ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରାଂଜଲିର୍ଵାକ୍ଯଂ ହର୍ଷ ଗଦ୍ଗଦଯା ଗିରା
ସେ ହସ୍ତ ଜୋଡି ହସ୍ତ, ଆନନ୍ଦରେ କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ କଥା କହିଲେ ।
ଚମତ୍କାରପୁରଂ କ୍ଷେତ୍ରମେତନ୍ମେଧ୍ଯମପି ସ୍ଥିତମ୍
ଚମତ୍କାରପୁରର ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଶୁଧ୍ଧ ଭାବେ ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵଦତ ଯତ୍କୃତ୍ଯଂ ମଯା ସଂସିଦ୍ଧ୍ଯତେଽଧୁନା
ତେଣୁ, ଏବେ କହନ୍ତୁ, କେଉଁ କାମ ମୋତେ କରିବାକୁ ଉଚିତ ।
ତେ ସମୁଦ୍ରଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ନିଘ୍ନଂତି ଶୁଭକାରିଣଃ
ସେମାନେ ସାଗରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଶୁଭେ ନାଶମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ଧ୍ରୁଵଂ ନାଶୋ ଦିଵୌକସାମ୍
ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଦେବତାଙ୍କର ନଷ୍ଟ ନିଶ୍ଚିତ ।
ଯେନ ତେ ଗୋଚରଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଦୃଷ୍ଟେର୍ଦାନଵସତ୍ତମାଃ
କେଉଁ ଜଣେ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଉତ୍ତମ ଦାନବମାନେ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସିଛନ୍ତି ?
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଅହଂ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ ଶୋଷଯିଷ୍ଯାମି ସାଗରମ୍
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏକ ବର୍ଷର ଶେଷରେ, ମୁଁ ସାଗରକୁ ଶୁଖାଇ ଦେବି ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵ୍ରଜତ ହର୍ମ୍ଯାଣି ଯୂଯଂ ଯାତି ହି ଵତ୍ସରମ୍
ତେଣୁ, ତମେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ଫେରିଯାଅ; ଏକ ବର୍ଷ ଯାଇଯିବ ।
ତତୋ ମଯା ସମଂ ଗତ୍ଵା ଶୋଷିତେ ଵରୁଣାଲଯେ
ତାପରେ, ମୋ ସହିତ ଯାଇ, ଭାରୁଣଙ୍କ ନିବାସ ଶୁଖିଗଲା ପରେ—
ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଗତାଃ ସ୍ଵେସ୍ଵେ ନିକେତନେ ୬.୩୫.
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ ।
ତତଃ ସର୍ଵାଣି ପୀଠାନି ଯାନି ସଂତି ଧରାତଲେ
ତାପରେ, ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପୀଠଗୁଡିକ—
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ତେଷୁ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ସେଗୁଡିକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ଵିଦ୍ଯାଂ ଵିଶୋଷିଣୀନାମ ସମାରାଧଯତ ଦ୍ଵିଜଃ ଆକାଶଚାରିଣୀଂ ଚୈଵ ଦେଵତାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଦ୍ଵିଜଃ
ଏକ ବିଦ୍ୱାନ୍, 'ବିଶୋଷିଣୀ' ନାମକ ଜ୍ଞାନ ଓ ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ।
ତତଃ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ ପ୍ରସନ୍ନା ତସ୍ଯ ଦେଵତା
ତାପରେ, ବର୍ଷର ଶେଷରେ, ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ।
ଯେନ ସଂଶୋଷଯାମ୍ଯାଶୁ ସମୁଦ୍ରଂ ଦେଵି ଵାଗ୍ଯତଃ
ଓ ଦେବୀ, ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାରେ, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିପାରିବି।
ସା ତଥେତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ସତ୍ଵରଂ ମୁଖେ
ସେ ଏହିପରି ମନେ କରି, ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ମୁଁହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତଃ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଵିପ୍ରୋ ଦେଵୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସମାହିତଃ
ତାପରେ, ମୁନି ନିଜ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଅଥ ଗତ୍ଵା ସମୁଦ୍ରାଂତଂ ସ୍ତୂଯମାନୋ ଦିଵାଲଯୈଃ
ସମୁଦ୍ର ତଟକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଲୋକର ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ।
ଏଷୋଽହଂ ସାଗରଂ ସଦ୍ଯଃ ଶୋଷଯିଷ୍ଯାମି ସାଂପ୍ରତମ୍ ୬.୩୫.
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଗରକୁ ତୁରନ୍ତ ଶୁଷ୍କ କରିଦେବି।
ହେଲଯା ପ୍ରପପୌ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଗ୍ରାହୈଃ କୀର୍ଣଂ ମହାର୍ଣଵମ୍
ମଜାର ଭାବରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଜଳଜ ପ୍ରାଣୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ ସାଗରକୁ ପିଇଗଲେ।
ତତଃ ସ୍ଥଲୋପମେ ଜାତେ ତେ ଦୈତ୍ଯାଃ ସୁରସତ୍ତମୈଃ
ତାପରେ, ସାଗର ଶୁଷ୍କ ହୋଇ ଭୂମି ପରି ହେବା ପରେ, ସେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଅଥ କୃତ୍ଵା ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଯଥା ଶକ୍ତ୍ଯାତିଦାରୁଣମ୍
ଏହା ପରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଏକ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସ୍ତୁତ୍ଵା ତଂ ମୁନିସତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଏପରି କହିଲେ:
ନୈଷା ଵସୁମତୀ ଵିପ୍ର ସମୁଦ୍ରେଣ ଵିନାକୃତା
ମୁନି, ଏହି ପୃଥିବୀ ସମୁଦ୍ର ବିନା ତିଆରି ହୋଇନଥିଲା।
ଯା ମଯାଽଽରାଧିତା ଵିଦ୍ଯା ଵର୍ଷଂଯାଵତ୍ପ୍ରଶୋଷଣୀ
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନକୁ ମୁଁ ଉପାସନା କରିଥିଲି, ଏହା ଏକ ବର୍ଷର ବର୍ଷାକୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଷ୍କ କରିପାରିବ।
ଏଷ ଯାସ୍ଯତି ଵୈ ପୂର୍ତିଂ ଭୂଯୋଽପି ଵରୁଣାଲଯଃ
ଭବିଷ୍ୟତରେ, ଭାରୁଣଙ୍କ ନିବାସ ଆଉଥରେ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ସଗରୋନାମ ଭୂପାଲୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ସଗର ନାମକ ଏକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେବେ।
ତସ୍ଯୈଵାନ୍ଵଯଵାନ୍ରାଜା ଭଵିଷ୍ଯତି ଭଗୀରଥଃ
ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଭଗୀରଥ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେବେ।
ପ୍ରଵାହେଣ ତତସ୍ତସ୍ଯାଃ ସମଂତାଦଂଭସାଂନିଧିଃ ୬.୩୫.
ତାପରେ, ଏହି ନଦୀର ପ୍ରବାହରେ ସାଗର ଆଉଥରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।