ଯ ଏଷ ଶ୍ରୂଯତେ ରାଵୋ ଵିଭ୍ରମଂ ଜନଯନ୍ମମ
ଏହି ଶବ୍ଦ ଯାହା ଶୁଣାଯାଉଛି, ମୋ ମନରେ ଅଭିଲାଷା ଜଗାଇଦେଉଛି।
ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଯଂ ମୃଗୋ ଯାତି ତଂ ମୃଗୀ ଯାତି ପୃଷ୍ଠତଃ
ମୋତେ ଦେଖି ଏହି ମୃଗ ଚାଲିଯାଉଛି, ତାଙ୍କ ପଛରେ ମୃଗୀ ଯାଉଛି।
ଵାରଣୋଽଯଂ ପ୍ରିଯାଂ କାଂତାମନୁରାଗାନୁଯାଯିନୀମ୍
ଏହି ହାତୀ ନିଜ ପ୍ରିୟାକୁ ଭଲପାଇ ତାଙ୍କ ପଛପଛ ଯାଉଛି।
ହା ପ୍ରିଯେ ମୃଗଶାଵାକ୍ଷି ତପ୍ତକାଂଚନସଂନିଭେ
ହା ପ୍ରିୟେ, ମୃଗଶାବକ ଦୃଷ୍ଟି, ତପ୍ତ ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁମେ।
କ୍ଵ ସା ଭକ୍ତିଃ କ୍ଵ ସା ପ୍ରୀତିଃ କ୍ଵ ସା ତୁଷ୍ଟିଃ କ୍ଵ ସା ଦଯା
କେଉଁଠି ସେ ଭକ୍ତି, କେଉଁଠି ସେ ପ୍ରେମ, କେଉଁଠି ସେ ସନ୍ତୋଷ, କେଉଁଠି ସେ ଦୟା?
ଏଵଂ ପ୍ରଲପମାନସ୍ଯ ମମ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସୁହୃଜ୍ଜନାଃ ୬.୨୯.
ଏପରି ଭାବେ ମୁଁ ବିଳାପ କରୁଥିବା ବେଳେ, ମୋ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଆସିଲେ।
ତତସ୍ତୈଃ କୋପରକ୍ତାକ୍ଷୈଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋଽହଂ ସୂତନଂଦନ
ତାପରେ, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ନେଇ ସେମାନେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ସୂତପୁତ୍ର।
ତ୍ଵଂ କିଂ ଶୋଚସି ମୂଢାତ୍ମନ୍ନଶୋଚ୍ଯଂ ଜୀଵିତଂ ନୃଣାମ୍
ତୁମେ କାହିଁକି ଦୁଃଖ କରୁଛ, ମୂଢ଼ ମନ? ମନୁଷ୍ୟର ଜୀବନ ଦୁଃଖ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯୂଯଂ ଵଯଂ ତଥା ଚାନ୍ଯେ ସଂଜାତାଃ ପ୍ରାଣିନୋ ଭୁଵି
ତୁମେ, ଆମେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତେ—ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଅଦର୍ଶନାତ୍ପ୍ରିଯା ପ୍ରାପ୍ତା ପୁନଶ୍ଚାଦର୍ଶନଂ ଗତା
ବିଚ୍ଛେଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରିୟା ମିଳିଥିଲେ, ପୁଣି ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ନାଯମତ୍ଯଂତସଂଵାସଃ କସ୍ଯଚିତ୍କେନଚିତ୍ସହ
କାହା ସହ କାହାର ସଦା ସାଥି ନାହିଁ।
ମୃତଂ ଵା ଯଦି ଵା ନଷ୍ଟଂ ଯୋତୀତମନୁଶୋଚତି
କେହି ମରିଗଲେ କିମ୍ବା ହରାଇଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ସଂବୋଧଯିତ୍ଵା ମାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ତେ ମୁହୁର୍ଜନୈଃ
ଏଭଳି ମୋତେ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ, ତୁମେ ପୁନିପୁନି ମୋତେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନେଇଯାଇଥିଲେ।
ତତୋ ମମ ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ସ୍ମରମାଣସ୍ଯ ତାଂ ପ୍ରିଯାମ୍
ତାପରେ ଗୃହସ୍ଥ ଭାବେ, ସେ ପ୍ରିୟାକୁ ମନେପକାଇ ରହିଲି।
ତତଃ କୋପପରୀତେନ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ମଯା ସ୍ଫୁଟମ୍
ତାପରେ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ, ମୁଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲି।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଚେନ୍ନାହଂ ସର୍ପଂ ଦୃଷ୍ଟିଵଶଂ ଗତମ୍ ୬.୨୯.
ଆଜିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଯଦି ମୁଁ ମୋ ଅଧୀନରେ ଥିବା ସର୍ପକୁ ଦେଖିପାରିବି ନାହିଁ,
ଯଚ୍ଚ ନିକ୍ଷେପହର୍ତୄଣାଂ ଯଚ୍ଚ ଵିଶ୍ଵାସଘାତିନାମ୍
ଯେଉଁ ପାପ ଅମାନତ ଚୋରା କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ କରନ୍ତି,
ଯତ୍ପାପଂ ସାଧୁନିଂଦାଯାଂ ମାତାପିତୃଵଧେ ଚ ଯତ୍
ଯେଉଁ ପାପ ସଜ୍ଜନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ, ମାଆ ବା ବାପାଙ୍କୁ ମାରିବାରେ ହୁଏ,
ପରଦାରରତାନାଂ ଚ ଯତ୍ପାପଂ ଜୀଵଘାତିନାମ୍
ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜୀବନ ସାଥୀ ସହ ଆସକ୍ତି ଓ ଜୀବମାନେ ମାରିବାରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ,
ଉକ୍ତୌ ଚାଭିରତାନାଂ ଚ ଯତ୍ପାପଂ ଗରଦାଯିନାମ୍
ବିଷ ଦେବା ଓ ବିଷ ଦେଇ ମଜା ପାଇବାରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ,
କୃତଘ୍ନାନାଂ ଚ ଯତ୍ପାପଂ ପରଵିତ୍ତାପହାରିଣାମ୍
ଅକୃତଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟର ଧନ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ପାପ କରନ୍ତି,
ଯତ୍ପାପଂ ଶସ୍ତ୍ରକର୍ତୃଣାଂ ତଥା ଵହ୍ନିପ୍ରଦାଯିନାମ୍
ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଇଥିବା ଓ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ପାପ କରନ୍ତି,
ଵ୍ରତଭଂଗେନ ଯତ୍ପାପଂ ଵ୍ରତିନାଂ ନିଂଦଯାପି ଯତ୍
ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଓ ବ୍ରତୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ,
ଯତ୍ପାପଂ ଭ୍ରୂଣହତ୍ଯାଯାଂ ମୃଷ୍ଟମାଂସାଶିନାଂ ଚ ଯତ୍
ଗର୍ଭରେ ଥିବା ଶିଶୁକୁ ମାରିବା ଓ ଭଲ ଭାବରେ ପକାଯାଇଥିବା ମାଂସ ଖାଇବାରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ,
ଵୃକ୍ଷଚ୍ଛେଦ ପ୍ରସକ୍ତାନାଂ ଯତ୍ପାପଂ ଶଲ୍ଯକାରିଣାମ୍
ଗଛ କାଟିବାରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆଘାତ କରିବାରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ,
ପାଖଂଡିନାଂ ଚ ଯତ୍ପାପଂ ନାସ୍ତିକାନାଂ ଚ ଯଦ୍ଭଵେତ୍ ୬.୨୯.
ପାଖଣ୍ଡୀ ଓ ନାସ୍ତିକମାନେ ଯେଉଁ ପାପ କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ,
ମାଂସମଦ୍ଯପ୍ରସକ୍ତାନାଂ ଯତ୍ପାପଂ ଵିଟଭୋଜିନାମ୍
ମାଂସ ଓ ମଦ୍ୟପାନରେ ଆସକ୍ତ ଓ ମଳ ଭୋଜନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ପାପ କରନ୍ତି,
ମୃଷାଵାଦପ୍ରସକ୍ତାନାଂ ପରରଂଧ୍ରାଵଲୋକିନାମ୍
ମିଛ କଥା କହିବାରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟର ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଦେଖିବାରେ ଯେଉଁ ପାପ ହୁଏ।
ଯତ୍ପାପଂ ସାକ୍ଷ୍ଯକର୍ତୃଣାଂ ଧାନ୍ଯସଂଗ୍ରହକାରିଣାମ୍
ଯେମାନେ ମିଛ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି ଓ ଧାନ ଜମା କରି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେତେ ପାପ କରନ୍ତି—
ଆଖେଟକରତାନାଂ ଚ ଯତ୍ପାପଂ ପାଶଦାଯିନାମ୍
ଯେମାନେ ସଦା ଶିକାର କରନ୍ତି ଓ ଫାନ୍ଦ ପତାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେତେ ପାପ କରନ୍ତି—