ନିଯମାଃ ସଂଯମାଃ ସର୍ଵେ ମଂତ୍ରଵାଦାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସମସ୍ତ ନିୟମ, ସଂଯମ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା ମଧ୍ୟ,
ସ୍ଵସ୍ଵଭାଵଵିହୀନାନି ହୀନାନି ଚ ତଥା ଜଲୈଃ
ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ହୀନ ଏବଂ ଜଳ ଭଳି ନିମ୍ନ ହେଉଛି।
ତତ୍ର ତେ ସଂଭଵିଷ୍ଯଂତି କୁତ୍ସିତା ଯେ ଚ ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ନିନ୍ଦନୀୟ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ।
ଵିତ୍ତଲୋଭାତ୍ପ୍ରଦାସ୍ଯଂତି କୁତ୍ସିତାଯ ନରାଃ ସୁତାମ୍
ଧନଲୋଭରେ ଲୋକମାନେ ନିନ୍ଦନୀୟଙ୍କୁ ଝିଅ ଦେଇଦେବେ।
କନ୍ଯକାଃ ପ୍ରକରିଷ୍ଯଂତି ପୁରୁଷୈଃ ସହ ସଂଗତିମ୍
ଯୁବତୀମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ଗଠନ କରିବେ।
ସର୍ଵକୃତ୍ଯେଷୁ ଦୁଃଶୀଲାଃ। ସୁଯତ୍ନେନାପି ରକ୍ଷିତାଃ
ସମସ୍ତ କାମରେ ସେମାନେ ଖରାପ ଚରିତ୍ର ଦେଖାଇବେ, ବଡ଼ ଚେଷ୍ଟା କରି ରକ୍ଷା କଲେ ମଧ୍ୟ।
ପୀଡଯିଷ୍ଯଂତି ନିର୍ଦୋଷାନ୍ଵିତ୍ତଲୋଭାଦସଂଶଯମ୍
ଧନଲୋଭରେ ସେମାନେ ନିର୍ଦୋଷମାନେଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୁଃଖ ଦେବେ।
ସଂତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯଂତି ଯୁଗେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରାଣିଦ୍ରୋହେଽପି ଵର୍ତିନମ୍
ସେଇ ଯୁଗରେ ସେମାନେ ଜୀବନକୁ ଝୁଞ୍ଜିବା ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେବେ।
ପ୍ରମାଣଂ ଚ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚତୁର୍ଣାମପ୍ଯସଂଶଯମ୍
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଏହା ଚାରିଟିର ନିଶ୍ଚିତ ମାପ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଶ୍ଚୈତତ୍କୀର୍ତଯେନ୍ମର୍ତ୍ଯଃ ସଦୈଵ ସୁସା ମାହିତଃ ୬.୨୭.
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହିକୁ ପଢ଼ିବେ, ସେ ସଦା ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବେ।
ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵା ନରୋ ଯଶ୍ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂତେନ ଚେତସା
ଏବଂ ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ଏହିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣିବେ, ସେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେବେ।
ପ୍ରଭାସାଦୀନି ତୀର୍ଥାନି ମୂର୍ତାନି ସକଲାନି ଚ
ପ୍ରଭାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ରୂପ।
ତାନି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦେଵାଚାର୍ଯସ୍ଯ ତାଦୃଶମ୍
ଏପରି ଦେବ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ କଥା ଶୁଣି।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଭଵିଷ୍ଯ ତ୍ଯଶୁଭଂ ଯୁଗମ୍
ଯଦି ଏମିତି ହେବ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ଅଶୁଭ ଯୁଗ ଆସିବ।
ପୁରଂଦରାଦ୍ଯ ଚାସ୍ମାକଂ ସ୍ଥାନଂ କିଂଚିତ୍ପ୍ରଦର୍ଶଯ
ହେ ପୁରନ୍ଦର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଆମ ପାଇଁ କିଛି ସ୍ଥାନ ଦେଖାଇଦିଅ।
ଯଦାଶ୍ରିତ୍ଯ ନଯିଷ୍ଯାମୋ ରୌଦ୍ରଂ କଲିଯୁଗଂ ଵିଭୋ ପାତାଲେ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ଵା ମର୍ତ୍ଯେ ଵା ସୁରସତ୍ତମ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଆମେ ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗକୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା—ସେଠି ପାତାଳ, ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ମାନବ ଲୋକ ଯେଉଁଠି ହେଉ।
ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃପାଵିଷ୍ଟଃ ଶତକ୍ରତୁଃ
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶତକ୍ରତୁ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅସ୍ପୃଷ୍ଟଂ କଲିନା ସ୍ଥାନଂ କିଂଚି ଦ୍ଵଦ ବୃହସ୍ପତେ
ହେ ବୃହସ୍ପତି, କଳିଯୁଗର ଛୁଆଁ ନପାଇଥିବା କିଛି ସ୍ଥାନ କୁହ।
ଶକ୍ରସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଵୃହସ୍ପତିଃ
ଶକ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବୃହସ୍ପତି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ହାଟକେଶ୍ଵରମିତ୍ଯୁକ୍ତମସ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ କହିଲେ: 'ହାଟକେଶ୍ୱର' ନାମକ ଏକ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି।
ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରେଣ ଧୀମତା ୬.୨୮.
ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଯତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ସଭୂପାଲସ୍ତ୍ରିଶଂକୁଃ ପାପଵର୍ଜିତଃ
ଯେଉଁଠି ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ରାଜାମାନେ ସହିତ ଅପରାଧରହିତ ରହିଥିଲେ।
ଯତ୍ର ଶକ୍ରସମାଦେଶାତ୍ପୂରିତଂ ପାଂସୁଭିଃ ପୁରା
ସେଠାରେ ଏକଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମାଟି ଭରାଯାଇଥିଲା।
ଯତ୍ର ରକ୍ଷତ୍ଯଧସ୍ତାଚ୍ଚ ସ ସ୍ଵଯଂ ହାଟକେଶ୍ଵରଃ
ସେଠାରେ ତଳେ ସ୍ୱୟଂ ହାଟକେଶ୍ୱର ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ହାଟକେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯାଦସ୍ପୃଷ୍ଟଂ କଲିନା ହି ତତ୍
ହାଟକେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ଦ୍ୱାରା ସେଠି କଳିଯୁଗର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିନାହିଁ।
ତସ୍ମାସ୍ଵାଂଶେନ ଗଚ୍ଛଂତୁ ତତ୍ର ତୀର୍ଥାନ୍ଯଶେଷତଃ
ସେଠିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ଅଂଶରୂପେ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତମାତ୍ରାଣି କୃତ୍ଵା ସ୍ଥାନାନି ଚାତ୍ମନଃ
ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଯଜ୍ଞୋପବୀତର ଦାଗରେ ଏକ ଅଂଶ ରଖିଲେ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଜାତ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପୁଣ୍ଯତମଂ ହି ତତ୍
ଏହି କାରଣରୁ ସେ କ୍ଷେତ୍ର ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି।
ସଂଗମଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନାଂ କ୍ଷେତ୍ରେ ତତ୍ର ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ସେଠି, ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳର ସଙ୍ଗମ ଘୋଷିତ।