ତେନ ସର୍ଵମିଦଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ତୋ ଦେଵୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ବ୍ୟାପିଯାଇଥିଲା। ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ତେନ ଦୈତ୍ଯେନ ସର୍ଵେଽପି ତ୍ରାସିତାଃ ସୁରମାନଵାଃ
ସେଇ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମଣିଷ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଵସଵୋ ମରୁତଃ ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵେଦେଵାଃ ସୁରର୍ଷଯଃ
ବସୁ, ମରୁତ, ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱଦେବ ଓ ଦେବ ଋଷିମାନେ—
ଯଜ୍ଞଭାଗାନ୍ସ୍ଵଯଂ ସର୍ଵେ ବୁଭୁଜୁସ୍ତେ ଚ ଦାନଵାଃ
ସେଇ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ନିଜେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ଅଦ୍ଯାପି ଦେଵତାଖାତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଖ୍ଯାତିମାଗତମ୍
ଆଜିଯାଏଁ ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଯାହା ନିଆଯାଇଥିଲା, ତାହାର ଖ୍ୟାତି ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଵ୍ଯକ୍ତାଃ ପରମତ୍ରାସାଦ୍ଧ୍ଯାଯଂତସ୍ତେ ଚ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ଭୟରେ ସେମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହିଗଲେ।
ଏକାହାରା ନିରାହାରା ଵାଯୁଭକ୍ଷାସ୍ତଥା ପରେ 7.3.22.
କିଏ ଏକବେଳା ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ, କିଏ ଉପବାସ କରୁଥିଲେ, ଆଉ କିଏ କେବଳ ବାୟୁ ଖାଇ ରହୁଥିଲେ।
କୃଚ୍ଛ୍ରସାଂତପନେ ନିଷ୍ଠା ମହାପାରାକିଣଃ ପରେ
ଅନ୍ୟମାନେ ଦୁଃଖ ସହି ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ଜପହୋମପରାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଧ୍ଯାନାସକ୍ତାସ୍ତଥା ପରେ
କିଏ ଜପ ଓ ହୋମରେ ଲିନ ଥିଲେ, କିଏ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ।
ପୂଜଯଂତଃ ପରାଂ ଶକ୍ତିଂ ଦେଵୀଂ ସ୍ଵକାର୍ଯହେତଵେ ଵିମୁକ୍ତିରଭଵଦ୍ରାଜନ୍ସର୍ଵେଷାଂ କର୍ମବନ୍ଧନାତ୍
ସେମାନେ ନିଜ କାମନା ପାଇଁ ପରା ଶକ୍ତି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତେ କର୍ମ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ତତଃ ପୂର୍ଣେ ସହସ୍ରାଂତେ ଵର୍ଷାଣାଂ ନୃପସତ୍ତମ
ଏପରି ଭାବେ, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ—
ପୂର୍ଵଂ ଜାତା ମହାରାଜ ଧୂମମୂର୍ତିର୍ଭଯାଵହା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ଦେଵାଃ କୃତାଂଜଲିପୁଟାସ୍ତତଃ
ପୂର୍ବରୁ, ମହାରାଜ, ଧୂଆଁର ଭୟଙ୍କର ଆକୃତି ଜନ୍ମ ନେଲା; ସେଉଠାରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମୋଽସ୍ତୁ ସର୍ଵଗେ ଦେଵି ନମସ୍ତେ ସର୍ଵପୂଜିତେ
ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ପରମାଦେଵି ବ୍ରହ୍ମଯୋନେ ନମୋନମଃ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ସ ହେଉଥିବା ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷି ଵିଶ୍ଵମାତର୍ନମୋନମଃ
ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନ ଥିବା ମା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ସ୍ଵସ୍ଵରୂପସ୍ଥିତେ ଦେଵି ତ୍ଵଂ ଚ ସଂସାରଲକ୍ଷଣମ୍
ଦେବୀ, ଆପଣ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏହି ସଂସାରର ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ଆପଣ।
ତ୍ଵଂ ଵୃଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂ ଗତିଃ କର୍ତ୍ରୀ ଶଚୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ପାର୍ଵତୀ 7.3.22.
ଆପଣ ବୃଦ୍ଧି, ଆପଣ ଗତି, କାର୍ଯ୍ୟକାରିଣୀ; ଆପଣ ଶଚୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ପାର୍ବତୀ।
ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦତ୍ର ଦେଵେଶି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେଽସ୍ତୀତିସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ 'ଅସ୍ତିତ୍ୱ' ବୋଲି କହନ୍ତି, ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା କିଛି ଅଛି, ଦେବୀ—
ଵହ୍ନିନା ଚ ଯଥା କାଷ୍ଠଂ ତଂତୁନା ଚ ଯଥା ପଟଃ
ଯେପରି ଲକଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ କପଡ଼ାକୁ ସୂତା ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ କରାଯାଏ,
ଵରୋ ମେ ଯାଚ୍ଯତାଂ ଶୀଘ୍ରମଭୀଷ୍ଟଃ ସୁରସତ୍ତମାଃ
ମୋତେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ଶୀଘ୍ର ମାଗ; ହେ ଦେବମାନ୍ୟମାନେ।
କିମତ୍ର ଗୁପ୍ତଭାଵେନ ତିଷ୍ଠଥ ଶ୍ଵଭ୍ରମଧ୍ଯଗାଃ
ତୁମେ କାହିଁକି ଏଠାରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ, ଗୁହା ମଧ୍ୟରେ ରହିଛ?
ଦେଵା ଊଚୁଃ ତେନ ଵ୍ଯାପ୍ତମିଦଂ ସର୍ଵଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଛି।
ଯଜ୍ଞଭାଗୋ ହୃତୋଽସ୍ମାକଂ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ସ ପ୍ରକଲ୍ପିତଃ
ଆମର ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ନିଆଯାଇଛି; ସେଠାରେ ଦାନବମାନେ ପାଇଛନ୍ତି।
ହତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯାନ୍ଯଥା ଭୂଯଃ ଶକ୍ରଃ ସ୍ଵପଦମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଦାନବମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଶକ୍ର ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ଥାନ ପୁନି ପାଇପାରିବେ।
ଵିଶେଷୋ ନାସ୍ତି ମେ କଶ୍ଚିଦୁଭଯୋଃ ସୁରସତ୍ତମାଃ
ମୋ ପାଇଁ ଦୁଇପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିଶେଷ ଭେଦ ନାହିଁ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟମାନେ।
ତସ୍ମାତ୍ତାନ୍ଵାରଯିଷ୍ଯାମି ଶକ୍ରାଦ୍ଯାଂସ୍ତ୍ରିଦିଵାତ୍ପୁନଃ
ତେଣୁ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକିବି ଏବଂ ଶକ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଯିବେ।
ଦୂତଂ କଲିଂଗଦୈତ୍ଯାଯ ତ୍ଯଜ ତ୍ଵଂ ତ୍ରିଦିଵଂ ଦ୍ରୁତମ୍ 7.3.22.
ଦୂତ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର କଳିଙ୍ଗ ଦାନବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ ଏବଂ କହ: 'ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଛାଡ଼।'
ଶ୍ରୀମାତା ଜଗତାଂ ମାତା ଦେଵୈରାରାଧିତା ପରା
ଶ୍ରୀମତୀ ଜଗତର ମାତା, ଦେବତାମାନେ ଯିଏଁକୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେ ଅତିଶୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଶକ୍ରୋ ଯାତୁ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ତୁମେ ତୁମର ନିଜ ଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଫେରିଯାଅ; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିଅନ୍ତୁ।
ଅହଂ ଲୋକେଶ୍ଵରୋ ମତ୍ଵା ସଗର୍ଵମିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ମୁଁ ନିଜକୁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଲିକ ବୋଲି ଭାବି, ଗର୍ବରେ ଏହି କଥା କହିଥିଲି।