ଯୁଷ୍ମାକଂ ପରିତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ଲୋଭାଭାଵାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ॥ ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶୀଘ୍ରମାଗମ୍ଯତାମିତି ।ା
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତୁମେ ଲୋଭ ନଥିବାରୁ ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି; ତେଣୁ ମୋ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆସ।
ତସ୍ମାତ୍ତପଶ୍ଚରିଷ୍ଯାମଃ ସରସୀହ ଵିମୁକ୍ତଯେ
ତେଣୁ, ଏଠି ହିଲାରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ତପସ୍ୟା କରିବା।
ପୂର୍ଣା ସାଗରପର୍ଯଂତାଂ ଚରିତ୍ଵା ପୃଥିଵୀ ମିମାମ୍ ତସ୍ମାଦ୍ଗଚ୍ଛ ତଵ ଶ୍ରେଯୋ ଭୂଯାଦସ୍ମାତ୍ସମାଗମାତ୍
ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ଘୁଞ୍ଚି, ଏହି ସମ୍ମିଳନରୁ ତୁମର ଭଲ ହେଉ; ଏବେ ଯାଅ।
ତସ୍ମାଦ୍ଗୃହ୍ଣୀତ ଯଚ୍ଚିତ୍ତେ ସଦାଭୀଷ୍ଟଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ତେଣୁ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ସଦା ଆଶା ରହିଛି, ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ନାମ୍ନାସ୍ମାକଂ ତଥା ନୃଣାଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନଃ
ନାମରେ, ଆମ ପାଇଁ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଵଯଂ ସ୍ଥାସ୍ଯାମହେ ନିତ୍ଯମତ୍ରୈଵ ସୁରସତ୍ତମ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଆମେ ସଦା ଏଠି ରହିବୁ।
ତଥା କାମପ୍ରଦଶ୍ଚୈଵ ଲୋକାନାଂ ସଂଭଵିଷ୍ଯତି ॥ ୬.୩୨.
ଏଭଳି, ଏହା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ହେବ।
ଯୋ ଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧମତ୍ର କରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ରଖି ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ—
ନିଷ୍କାମୋ ଵା ନରୋ ଯସ୍ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦାନମଥାପି ଵା
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଆସକ୍ତି ଛାଡି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଦାନ କରନ୍ତି,
ଯେ ଚାତ୍ର ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯଂତି ଯୁଷ୍ମାକଂ ଚାଶ୍ରମେ ଶୁଭେ
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ତୁମ ଶୁଭ ଆଶ୍ରମରେ ଦେହ ଛାଡିବେ,
ଇଂଗୁଦୈର୍ବଦରୈର୍ଵାପି ବିଲ୍ଵୈର୍ଭଲ୍ଲାତକୈରପି
ଇଂଗୁଦି, ବଦରି, ବିଲ୍ବ କିମ୍ବା ଭଲ୍ଲାତକ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ କରନ୍ତି,
ସ ଯାସ୍ଯତି ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଦୁର୍ଲଭାଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ସେମାନେ ସେଇ ଉଚ୍ଚତମ ସିଦ୍ଧିକୁ ପାଇବେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ସୂତ ଉଵାଚ ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷସ୍ତୈଃ ସର୍ଵୈରଭିନଂଦିତଃ
ସୂତ କହିଲେ: ଏପରି କହି, ସହସ୍ରନୟନଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ତେଽପି ସ୍ଥିତାସ୍ତତ୍ର ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ ରହିଗଲେ।
ତତଃ କାଲେ ଗତେ ତେଽପି କୃତ୍ଵା ତୀଵ୍ରଂ ମହତ୍ତପଃ
ତାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେମାନେ ଗଭୀର ଏବଂ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତୈସ୍ତତ୍ର ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଙ୍ଗଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବଦେବଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଯସ୍ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପୁନର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁଷ୍ପଧୂପାନୁଲେପନୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୁନି ସେଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ଏତତ୍ପଵିତ୍ର ମାଯୁଷ୍ଯଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍ ୬.୩୨.
ଏହା ପବିତ୍ର, ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଯେଉଁଠି ସ୍ୱୟଂ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ମହେଶ୍ୱର ରହନ୍ତି,
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଚୈତ୍ରମାସେ ଦିଵାକରଃ
ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଆଁ ଦେଉଥିବାବେଳେ,
ତସ୍ମାଦନ୍ଯୋଽପି ଯସ୍ତସ୍ଯାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାଗତ୍ଯ ଶଂକରମ୍
ସେଠାକୁ ଯେଉଁଅନ୍ୟ କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସନ୍ତି,
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି,
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ ପ୍ରକୁରୁତେ ଵଦୈତନ୍ମେ ସୁଵିସ୍ତରମ୍
କିମ୍ବା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରନ୍ତି—ଏହା ବିସ୍ତୃତରେ କୁହ।
ଅସ୍ତି ଵିଂଧ୍ଯ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ପର୍ଵତଃ ପୃଥିଵୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ଏକ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହାକୁ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ।
ଯସ୍ଯ ଵୃକ୍ଷାଗ୍ରଶାଖାଯାଂ ସଂଲଗ୍ନାସ୍ତରଣେଃ କରାଃ
ଯାହାର ଗଛର ଶିଖରରେ ପବନର ହାତ ଗୋଟିଏ ଗଛରେ ଗୋଟିଏ ଲଗିଛି।
ଅନଭିଜ୍ଞାସ୍ତମିସ୍ରସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ସାନୁନିଵାସିନଃ
ଯାହାର ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଅନ୍ଧକାର କାହିଁକି ହୁଏ ଜାଣନ୍ତି ନାହାନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ସାନୁଷୁ ମୁଂଚଂତୋ ଭାଂତି ପୁଷ୍ପାଣି ପାଦପାଃ
ଯାହାର ଢାଳରେ ଗଛମାନେ ମଣିଷ ପଡ଼ିଲେ ମଧୁର ଫୁଲରେ ଝଲମଲ କରନ୍ତି,
ଯସ୍ମିନ୍ନାନାମୃଗା ଭାଂତି ଧାଵମାନା ଇତସ୍ତତଃ ॥ ୬.୩୩.
ଯେଉଁଠାରେ ଅଗଣନ ହରିଣମାନେ ଏଠୁ ସେଠୁ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଦେଖାଯାଏ,
ନିର୍ଯାସଚ୍ଛଦ୍ମନା ବାଷ୍ପଂ ଵାସିତାଶେଷଦିଙ୍ମୁଖମ୍
ଯାହାର ଗଛର ଚେହେରା ଗନ୍ଧରସରେ ଢାକିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସୁଗନ୍ଧି ଭରିଦେଇଛି,
ଚୀରିକାଵିରୁତୈର୍ଦୀର୍ଘୈ ରୁଦଂତ ଇଵ ଚାପରେ
ଯେଉଁଠାରେ ଚିରିକା ପକ୍ଷୀମାନେ ଦୀର୍ଘ ଡାକରେ ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଲାଗେ,