ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଦେହି ମେ ପୁତ୍ରାନ୍ଵଂଶୋଦ୍ଧାରକ୍ଷ ମାନ୍ଵିଭୋ
ତେଣୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ବଂଶକୁ ଅଗ୍ରସର କରିପାରିବା ପୁଅ ଦିଅ।
ତ୍ଵଯା ଚୈଵ ସଦା ଲିଂଗେ ସ୍ଥେଯମତ୍ର ସୁରୋତ୍ତମ
ଏଠାରେ ସଦା ତୁମେ ଲିଙ୍ଗକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରି ରଖିବା ଦରକାର, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ।
ଯୋ ମାମତ୍ର ସ୍ଥିତଂ ମର୍ତ୍ଯଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ଭକ୍ତିତଃ
ଏଠାରେ ଯେ କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ପୂଜା କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏଠାରେ ବିରାଜିତ।
ଯୋ ମେ ଲିଂଗସ୍ଯ ଯାମ୍ଯାଶାଂ ସ୍ଥିତ୍ଵା ମଂତ୍ରଂ ଜପିଷ୍ଯତି
ଯେ କେହି ମୋ ଲିଙ୍ଗର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦଢ଼ି ଥାଇ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବେ,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଦେଵସ୍ତତଶ୍ଚାଦର୍ଶନଂ ଗତଃ
ଏପରି କହି ମହାଦେବ ଦୃଶ୍ୟ ହେଉନଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଯତ୍ନତୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ତେଣୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଯତ୍ନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଷଡକ୍ଷରେଣ ମନ୍ତ୍ରେଣ କୀର୍ତନୀଯଂ ଚ ଶକ୍ତିତଃ ୬.୩୦.
ଷଡ଼ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ, ସେପରି ଗୀତ ଗାଇବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରୋତ୍ପତ୍ତିଵୃତ୍ତାନ୍ତଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା' ନାମକ ତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତସ୍ଯ ସର୍ପାଣାଂ ନ ଭଯଂ ଜାଯତେ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଭୟ କେବେ ହୁଏ ନାହିଁ,
ତତ୍ର ଶ୍ରାଵଣପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ଯୋ ନରଃ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ଶ୍ରାବଣ ମାସର ପଞ୍ଚମୀ ତାରିଖରେ ସ୍ନାନ କରେ,
ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ମାତୁଃ ଶାପପ୍ରପୀଡିତୈଃ
ସେଠାରେ ପୁରୁଣା କାଳରେ ମାଆଙ୍କର ଶାପରେ ପୀଡିତ ଲୋକମାନେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
କମ୍ବଲାଶ୍ଵତରୌ ନାଗୌ ତଥା ଖ୍ଯାତୌ ଧରାତଲେ
କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ନାମକ ଦୁଇଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାପ ଭୂମିରେ ଜଣାଶୁଣା ହେଉଥିଲେ।
ଅନଂତୋ ଵାସୁକିଶ୍ଚୈଵ ତକ୍ଷକଶ୍ଚ ମହାଵଲଃ
ଅନନ୍ତ, ବାସୁକି ଓ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତକ୍ଷକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଐରାଵତସ୍ତଥା ଶଂଖଃ ପୁଣ୍ଡରୀକୋ ମହାଵିଷଃ
ଏହିପରି ଏଇରାବତ, ଶଂଖ, ପୁଣ୍ଡରୀକ ଓ ମହାବିଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଏତେଷାଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଶ୍ଚ ତେଷାମପି ଵିଭୂତିଭିଃ
ଏମାନଙ୍କର ପୁଅ-ନାତିମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ-ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ ଥିଲେ।
ଅଥ ତେ କୁଟିଲା ଦୁଷ୍ଟା ଭକ୍ଷଯଂତି ସଦା ଜନାନ୍
ପରେ ସେଇ କୁଟିଳ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସାପମାନେ ସବୁବେଳେ ଲୋକମାନେ ଖାଉଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଜା ଇମାଃ ସର୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ଏହିଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଯାଵନ୍ନ ଶୂନ୍ଯତାଂ ଯାତି ସକଲଂ ଵସୁଧାତଲମ୍ ୬.୩୧.
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଶୂନ୍ୟ ହେବା ପୂର୍ବରୁ,
ଅଥ ତାନବ୍ରଵୀଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ଶେଷାଦ୍ଯାନ୍ନଵନାଯକାନ୍
ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା ଶେଷ ଆଦି ସାପମାନଙ୍କ ନେତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଥ ତେଷାଂ ବହୁତ୍ଵାଚ୍ଚ ନୈଵ ରକ୍ଷା ପ୍ରଜାଯତେ
କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ବହୁତ ଥିବାରୁ ସୁରକ୍ଷା ସମ୍ଭବ ହେଉନଥିଲା।
ତତଃ କୋପପରୀତାତ୍ମା ତାନାହୂଯ କୁଲାଧିପାନ୍
ତାପରେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ଗୋତ୍ରପତିମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଭକ୍ଷଯଂତି ଯତଃ ସର୍ପା ଅପରାଧଂ ଵିନା ପ୍ରଜାଃ
ସାପମାନେ କୌଣସି ଦୋଷ ଛାଡ଼ି ପ୍ରଜାମାନେ ଖାଉଥିବାରୁ,
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵେପମାନାସ୍ତେ ସର୍ପାଣାଂ ନଵନାଯକାଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସାପମାନଙ୍କ ନୂତନ ନେତାମାନେ କମ୍ପିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ॥ ଯଦି ନାମ ମଯା ସୃଷ୍ଟା ଯୂଯଂ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଵିଷୋଲ୍ବଣାଃ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଯଦି ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି ଏବଂ ଭାଗ୍ୟରେ ବିଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛ,
ଅପରାଧଂ ଵିନା କସ୍ମାଦ୍ଭକ୍ଷଯଧ୍ଵ ଇମାଃ ପ୍ରଜାଃ ॥ ୬.୩୧.
ତେବେ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ସତ୍ୱେ ଏହି ପ୍ରଜାମାନେ କାହିଁକି ଖାଉଛ?
ଅଥଵା ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛସ୍ଵ ସ୍ଥାନଂ ମାନୁଷଵର୍ଜିତମ୍
ନହେଲେ, ମାନବମାନେ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ନିଜେ ନିଜେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କର।
ପାରିକ୍ଷିତମଖେ ତସ୍ମିନ୍ସର୍ପାଣାଂ ଚିତ୍ରଭାନୁନା
ପାରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ, ସାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଚିତ୍ରଭାନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା,
ଯଥା ନ ସଂତତିଚ୍ଛେଦୋ ଜାଯତେ ପ୍ରପିତାମହ
ପ୍ରପିତାମହ, ଯେପରି ଗୋତ୍ରର ଧାରା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ।
ସ ସଂତାନକୃତେ ଭାର୍ଯାଂ ଭୂମାଵନ୍ଵେଷଯିଷ୍ଯତି
ସେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଖୋଜିବେ।
ଭାଵିନୀ ଚ ଭଵଦ୍ଵଂଶେ ଜରତ୍କନ୍ଯା ସୁଶୋଭନା
ତୁମ ଉତ୍ତର ପିଢିରେ ଏକ ବୟସ୍କ ଓ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେବେ।