ତତଃ କୋପପରୀତାତ୍ମା ତାନାହୂଯ କୁଲାଧିପାନ୍
ତାପରେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ଗୋତ୍ରପତିମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଭକ୍ଷଯଂତି ଯତଃ ସର୍ପା ଅପରାଧଂ ଵିନା ପ୍ରଜାଃ
ସାପମାନେ କୌଣସି ଦୋଷ ଛାଡ଼ି ପ୍ରଜାମାନେ ଖାଉଥିବାରୁ,
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵେପମାନାସ୍ତେ ସର୍ପାଣାଂ ନଵନାଯକାଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସାପମାନଙ୍କ ନୂତନ ନେତାମାନେ କମ୍ପିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ॥ ଯଦି ନାମ ମଯା ସୃଷ୍ଟା ଯୂଯଂ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଵିଷୋଲ୍ବଣାଃ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଯଦି ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି ଏବଂ ଭାଗ୍ୟରେ ବିଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛ,
ଅପରାଧଂ ଵିନା କସ୍ମାଦ୍ଭକ୍ଷଯଧ୍ଵ ଇମାଃ ପ୍ରଜାଃ ॥ ୬.୩୧.
ତେବେ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ସତ୍ୱେ ଏହି ପ୍ରଜାମାନେ କାହିଁକି ଖାଉଛ?
ଅଥଵା ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛସ୍ଵ ସ୍ଥାନଂ ମାନୁଷଵର୍ଜିତମ୍
ନହେଲେ, ମାନବମାନେ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ନିଜେ ନିଜେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କର।
ପାରିକ୍ଷିତମଖେ ତସ୍ମିନ୍ସର୍ପାଣାଂ ଚିତ୍ରଭାନୁନା
ପାରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ, ସାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଚିତ୍ରଭାନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା,
ଯଥା ନ ସଂତତିଚ୍ଛେଦୋ ଜାଯତେ ପ୍ରପିତାମହ
ପ୍ରପିତାମହ, ଯେପରି ଗୋତ୍ରର ଧାରା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ।
ସ ସଂତାନକୃତେ ଭାର୍ଯାଂ ଭୂମାଵନ୍ଵେଷଯିଷ୍ଯତି
ସେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଖୋଜିବେ।
ଭାଵିନୀ ଚ ଭଵଦ୍ଵଂଶେ ଜରତ୍କନ୍ଯା ସୁଶୋଭନା
ତୁମ ଉତ୍ତର ପିଢିରେ ଏକ ବୟସ୍କ ଓ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେବେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ଯୋ ଭଵିତା ପୁତ୍ରଃ ସ ଶେଷାନ୍ରକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି
ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କରୁ ଯେ ପୁଅ ହେବେ, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବେ।
ସୁତଲଂ ନିତଲଂ ଚୈଵ ତଥୈଵ ଵିତଲଂ ଚ ଯତ୍
ସୁତଳ, ନିତଳ ଏବଂ ଏହିପରି ଭିତଳ ଯେପରି ଅଛି,
ମଯା ଦତ୍ତେଽତିରମ୍ଯେ ଚ ସର୍ଵଭୋଗସମନ୍ଵିତେ
ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ସମସ୍ତ ସୁଖ-ସୁବିଧା ସହିତ ଦେଇଛି।
ତତ୍ର ଭୁଂଜଥ ସଦ୍ଭୋଗା ନ୍ଗତ୍ଵାଽଽଶୁ ମମ ଶାସନାତ୍
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ସେଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ ଓ ସେଠାରେ ସତ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କର।
ଶକ୍ନୁମୋ ଵସ୍ତୁମୁର୍ଵ୍ଯାଂ ନସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରଦର୍ଶଯ ୬.୩୧.
ଆମେ ପୃଥିବୀରେ ବସିପାରୁନାହିଁ, ତେଣୁ ସେଠି କେଉଁଠି ଅଛି ଦେଖାଇଦିଅ।
ପଂଚମୀ ଶେଷକାଲସ୍ତୁ ନେଯସ୍ତତ୍ରଂ ରସାତଲେ
ପଞ୍ଚମ ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୟକୁ ସେଠା, ଅର୍ଥାତ୍ ରସାତଳକୁ ନେଇଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ତତ୍ରାଗତୈର୍ନ ହଂତଵ୍ଯା ମାନଵା ଦୋଷଵର୍ଜିତାଃ
ସେଠାକୁ ଯେଉଁମାନେ ପହଞ୍ଚିବେ, ସେମାନେ ଦୋଷରହିତ ମାନବମାନେଙ୍କୁ ମାରିବେ ନାହିଁ।
ଚମତ୍କାରପୁରେ କ୍ଷେତ୍ରେ ମଯା ଦତ୍ତା ସ୍ଥିତିଃ ସଦା
ଚମତ୍କାରପୁର କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୁଁ ସଦା ବାସସ୍ଥାନ ଦେଇଛି।
ପାତାଲଂ କୁଲମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପାତାଳର ପ୍ରଧାନ କୁଳମାନେ ବସିଛନ୍ତି।
ତତ୍ର ଶ୍ରାଵଣପଂଚମ୍ଯାଂ ଯସ୍ତାନ୍ପୂଜଯତେ ନରଃ
ଯିଏ ଶ୍ରାବଣ ମାସର ପଞ୍ଚମୀ ତାରିଖରେ ସେମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ତସ୍ଯ ଵଂଶେଽପି ସର୍ପାଣାଂ ନ ଭଯଂ ସ୍ଯାନ୍ନ କିଲ୍ବିଷମ୍
ତାଙ୍କର ବଂଶରେ ସାପର ଭୟ ଓ କୌଣସି ପାପ ରହିବ ନାହିଁ।
ଅପୁତ୍ରସ୍ତତ୍ର ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କରୋତି ସୁତଵାଂଛଯା
ଯିଏ ସନ୍ତାନ ଆଶାରେ ସେଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ,
ତଥା ଵଂଧ୍ଯା ଚ ଯା ନାରୀ ପଂଚମ୍ଯାଂ ଭାସ୍କରୋଦଯେ ସା ସଦ୍ଯୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ସ୍ଵଵଂଶୋଦ୍ଧରଣକ୍ଷମମ୍
ଏବଂ ଯେଉଁ ମହିଳା ବନ୍ଧ୍ୟା ଥିବେ, ସେ ମଧ୍ୟ ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟବେଳେ ଏହି କାମ କଲେ,
ସର୍ଵରୋଗଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ ସୁରୂପଂ ଵିନଯାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ସାଙ୍ଗେସାଙ୍ଗେ ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବା, ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ, ସୁନ୍ଦର ଓ ନମ୍ର ପୁଅ ପାଇଯିବେ।
ତତଃ ପୂଜଯତେ ନାଗାଞ୍ଛ୍ରାଵଣେ ପଂଚମୀଦିନେ ୬.୩୧.
ତାପରେ ଶ୍ରାବଣ ମାସର ପଞ୍ଚମୀ ଦିନେ ନାଗମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ଯେଷାଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଜାଯତେ ସର୍ପଭକ୍ଷଣାତ୍
ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ସାପ ଦଶିଲେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି,
ଯାଵନ୍ନ କ୍ରିଯତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କାର୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେଽହିସଂଭଵେ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଇନାହିଁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାପ ଘଟଣା ଘଟିଥିବା ତୀର୍ଥରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଅତ୍ର ଵଃ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ପୁରାଵୃତ୍ତାଂ କଥାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ପୁରୁଣା ଏବଂ ଶୁଭ କଥା ଏକଟି କହିବି।
ଇନ୍ଦ୍ରସେନୋ ମହୀପାଲଃ ପୁରାସୀଦ୍ରିପୁଦର୍ପହା
ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ନାମକ ରାଜା ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅଭିମାନକୁ ଦମନ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ସ ଦୈଵଯୋଗେନ ପ୍ରସୁପ୍ତଃ ଶଯନେ ଶୁଭେ ଵିଯୁକ୍ତଶ୍ଚୈଵ ସହସା ଜୀଵିତଵ୍ଯେନ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ତାପରେ ଭାଗ୍ୟର ଇଚ୍ଛାରେ, ସେ ଶୁଭ ଶୟନରେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ଏକାକି ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ହଟିଗଲା।