ତଥା ତପସ୍ଵିନଃ ଶୂଦ୍ରାଃ ଶୂଦ୍ରା ଧର୍ମପରାଯଣାଃ
ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୱୀ ଦେଖାଯିବେ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ରହିବେ।
ଶୂଦ୍ରାଃ ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତାରଃ ଶୂଦ୍ରା ଦାନପ୍ରଦାସ୍ତଥା
ଶୂଦ୍ରମାନେ ଦାନ ନେବେ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଦାନ ଦେବେ ମଧ୍ୟ।
ପଂଚଗର୍ତାନ୍ଖନଂତ୍ଯେଵ ମୃତ୍ଯୁକାଲେ ନରାଧମାଃ
ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ନିଚ୍ଚ ଲୋକମାନେ ପାଞ୍ଚଟି ଗଡ଼ି ଖୋଦିବେ।
ଵେଦଵିକ୍ରଯକର୍ତାରୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଶୌଚଵର୍ଜିତାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରିବେ ଏବଂ ପବିତ୍ରତା ହୀନ ହେବେ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯରହିତାଶ୍ଚୈଵ ଶୂଦ୍ରାନ୍ନନିରତାଃ ସଦା
ସେମାନେ ଅଧ୍ୟୟନ ଛାଡ଼ି ଶୂଦ୍ରମାନେ ଖାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟରେ ସଦା ଲଗ୍ନ ରହିବେ।
ପାଖଂଡିନୋ ଵିକର୍ମସ୍ଥାଃ ପରଦାରୋପଜୀଵିନଃ
ପାଖଣ୍ଡୀ, ଅନୈତିକ କାମରେ ଲଗ୍ନ ଏବଂ ପରସ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ଜୀବିକା ଚଳାଉଥିବା ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯିବେ।
ନ ସ୍ଵଭାଵାତ୍ସହସ୍ରାକ୍ଷ କଥଂଚିଦପି ଦେହିନାମ୍
ହେ ସହସ୍ରନୟନ, ଜୀବମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରିନଥାନ୍ତି।
ନଷ୍ଟୋତ୍ସଵାଵିଧର୍ମାଣୋ ନିତ୍ଯଂ ସଂକରକାରକାଃ
ଉତ୍ସବ ହରାଇଯିବ, ଅଧର୍ମ ବଢ଼ିବ ଏବଂ ସଦା ଅସ୍ମିତି ହେବ।
ତତୋ ହ୍ରାସଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯଂତି ଵୃଦ୍ଧିଂ ଯାତି କଲୌ ଯୁଗେ
ଏହିପରି ହେବାରୁ ହ୍ରାସ ଆସିବ; କଳିଯୁଗରେ ମାତ୍ର ବୃଦ୍ଧି ଦେଖାଯିବ।
ଅଲ୍ପତ୍ଵାଦ୍ଦୁର୍ଲଭତ୍ଵାଚ୍ଚ ଅଶକ୍ତା ଗୃହକର୍ମଣି ୬.୨୭.
ଦୁର୍ବଳତା ଓ ଦୁର୍ଲଭତା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଘର କାମରେ ଅସମର୍ଥ ହେବେ।
ନିଯମାଃ ସଂଯମାଃ ସର୍ଵେ ମଂତ୍ରଵାଦାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସମସ୍ତ ନିୟମ, ସଂଯମ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା ମଧ୍ୟ,
ସ୍ଵସ୍ଵଭାଵଵିହୀନାନି ହୀନାନି ଚ ତଥା ଜଲୈଃ
ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ହୀନ ଏବଂ ଜଳ ଭଳି ନିମ୍ନ ହେଉଛି।
ତତ୍ର ତେ ସଂଭଵିଷ୍ଯଂତି କୁତ୍ସିତା ଯେ ଚ ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ନିନ୍ଦନୀୟ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ।
ଵିତ୍ତଲୋଭାତ୍ପ୍ରଦାସ୍ଯଂତି କୁତ୍ସିତାଯ ନରାଃ ସୁତାମ୍
ଧନଲୋଭରେ ଲୋକମାନେ ନିନ୍ଦନୀୟଙ୍କୁ ଝିଅ ଦେଇଦେବେ।
କନ୍ଯକାଃ ପ୍ରକରିଷ୍ଯଂତି ପୁରୁଷୈଃ ସହ ସଂଗତିମ୍
ଯୁବତୀମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ଗଠନ କରିବେ।
ସର୍ଵକୃତ୍ଯେଷୁ ଦୁଃଶୀଲାଃ। ସୁଯତ୍ନେନାପି ରକ୍ଷିତାଃ
ସମସ୍ତ କାମରେ ସେମାନେ ଖରାପ ଚରିତ୍ର ଦେଖାଇବେ, ବଡ଼ ଚେଷ୍ଟା କରି ରକ୍ଷା କଲେ ମଧ୍ୟ।
ପୀଡଯିଷ୍ଯଂତି ନିର୍ଦୋଷାନ୍ଵିତ୍ତଲୋଭାଦସଂଶଯମ୍
ଧନଲୋଭରେ ସେମାନେ ନିର୍ଦୋଷମାନେଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୁଃଖ ଦେବେ।
ସଂତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯଂତି ଯୁଗେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରାଣିଦ୍ରୋହେଽପି ଵର୍ତିନମ୍
ସେଇ ଯୁଗରେ ସେମାନେ ଜୀବନକୁ ଝୁଞ୍ଜିବା ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେବେ।
ପ୍ରମାଣଂ ଚ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚତୁର୍ଣାମପ୍ଯସଂଶଯମ୍
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଏହା ଚାରିଟିର ନିଶ୍ଚିତ ମାପ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଶ୍ଚୈତତ୍କୀର୍ତଯେନ୍ମର୍ତ୍ଯଃ ସଦୈଵ ସୁସା ମାହିତଃ ୬.୨୭.
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହିକୁ ପଢ଼ିବେ, ସେ ସଦା ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବେ।
ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵା ନରୋ ଯଶ୍ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂତେନ ଚେତସା
ଏବଂ ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ଏହିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣିବେ, ସେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେବେ।
ପ୍ରଭାସାଦୀନି ତୀର୍ଥାନି ମୂର୍ତାନି ସକଲାନି ଚ
ପ୍ରଭାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ରୂପ।
ତାନି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦେଵାଚାର୍ଯସ୍ଯ ତାଦୃଶମ୍
ଏପରି ଦେବ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ କଥା ଶୁଣି।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଭଵିଷ୍ଯ ତ୍ଯଶୁଭଂ ଯୁଗମ୍
ଯଦି ଏମିତି ହେବ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ଅଶୁଭ ଯୁଗ ଆସିବ।
ପୁରଂଦରାଦ୍ଯ ଚାସ୍ମାକଂ ସ୍ଥାନଂ କିଂଚିତ୍ପ୍ରଦର୍ଶଯ
ହେ ପୁରନ୍ଦର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଆମ ପାଇଁ କିଛି ସ୍ଥାନ ଦେଖାଇଦିଅ।
ଯଦାଶ୍ରିତ୍ଯ ନଯିଷ୍ଯାମୋ ରୌଦ୍ରଂ କଲିଯୁଗଂ ଵିଭୋ ପାତାଲେ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ଵା ମର୍ତ୍ଯେ ଵା ସୁରସତ୍ତମ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଆମେ ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗକୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା—ସେଠି ପାତାଳ, ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ମାନବ ଲୋକ ଯେଉଁଠି ହେଉ।
ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃପାଵିଷ୍ଟଃ ଶତକ୍ରତୁଃ
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶତକ୍ରତୁ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅସ୍ପୃଷ୍ଟଂ କଲିନା ସ୍ଥାନଂ କିଂଚି ଦ୍ଵଦ ବୃହସ୍ପତେ
ହେ ବୃହସ୍ପତି, କଳିଯୁଗର ଛୁଆଁ ନପାଇଥିବା କିଛି ସ୍ଥାନ କୁହ।
ଶକ୍ରସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଵୃହସ୍ପତିଃ
ଶକ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବୃହସ୍ପତି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ହାଟକେଶ୍ଵରମିତ୍ଯୁକ୍ତମସ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ କହିଲେ: 'ହାଟକେଶ୍ୱର' ନାମକ ଏକ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି।