ନ ହି ମାଂସଂ ତୃଣାତ୍କାଷ୍ଠାଦୁପଲାଦପି ଜାଯତେ
ମାଂସ କେବେ ଘାସ, କାଠ କିମ୍ବା ପାଥରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏନାହିଁ।
ଏତଦେଵ ହି ଦୃଷ୍ଟାଂତଂ ମାଂସସ୍ଯ ପରିଵର୍ଜନେ
ଏହି କଥାଟିଏ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଉଦାହରଣ।
ଆତ୍ମୌପମ୍ଯେନ ଭୂତାନି ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵାଣି ପଂଡିତୈଃ
ତେଣୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ନିଜ ପରି ଭାବନ୍ତି।
ହଂତା ଚୈଵାନୁମଂତା ଚ ଵିଶସ୍ତା କ୍ରଯଵିକ୍ରଯୀ
ଯିଏ ହତ୍ୟା କରେ, ଯିଏ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଏ, ଯିଏ କାଟେ, କିଣେ ଓ ବେଚେ—
ଧନେନ କ୍ରଯକୃଦ୍ଧଂତି ଭକ୍ଷଣେନ ଚ ଖାଦକଃ
ଧନ ଦେଇ କିଣୁଥିବା ମଣିଷ ହତ୍ୟା କରେ, ଖାଇଥିବା ଲୋକ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା ହୁଏ।
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ଯୋ ହିନସ୍ତି ନ କିଂଚନ
ଯିଏ କାମରେ, ମନରେ, କିମ୍ବା କଥାରେ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରେନାହିଁ—
ଶାକମୂଲଫଲାହାରୋ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପରାଯଣଃ
ଯିଏ ଶାକ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଚାଲାଏ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ—
ଏକୋ ଵର୍ଷଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ତପସ୍ତପତି ଦୁସ୍ତରମ୍
ସେ ଏକା ଶତବର୍ଷ ଓ ତାଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରେ।
ଯଂଯଂ କାମଯତେ କାମଂ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପମପି ମାନଵଃ ୬.୨୯.
ମଣିଷ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେଠାରେ ଯଦିଓ ସେ ଲାଭ କରିବା କଷ୍ଟକର—
କାମଗେନ ଵିମାନେନ ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଶତସେଵିତଃ
ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରଥରେ, ଶତଶଃ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସେବା କରନ୍ତି—
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାତ୍ମା ସ ପଶ୍ଯତୋ ମମ ସୂତଜ
ଏଭଳି କହି, ସେ ମହାତ୍ମା, ମୋ ଦେଖିବା ସମୟରେ, ହେ ସାରଥିପୁତ୍ର—
ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ଗୀଯମାନସ୍ତୁ ସ୍ତୂଯମାନଶ୍ଚ କିନ୍ନରୈଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, କିନ୍ନରମାନେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ଗତେ ତଦା ସ୍ଵର୍ଗଂ ଦୁଃଖଂ ମେ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
ସେ ଯିବା ପରେ, ସେଇ ସମୟରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମୋର ଦୁଃଖ ଆସିଗଲା।
ତତୋଽହଂ କୃତଵାଂସ୍ତତ୍ର ଵିପ୍ରଲାପାନନେକଶଃ
ତାପରେ ମୁଁ ସେଠାରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦୁଃଖର କଥା କହିଲି।
ଅହୋ ମଯା ନୃଶଂସେନ ବହଵଃ ପ୍ରାଣିନୋ ହତାଃ
ହାୟ, ମୋର ନିର୍ଦୟତା ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୁଁ ମାରିଦେଇଛି।
ସୋଽହଂ ହିଂସାଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଚରିଷ୍ଯାମି ମହତ୍ତପଃ
ଏହିପରି, ମୁଁ ହିଂସାକୁ ଛାଡ଼ି, ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିବି।
ଯତ୍କିଂଚିତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ପ୍ରାର୍ଥଯଂତି ନରାଃ ସୁଖମ୍
ତିନି ଲୋକରେ ଲୋକେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତେ ଯେଉଁ ସୁଖ ଆଶା କରନ୍ତି,
ଅଧୁନୈକୋଽହମେକାହମେକୈକସ୍ମିନ୍ଵନସ୍ପତୌ
ଏବେ ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗଛ ତଳେ ଏକା ଏବଂ ସେଠି ମାତ୍ର ମୁଁ ଅଛି।
ପାଂସୁନା ସମଵଚ୍ଛନ୍ନଃ ଶୂନ୍ଯାଗାରପ୍ରତିଶ୍ରଯଃ ୬.୨୯.
ଧୂଳିରେ ଢାକାଯାଇ, ଶୂନ୍ୟ ଘରରେ ଶରଣ ନେଉଛି।
ଏଵଂ ଵିଲପ୍ଯ ଯତ୍ନେନ ମଯା ସୂତକୁଲୋଦ୍ଵହ
ଏଭଳି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି, ଚେଷ୍ଟା କରି ମୁଁ, ହେ ସୂତମଧ୍ୟମ,
ଷଡକ୍ଷରସ୍ଯ ମଂତ୍ରସ୍ଯ ଅଯୁତଂ ପ୍ରଜପାମ୍ଯହମ୍
ଛଅ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ବେଳେ ମୁଁ ଜପ କରେ।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵେନ ମେ ସ୍ଥୈର୍ଯଂ ସଂଜାତଂ ଯୌଵନୋଦ୍ଭଵମ୍
ସେହି ଶକ୍ତିରେ, ମୋ ମନ ଦୃଢ଼ ହେଲା ଏବଂ ଯୁବାବସ୍ଥା ଆସିଗଲା।
ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯାମି ଦ୍ଵାପରାଂତେ ହ୍ଯଵସ୍ଥିତେ
ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ, ମୁଁ ସିଦ୍ଧମାନ୍ୟଙ୍କ ଠାରେ ଯିବି।
ଏତତ୍ତେ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ମଯା ସୂତଜ ମୋକ୍ଷଦମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ କଥା, ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ଏହା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଯଶ୍ଚୈତଚ୍ଛୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି କଥାକୁ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି,
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ହି ମହାଭାଗ ମନ୍ତ୍ରମେନଂ ସଦା ଜପ
ତେଣୁ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସଦା ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜପ କର।
ସୂତ ଉଵାଚ ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତଂ ମଯା ପୂର୍ଵଂ ସକାଶାତ୍ତସ୍ଯ ସଦ୍ଗୁରୋଃ
ସୂତ କହିଲେ: ଏହି କଥାକୁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ସେ ସତ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଥିଲି।
ଧନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯମାଯୁଷ୍ଯଂ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷକ୍ଷଯାଵହମ୍
ଏହା ଧନ୍ୟତା, ଖ୍ୟାତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପକ୍ଷକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଵିସ୍ତରାତ୍ସୂତନନ୍ଦନ
ଏହି ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଏବେ ମୋତେ ବିସ୍ତୃତରେ କୁହ, ହେ ସୂତନନ୍ଦନ।
ଅନପତ୍ଯତଯା ତସ୍ଯ କାଲଶ୍ଚକ୍ରାମ ଭୂରିଶଃ
ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ନଥିବାରୁ, ବହୁ ଦିନ ସମୟ ଚାଲିଗଲା।