ତସ୍ମାଦ୍ଗଚ୍ଛ ଦ୍ରୁତଂ ସର୍ପ ସ୍ଥାନାଦସ୍ମାଜ୍ଜଲାଶଯେ
ତେଣୁ, ହେ ସାପ, ଏଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ ଏବଂ ଜଳାଶୟକୁ ପହଞ୍ଚ।
ତତୋଽହଂ ଦୁଃଖସଂଯୁକ୍ତଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋଽତ୍ର ଜଲାଶଯେ
ତାପରେ, ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଏଠି ଜଳାଶୟକୁ ଆସିଥିଲି।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦହଂ ମୁକ୍ତଃ ସର୍ପତ୍ଵାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମ
ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ସାପ ହେବାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛି।
ଵତ୍ସୋନାମ ନ ସନ୍ଦେହଃ ସ ତ୍ଵଂ ଯଃ କୀର୍ତିତୋ ମମ
ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ମୋ ଯେଉଁ ବତ୍ସନ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛ, ସେଇ ସେ।
ତତଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ସମ୍ଯକ୍ସ ସର୍ପୋ ଦିଵ୍ଯରୂପଧୃକ୍
ତାପରେ, ମୁଁ ସେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ସାପ ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବେ କଥାହେଲି।
ଯେନ ନୋ ଜାଯତେ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରିଯଲୋପସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ପ୍ରିୟଜନ ହରାଇବାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖ କିଏ ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ?
ଅଥୋଵାଚ ସ ମାଂ ଭୂଯଃ ସୋତ୍ସୁକଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ତାପରେ, ସେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ପୁଣି ମୋତେ କହିଲେ।
ନ ଚୈତଚ୍ଛକ୍ଯତେ ଵକ୍ତୁଂ ଵିମାନେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଏହି ଦିବ୍ୟ ରଥ ଥିବାବେଳେ ଏହି କଥା କୁହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଶୈଵଃ ଷଡକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ନୃଣାମଶୁଭହାରକଃ ॥ ୬.୨୯.
ଶିବଙ୍କ ଛଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ଅଶୁଭତାକୁ ଦୂର କରେ।
ତତଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତ୍ଯସଂଦିଗ୍ଧଂ ଯଦ୍ଯଦ୍ଵାଂଛସି ଚେତସା
ତାପରେ, ତୁମେ ମନରେ ଯାହା ଚାହିଁଛ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେହିଟି ପାଇପାରିବ।
ମଯା ହି ସୁମହତ୍ପାପଂ ସର୍ଵଦା ସମନୁଷ୍ଠିତମ୍
ମୁଁ ସତତା ଭାବେ ବଡ଼ ପାପ କରିଛି।
ଏକୋ ଦାନାନି ସର୍ଵାଣି ଯଚ୍ଛତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଏକ ଜଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥାଭିଷେକଂ ଚ କୁରୁତେଽନ୍ଯୋ ନରୋ ଦ୍ଵିଜ
ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରେ।
ଚାଂଦ୍ରାଯଣସହସ୍ରଂ ତୁ କୁରୁତେଽନ୍ଯୋ ଯଥୋଚିତମ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହଜାରଟି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରେ।
ଵର୍ଷାସ୍ଵାକାଶଶାଯୀ ଚ ହେମଂତେ ସଲିଲାଶଯଃ
ବର୍ଷାକାଳରେ କେହି ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଏ, ଶୀତକାଳରେ ଜଳରେ ରହେ।
ଅନ୍ଯଃ ଷଡକ୍ଷରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଶୁଚିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଛଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ।
ପିତୃପକ୍ଷେ ସଦା ଚୈକୋ ଗଯାଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚରେତ୍
ପିତୃପକ୍ଷରେ ଏବଂ ସଦା ଗୟାରେ ଏକ ଜଣେ ପିତୃପୂଜା କରେ।
ଗୋସହସ୍ରଂ ଦଦାତ୍ଯେକଃ କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୁଷ୍କରେ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଷ୍କରରେ ଏକ ଜଣେ ହଜାରଟି ଗାଈ ଦାନ କରେ।
ସଂନିହିତ୍ଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତି ରାହୁଗ୍ରସ୍ତେ ଦିଵାକରେ ୬.୨୯.
ରାହୁ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରସ୍ତ ହେବାବେଳେ, ଏକ ମଣିଷ ମିଳନ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କରେ।
ସୋମେ ସୋମଗ୍ରହେଽନ୍ଯସ୍ତୁ ସୋମନାଥଂ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ, ସୋମନାଥରେ ସୋମଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଏକଶ୍ଚଣ୍ଡୀଶ୍ଵରଂ ପଶ୍ଯେଦଯନେ ଚୋତ୍ତରେ ନରଃ
ଏକ ମଣିଷ ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ ଏକଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖେ।
ଭୃଗୁପାତଂ ପତେଦେକଃ କେଦାରଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ଭୃଗୁଙ୍କ ପତନ ସ୍ଥାନରେ ଭକ୍ତି ସହିତ କେଦାରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜଣେ ମଣିଷ ଶିର ନମାନ୍ତି।
କରୀଷଂ ସାଧଯେଦନ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵସ୍ଵମାଦିତଃ
ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରଥମେ ଦାନ କରି, କରୀଷ ବିଧି ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵ ସଂଗପରିତ୍ଯାଗଂ କୃତ୍ଵୈକୋ ଜ୍ଞାନମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରେ।
ଏତତ୍ତେ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ମଯା ଵିପ୍ର ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି।
ତଥାନ୍ଯଦପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ହିତବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏବେ ମୁଁ ତୁମର ଭଲ ପାଇଁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।
ଅହିଂସା ପରମୋ ଧର୍ମଃ ସର୍ଵଵେଦେ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଅହିଂସା ସମସ୍ତ ବେଦରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ଅହିଂସକାନି ଭୂତାନି ଯୋ ହିନସ୍ତି ସୁନିର୍ଦଯଃ
ଯିଏ ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ଅହିଂସକ ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ କ୍ଷତି କରେ—
ଚରାଚରାଣାଂ ଭୂତାନାମଭଯଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୬.୨୯.
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟହୀନତା ଦେଇଥାଏ—
ନାସ୍ତି ଭର୍ଗସମୋ ଦେଵୋ ନାସ୍ତି ଗଂଗାସମା ନଦୀ
ଭର୍ଗ ସମାନ ଦେବତା ନାହିଁ, ଗଙ୍ଗା ସମାନ ନଦୀ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।