ଉପକାରିଷୁ ଯଃ ସାଧୁଃ ସାଧୁତ୍ଵେ ତସ୍ଯ କୋ ଗୁଣଃ
ଯିଏ ଭଲ କରେ, ସେଠି ଭଲ ହେବାରେ କଣ ଉପକାର? ଏଥିରେ କଣ ଗୁଣ ଅଛି?
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତଂ ଶିଷ୍ଯଂ ତତୋ ମାମିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ପୁଣି ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ନାନ୍ଯଥା ଵଚନଂ ଭାଵି ମମ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯ ପନ୍ନଗ
ହେ ସର୍ପ, ମୋର ଶିଷ୍ୟକୁ ଯାହା କହିଛି, ତାହା ଅନ୍ୟରୂପ ହେବ ନାହିଁ।
ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ଦୀନସ୍ଯ ଶାପସ୍ଯାଜ୍ଞାନିନସ୍ତଥା
ଯିଏ ଅଜ୍ଞାନରେ ଶାପ ପାଇଛି, ସେ ଦୁଃଖୀ ଉପରେ ଦୟା କର।
ନ ତସ୍ଯ ଶକ୍ଯତେ କର୍ତୁଂ ସଂଖ୍ଯା ଧର୍ମସ୍ଯ ଭଦ୍ରକ
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତାଙ୍କର ଧର୍ମର ମାପ କରିହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ମୁହୂର୍ତମପି ଯୋ ଵିଘ୍ନଂ କରୋତି ଚ ମହୋତ୍ସଵେ
ଯିଏ ବଡ଼ ଉତ୍ସବରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ବାଧା ଦେଉଛି—
ଶୈଵଂ ଷଡକ୍ଷରଂ ମଂତ୍ରଂ ଯୋଜପେଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶିବଙ୍କ ଛଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦଶଭିର୍ଦିନଜଂ ପାପଂ ଵିଂଶତ୍ଯା ଵତ୍ସରୋଦ୍ଭଵମ୍
ଏହା ଦ୍ୱାରା, ଦଶ ଦିନ ଧରି ସଞ୍ଚିତ ପାପ କିମ୍ବା କୁହୁଡ଼ି ବର୍ଷରେ ହେଉଥିବା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଜଲମଧ୍ଯସ୍ଥସ୍ତଂ ମଂତ୍ରଂ ଜପ ସାଦରମ୍ ୬.୨୯.
ତେଣୁ ତୁମେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ିଥିବାବେଳେ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କର।
ଯଦା ତ୍ଵାଂ ଜଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ଵତ୍ସୋନାମ ଦ୍ଵିଜୋ ରୁଷା
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ିଛ, ଏବଂ ଭାଟସନ୍ ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ରୋଧରେ—
ତସ୍ମାଦ୍ଗଚ୍ଛ ଦ୍ରୁତଂ ସର୍ପ ସ୍ଥାନାଦସ୍ମାଜ୍ଜଲାଶଯେ
ତେଣୁ, ହେ ସାପ, ଏଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ ଏବଂ ଜଳାଶୟକୁ ପହଞ୍ଚ।
ତତୋଽହଂ ଦୁଃଖସଂଯୁକ୍ତଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋଽତ୍ର ଜଲାଶଯେ
ତାପରେ, ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଏଠି ଜଳାଶୟକୁ ଆସିଥିଲି।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦହଂ ମୁକ୍ତଃ ସର୍ପତ୍ଵାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମ
ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ସାପ ହେବାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛି।
ଵତ୍ସୋନାମ ନ ସନ୍ଦେହଃ ସ ତ୍ଵଂ ଯଃ କୀର୍ତିତୋ ମମ
ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ମୋ ଯେଉଁ ବତ୍ସନ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛ, ସେଇ ସେ।
ତତଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ମଯା ସମ୍ଯକ୍ସ ସର୍ପୋ ଦିଵ୍ଯରୂପଧୃକ୍
ତାପରେ, ମୁଁ ସେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ସାପ ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବେ କଥାହେଲି।
ଯେନ ନୋ ଜାଯତେ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରିଯଲୋପସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ପ୍ରିୟଜନ ହରାଇବାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖ କିଏ ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ?
ଅଥୋଵାଚ ସ ମାଂ ଭୂଯଃ ସୋତ୍ସୁକଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ତାପରେ, ସେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ପୁଣି ମୋତେ କହିଲେ।
ନ ଚୈତଚ୍ଛକ୍ଯତେ ଵକ୍ତୁଂ ଵିମାନେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଏହି ଦିବ୍ୟ ରଥ ଥିବାବେଳେ ଏହି କଥା କୁହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଶୈଵଃ ଷଡକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ନୃଣାମଶୁଭହାରକଃ ॥ ୬.୨୯.
ଶିବଙ୍କ ଛଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ଅଶୁଭତାକୁ ଦୂର କରେ।
ତତଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତ୍ଯସଂଦିଗ୍ଧଂ ଯଦ୍ଯଦ୍ଵାଂଛସି ଚେତସା
ତାପରେ, ତୁମେ ମନରେ ଯାହା ଚାହିଁଛ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେହିଟି ପାଇପାରିବ।
ମଯା ହି ସୁମହତ୍ପାପଂ ସର୍ଵଦା ସମନୁଷ୍ଠିତମ୍
ମୁଁ ସତତା ଭାବେ ବଡ଼ ପାପ କରିଛି।
ଏକୋ ଦାନାନି ସର୍ଵାଣି ଯଚ୍ଛତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଏକ ଜଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥାଭିଷେକଂ ଚ କୁରୁତେଽନ୍ଯୋ ନରୋ ଦ୍ଵିଜ
ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରେ।
ଚାଂଦ୍ରାଯଣସହସ୍ରଂ ତୁ କୁରୁତେଽନ୍ଯୋ ଯଥୋଚିତମ୍
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହଜାରଟି ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରେ।
ଵର୍ଷାସ୍ଵାକାଶଶାଯୀ ଚ ହେମଂତେ ସଲିଲାଶଯଃ
ବର୍ଷାକାଳରେ କେହି ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଏ, ଶୀତକାଳରେ ଜଳରେ ରହେ।
ଅନ୍ଯଃ ଷଡକ୍ଷରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଶୁଚିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଛଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ।
ପିତୃପକ୍ଷେ ସଦା ଚୈକୋ ଗଯାଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚରେତ୍
ପିତୃପକ୍ଷରେ ଏବଂ ସଦା ଗୟାରେ ଏକ ଜଣେ ପିତୃପୂଜା କରେ।
ଗୋସହସ୍ରଂ ଦଦାତ୍ଯେକଃ କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୁଷ୍କରେ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଷ୍କରରେ ଏକ ଜଣେ ହଜାରଟି ଗାଈ ଦାନ କରେ।
ସଂନିହିତ୍ଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତି ରାହୁଗ୍ରସ୍ତେ ଦିଵାକରେ ୬.୨୯.
ରାହୁ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରସ୍ତ ହେବାବେଳେ, ଏକ ମଣିଷ ମିଳନ ସମୟରେ ସ୍ନାନ କରେ।
ସୋମେ ସୋମଗ୍ରହେଽନ୍ଯସ୍ତୁ ସୋମନାଥଂ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ଅନ୍ୟ ଜଣେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ, ସୋମନାଥରେ ସୋମଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।