ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ମାତୁଃ ଶାପପ୍ରପୀଡିତୈଃ
ସେଠାରେ ପୁରୁଣା କାଳରେ ମାଆଙ୍କର ଶାପରେ ପୀଡିତ ଲୋକମାନେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
କମ୍ବଲାଶ୍ଵତରୌ ନାଗୌ ତଥା ଖ୍ଯାତୌ ଧରାତଲେ
କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ନାମକ ଦୁଇଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାପ ଭୂମିରେ ଜଣାଶୁଣା ହେଉଥିଲେ।
ଅନଂତୋ ଵାସୁକିଶ୍ଚୈଵ ତକ୍ଷକଶ୍ଚ ମହାଵଲଃ
ଅନନ୍ତ, ବାସୁକି ଓ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତକ୍ଷକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଐରାଵତସ୍ତଥା ଶଂଖଃ ପୁଣ୍ଡରୀକୋ ମହାଵିଷଃ
ଏହିପରି ଏଇରାବତ, ଶଂଖ, ପୁଣ୍ଡରୀକ ଓ ମହାବିଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଏତେଷାଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ତେଷାମପି ଵିଭୂତିଭିଃ
ଏମାନଙ୍କର ପୁଅ-ନାତିମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ-ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ ଥିଲେ।
ଅଥ ତେ କୁଟିଲା ଦୁଷ୍ଟା ଭକ୍ଷଯଂତି ସଦା ଜନାନ୍
ପରେ ସେଇ କୁଟିଳ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସାପମାନେ ସବୁବେଳେ ଲୋକମାନେ ଖାଉଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଜା ଇମାଃ ସର୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ଏହିଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଯାଵନ୍ନ ଶୂନ୍ଯତାଂ ଯାତି ସକଲଂ ଵସୁଧାତଲମ୍ ୬.୩୧.
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଶୂନ୍ୟ ହେବା ପୂର୍ବରୁ,
ଅଥ ତାନବ୍ରଵୀଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ଶେଷାଦ୍ଯାନ୍ନଵନାଯକାନ୍
ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା ଶେଷ ଆଦି ସାପମାନଙ୍କ ନେତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଥ ତେଷାଂ ବହୁତ୍ଵାଚ୍ଚ ନୈଵ ରକ୍ଷା ପ୍ରଜାଯତେ
କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ବହୁତ ଥିବାରୁ ସୁରକ୍ଷା ସମ୍ଭବ ହେଉନଥିଲା।
ତତଃ କୋପପରୀତାତ୍ମା ତାନାହୂଯ କୁଲାଧିପାନ୍
ତାପରେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ଗୋତ୍ରପତିମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଭକ୍ଷଯଂତି ଯତଃ ସର୍ପା ଅପରାଧଂ ଵିନା ପ୍ରଜାଃ
ସାପମାନେ କୌଣସି ଦୋଷ ଛାଡ଼ି ପ୍ରଜାମାନେ ଖାଉଥିବାରୁ,
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵେପମାନାସ୍ତେ ସର୍ପାଣାଂ ନଵନାଯକାଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସାପମାନଙ୍କ ନୂତନ ନେତାମାନେ କମ୍ପିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ॥ ଯଦି ନାମ ମଯା ସୃଷ୍ଟା ଯୂଯଂ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଵିଷୋଲ୍ବଣାଃ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଯଦି ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି ଏବଂ ଭାଗ୍ୟରେ ବିଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛ,
ଅପରାଧଂ ଵିନା କସ୍ମାଦ୍ଭକ୍ଷଯଧ୍ଵ ଇମାଃ ପ୍ରଜାଃ ॥ ୬.୩୧.
ତେବେ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ସତ୍ୱେ ଏହି ପ୍ରଜାମାନେ କାହିଁକି ଖାଉଛ?
ଅଥଵା ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛସ୍ଵ ସ୍ଥାନଂ ମାନୁଷଵର୍ଜିତମ୍
ନହେଲେ, ମାନବମାନେ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ନିଜେ ନିଜେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କର।
ପାରିକ୍ଷିତମଖେ ତସ୍ମିନ୍ସର୍ପାଣାଂ ଚିତ୍ରଭାନୁନା
ପାରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ, ସାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଚିତ୍ରଭାନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା,
ଯଥା ନ ସଂତତିଚ୍ଛେଦୋ ଜାଯତେ ପ୍ରପିତାମହ
ପ୍ରପିତାମହ, ଯେପରି ଗୋତ୍ରର ଧାରା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ।
ସ ସଂତାନକୃତେ ଭାର୍ଯାଂ ଭୂମାଵନ୍ଵେଷଯିଷ୍ଯତି
ସେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଖୋଜିବେ।
ଭାଵିନୀ ଚ ଭଵଦ୍ଵଂଶେ ଜରତ୍କନ୍ଯା ସୁଶୋଭନା
ତୁମ ଉତ୍ତର ପିଢିରେ ଏକ ବୟସ୍କ ଓ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେବେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ଯୋ ଭଵିତା ପୁତ୍ରଃ ସ ଶେଷାନ୍ରକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି
ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କରୁ ଯେ ପୁଅ ହେବେ, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବେ।
ସୁତଲଂ ନିତଲଂ ଚୈଵ ତଥୈଵ ଵିତଲଂ ଚ ଯତ୍
ସୁତଳ, ନିତଳ ଏବଂ ଏହିପରି ଭିତଳ ଯେପରି ଅଛି,
ମଯା ଦତ୍ତେଽତିରମ୍ଯେ ଚ ସର୍ଵଭୋଗସମନ୍ଵିତେ
ମୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ସମସ୍ତ ସୁଖ-ସୁବିଧା ସହିତ ଦେଇଛି।
ତତ୍ର ଭୁଂଜଥ ସଦ୍ଭୋଗା ନ୍ଗତ୍ଵାଽଽଶୁ ମମ ଶାସନାତ୍
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ସେଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ ଓ ସେଠାରେ ସତ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କର।
ଶକ୍ନୁମୋ ଵସ୍ତୁମୁର୍ଵ୍ଯାଂ ନସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରଦର୍ଶଯ ୬.୩୧.
ଆମେ ପୃଥିବୀରେ ବସିପାରୁନାହିଁ, ତେଣୁ ସେଠି କେଉଁଠି ଅଛି ଦେଖାଇଦିଅ।
ପଂଚମୀ ଶେଷକାଲସ୍ତୁ ନେଯସ୍ତତ୍ରଂ ରସାତଲେ
ପଞ୍ଚମ ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୟକୁ ସେଠା, ଅର୍ଥାତ୍ ରସାତଳକୁ ନେଇଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ତତ୍ରାଗତୈର୍ନ ହଂତଵ୍ଯା ମାନଵା ଦୋଷଵର୍ଜିତାଃ
ସେଠାକୁ ଯେଉଁମାନେ ପହଞ୍ଚିବେ, ସେମାନେ ଦୋଷରହିତ ମାନବମାନେଙ୍କୁ ମାରିବେ ନାହିଁ।
ଚମତ୍କାରପୁରେ କ୍ଷେତ୍ରେ ମଯା ଦତ୍ତା ସ୍ଥିତିଃ ସଦା
ଚମତ୍କାରପୁର କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୁଁ ସଦା ବାସସ୍ଥାନ ଦେଇଛି।
ପାତାଲଂ କୁଲମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପାତାଳର ପ୍ରଧାନ କୁଳମାନେ ବସିଛନ୍ତି।
ତତ୍ର ଶ୍ରାଵଣପଂଚମ୍ଯାଂ ଯସ୍ତାନ୍ପୂଜଯତେ ନରଃ
ଯିଏ ଶ୍ରାବଣ ମାସର ପଞ୍ଚମୀ ତାରିଖରେ ସେମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,