ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ସୁଵିଖ୍ଯାତ ଆଶ୍ରମଃ ସର୍ଵକାମଦଃ
ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ତତ୍ର ଶ୍ରାଵଣମାସସ୍ଯ ପଂଚଦଶ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ
ସେଠାରେ ଶ୍ରାବଣ ମାସର ପନ୍ଦର ତାରିଖରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ,
କନ୍ଦମୂଲଫଲୈଃ ଶାକୈର୍ଯସ୍ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚରେତ୍
ଯେଉଁଠି ମୂଳ, ଫଳ ଏବଂ ଶାକ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ,
ପଂଚମ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ଦ୍ଵିଜାଃ ଵିଧିନାନେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ସର୍ଵାନେଵ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ତାରିଖରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରମକ୍ରମେ କରିବା ଉଚିତ।
ଓଁ ଅତ୍ରଯେ ନମଃ ଓଁ କଶ୍ଯପାଯ ନମଃ ଓଁ ଗୌତମାଯ ନମଃ ଓଁ ଜମଦଗ୍ନଯେ ନମଃ ଗୃହ୍ଣଂତ୍ଵର୍ଘଂ ମଯା ଦତ୍ତମୃଷଯଃ ସର୍ଵକାମଦାଃ
ଓଁ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ ଗୌତମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୋର ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏହି ମହାଋଷିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଵିସ୍ତରାତ୍ସୂତଜ ବ୍ରୂହି ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
ହେ ସୂତ, ଦୟାକରି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କଥା କହ, କାରଣ ଆମେ ବହୁତ ଉତ୍ସୁକ୍ତ।
ସର୍ଵୋଷଧିକ୍ଷଯୋ ଜାତସ୍ତତୋ ଲୋକାଃ କ୍ଷଯାର୍ଦିତାଃ
ସମସ୍ତ ଔଷଧି ନଷ୍ଟ ହେଲା, ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦୁଃଖରେ ପଡିଗଲେ।
ଅସ୍ଥିଶେଷା ନିରୁତ୍ସାହାସ୍ତ୍ଯକ୍ତଧର୍ମଵ୍ରତକ୍ରିଯାଃ
କେବଳ ହାଡ଼ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା, ଶକ୍ତି ନଥିଲା, ଧର୍ମ ଓ ବ୍ରତ ପାଳନ ଛାଡିଦେଲେ।
ତ୍ଯଜଂତି ମାତରଃ ପୁତ୍ରାନ୍କଲତ୍ରାଣି ତଥା ନରାଃ
ମାଆମାନେ ପୁଅମାନେ ଛାଡିଦେଲେ, ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଜୀବନ ସଙ୍ଗୀନିମାନେ ଛାଡିଦେଲେ।
ସଂତ୍ଯକ୍ତାନ୍ଯଗ୍ନିହୋତ୍ରାଣି ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ଯାଜକୈରପି ୬.୩୨.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ।
ଦୃଶ୍ଯତେ ଚୈଵ ଯତ୍ରୈଵ ସସ୍ଯଂ ଵାପି କଥଂଚନ
ଯେଉଁଠି କିଛି ଫସଲ ଦେଖାଯାଉଥିଲା,
ଏଵମନ୍ନକ୍ଷଯେ ଜାତେ ପୀଡିତେ ଧରଣୀତଲେ
ଏଭଳି ଅନ୍ନ ଅଭାବ ହେଲା ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଦୁଃଖରେ ପଡିଗଲା,
ଅତ୍ରିଶ୍ଚୈଵ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ କଶ୍ଯପଃ ସୁମହାତପାଃ କୌଶିକୋ ଜମଦଗ୍ନିଶ୍ଚ ତଥୈଵାରୁଂଧତୀ ସତୀ
ଅତ୍ରି, ବସିଷ୍ଠ, ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା କଶ୍ୟପ, କୌଶିକ, ଜମଦଗ୍ନି ଏବଂ ଶୁଭା ଅରୁଣ୍ଧତୀ,
ଅଥ ତେଷାଂ ସମସ୍ତାନାଂ ଚଂଡାଭୂତ୍ପରିଚାରିକା
ତାଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ସେବକ ଥିଲେ।
ତତସ୍ତେ ଵିଷଯଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଵୃଷାଦର୍ଭିମହୀପତେଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ରାଜା ବୃଷାଦର୍ଭିଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତସ୍ତୈଃ ପତିତୋ ଭୂମୌ ଦୃଷ୍ଟୋ ମୃତକୁମାରକଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ଭୂମିରେ ପଡିଥିବା ଏକ ମୃତ ଶିଶୁକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅପଚନ୍ଯାଵଦଗ୍ନୌ ତଂ କ୍ଷୁଧଯା ପରିପୀଡିତାଃ
ଭୋକରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅପମାନର ଅଗ୍ନିରେ ରଖିଦେଲେ।
ରାକ୍ଷସାନାମଯଂ ଧର୍ମୋ ମହାମାଂସସ୍ଯ ଭକ୍ଷଣମ୍
ରାକ୍ଷସମାନେ ବଡ଼ ପରିମାଣର ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ନିୟମ କରନ୍ତି।
ସୋଽହଂ ସସ୍ଯଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ଗ୍ରାମାନ୍ଵ୍ରୀହୀନ୍ଯଵାନପି ୬.୩୨.
ଏହିପରି, ମୁଁ ଧାନ, ଗ୍ରାମ ଓ ଧାନ ଚାଷ ଭୂମି ଦେବି।
ପ୍ରତିଗ୍ରହସ୍ଯ ଭୂପାଲା ଦାପତ୍କାଲେଽପି ନୋ ନୃପ
ରାଜା, ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ରାଜାମାନେ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପଶ୍ଚାତ୍ତପଶ୍ଚରିଷ୍ଯାମୋ ମହାମାଂସସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ପରେ ଆମେ ବଡ଼ ମାଂସ ଖାଇବାରୁ ହୋଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବା।
ଗ୍ରାହ୍ଯୋ ମତ୍ତସ୍ତତଃ ସର୍ଵୈର୍ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ମୋତେ ଥିଲା ସବୁଠୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏଠାରେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ସ ଦୂରାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈସ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯୋ ଵିଶେଷାତ୍କୃତିଭିର୍ନୃପ
ସେ ଲୋକକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବିଶେଷ କରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଦୂରରୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦଶସୂନାସମଶ୍ଚକ୍ରୀ ଦଶଚକ୍ରିସମୋ ଧ୍ଵଜୀ
ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଦଶ ପୁଅ ସମାନ; ଯିଏ ଧ୍ୱଜ ଧରେ, ସେ ଦଶ ରଥ ସମାନ।
ଦଶସୂନାସହସ୍ରେଣ ତୁଲ୍ଯୋ ରାଜପ୍ରତିଗ୍ରହଃ
ରାଜାଙ୍କର ଉପହାର ଗ୍ରହଣ ଦଶ ହଜାର ପୁଅ ସମାନ।
ରୌରଵାଦିଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ନରକେଷୁ ସ ପଚ୍ଯତେ
ସେ ରୌରବ ଓ ଅନ୍ୟ ନରକରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵଯମନ୍ଯତ୍ର ଯାସ୍ଯାମୋ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯାମୋ ନ ତେ ଧନମ୍
ଆମେ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା; ତୁମର ଧନ ନେବା ନାହିଁ।
ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ କୁମାରଂ ତଂ ମୃତଂ ତମପି ଭୂମିପମ୍
ସେଇ କୁମାର ଓ ମୃତ ଭୂମିପତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି।
ସୋଽପି ରାଜା ତତସ୍ତୈସ୍ତୁ ଭର୍ତ୍ସିତୋଽତିରୁଷାନ୍ଵିତଃ ୬.୩୨.
ତାପରେ ରାଜା, ସେମାନଙ୍କର ଡାଉଁ ଦେଖି, ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ତତଃ ସୁଵର୍ଣପୂର୍ଣାନି ଵିଧାଯୋଦୁମ୍ବରାଣି ଚ
ସେ ସୁନା ଭରା ଉଡୁମ୍ବରା ଫଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।