ଅଥ ତେ ଵିସ୍ମିତାଃ ସର୍ଵେ ଦେଵଶର୍ମପୁରଃସରାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ, ଦେବଶର୍ମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ପୃଷ୍ଟଶ୍ଚ କିମିଦଂ କର୍ମ ତଵାଂତ୍ଯଜଜନୋଚିତମ୍ ତତ୍କିଂ ଶାପପରିଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଂ କଶ୍ଚିଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମଃ
ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି କାମ କଣ, ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥୋଚିତ? କି ତୁମେ କୌଣସି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପରେ ପତିତ ହେଇଛ?'
ଯେନୈଵଂ କୁରୁଷେ କର୍ମ ଗର୍ହିତଂ ଚାଂତ୍ଯଜୈରପି ଵିଷ୍ଣୁସେନ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ହୈହଯାନ୍ଵଯସଂଭଵଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛ, ଯାହା ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି? ତୁମେ ହେଉଛ, ହୈହୟ ବଂଶର ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁସେନ।
ସୋହମାରାଧନାର୍ଥାଯ ତ୍ଵସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନ ଉପାଗତଃ
ମୁଁ ଏଠାକୁ ପୂଜା ପାଇଁ ଆସିଛି।
କୃତାଂଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ମହୀପତିମ୍॥୬.୩୧.
ହାତ ଜୋଡି ସମ୍ମାନରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନାସ୍ତି ମେ କିଞ୍ଚିଦପ୍ରାପ୍ତଂ ତଥାଽସାଧ୍ଯଂ ମହୀପତେ
ମୋ ପାଖରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ତ ନାହିଁ, ଏବଂ କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ରାଜା।
ସୋଽତ୍ର ନାଗହ୍ରଦେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ କୃତେ ମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ନାଗ ଝିଅରେ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ତାରଣାର୍ଥାଯ ଵିପ୍ରକୃତ୍ଯଂ ସମାଚର
ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଦେଵଶର୍ମୋଵାଚ ଏଵଂ କୁରୁ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରାଦ୍ଧେଽହଂ ତେ ପିତୁଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଦେବଶର୍ମା କହିଲେ, 'ଏପରି କର, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ; ମୁଁ ନିଜେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବି।'
ପ୍ରୋଚୁର୍ନୈତତ୍ପ୍ରଯୁକ୍ତଂ ତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଭୋକ୍ତୁଂ ଵିଗର୍ହିତମ୍
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ତୁମେ କରିଥିବା ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଭୋଗ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହା ନିନ୍ଦିତ।'
ତସ୍ମାଦ୍ଯଦି ଭଵାନସ୍ଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଭୋକ୍ତା ତତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ତେଣୁ, ଯଦି ଆପଣ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରିଛନ୍ତି—
ମଯୈଵାସ୍ଯ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ଭୋକ୍ତୁଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ମହୀପତେଃ
ମୁଁ ଏହି ରାଜାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରସ୍ତେନୈଵ ସହିତସ୍ତଦା
ଏପରି କହି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ସହିତ ସମୟରେ ଥିଲେ।
ଭୁକ୍ତମାତ୍ରେ ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ ୬.୩୧.
ସେଠାରେ ଭୋଜନ ହେବା ସହିତ, ଏକ ଦେହହୀନ ସ୍ୱର କହିଲା।
ପ୍ରେତଭାଵାଦ୍ଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପୁତ୍ରାହଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରଭାଵତଃ
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି, ଆପଣଙ୍କର ପୁଅ।
ତତ୍କୃତ୍ଵା ନୃପତିର୍ହୃଷ୍ଟସ୍ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମମ୍
ଏହା କରି, ଖୁସି ହୋଇ ରାଜା ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅସ୍ତି ମାହିଷ୍ମତୀନାମ ନଗରୀ ନର୍ମଦାତଟେ
ନର୍ମଦା ତୀରରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ନାମର ଏକ ସହର ଅଛି।
ଅହଂ ଯଚ୍ଛାମି ତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସମସ୍ତଵିଷଯାନ୍ଵିତାମ୍
ମୁଁ ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଉଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ସ୍ଵଂ ଦେଶଂ ହର୍ଷସଂଯୁକ୍ତଃ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଖୁସି ଭରି, ନିଜ କାମ ସାରି, ସେ ନିଜ ଦେଶକୁ ଫେରିଗଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସୋଽପି ସର୍ଵୈଃ ପରିତ୍ଯକ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ପୁରଵାସିଭିଃ
ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ସହରବାସୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛାଡିଦିଆଯିବା।
ତତୋ ନାଗହ୍ରଦେ ତସ୍ମିନ୍ସ କୃତ୍ଵା ନିଜମନ୍ଦିରମ୍
ତାପରେ, ନାଗ ହ୍ରଦରେ ସେ ନିଜ ଘର ତିଆରି କଲେ।
ତତ୍ରସ୍ଥସ୍ଯ ନିରସ୍ତସ୍ଯ ଯେ ପୁତ୍ରାଃ ସ୍ଯୁର୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ନିରାସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଯେ ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ନାଗତୀର୍ଥସମୁଦ୍ଭଵମ୍ ୬.୩୧.
ନାଗ ତୀର୍ଥର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସବୁ କଥା କହିଛି।
ଯଶ୍ଚୈତତ୍ପଠତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପଂଚମୀଦିନେ
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି କଥା ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢିବେ—
ତଥା ଵିମୁଚ୍ଯତେ ପାପାଦ୍ଭକ୍ଷଜାତାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ନାଗତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଗ ତୀର୍ଥକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଯଶ୍ଚୈତତ୍ପଠତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟ ଆସିଲେ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି କଥା ପଢିବେ—
ତଥା ଯେ କୀର୍ତିତା ଦୋଷାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଦ୍ରଵ୍ଯସମୁଦ୍ଭଵାଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଉପଯୋଗ ହେଉଥିବା ସାମଗ୍ରୀରୁ ଯେ ଦୋଷ ହୁଏ—
ତେ ସର୍ଵେ ନାଶମାଯାଂତି କୀର୍ତ୍ଯମାନେ ସମାହିତୈଃ
ଏହି ସବୁ ଦୁଃଖ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତଥା ଵିନିହତା ଗୋଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ଶ୍ଵାପଦୈରପି
ଏହିପରି ଗୋମାନ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଶାନ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।