କିଂ ତ୍ଵଯା ନିହତୋ ଵିପ୍ରୋଗୁରୁର୍ଵାବାଲକୋଽଥଵା
ତୁମେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଶିଶୁଙ୍କୁ ମାରିଦେଲୁ କି?
ହତୋ ନଖାଂଭସା ଵା ତ୍ଵଂ ଘୃଷ୍ଟଃ ଶୂର୍ପାନିଲେନ ଚ
କିମ୍ବା କାହାରୋ ନଖର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପାଇଛ କି, କିମ୍ବା ଝାଲିର ପବନରେ ଘସିଯାଇଛ କି?
ରାତ୍ରୌ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ସୁପ୍ତାଯା ଜଠରେ ତଵ ପାପକୃତ୍
ରାତିରେ ମୁଁ ଘୁମାଉଥିବାବେଳେ, ତୁମେ ମୋ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲ କି, ହେ ପାପୀ?
କୃନ୍ତଶ୍ଚୈକୋନପଞ୍ଚାଶତ୍କୃତ୍ଵୋ ଗର୍ଭୋ ମଯା ଶୁଭେ
ଏବଂ ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ମୋ ଗର୍ଭକୁ ଉଣପଞ୍ଚାଶିଥର କାଟିଦେଲ କି?
ତତୋ ଭୀତ୍ଯା ଵିନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ଦେଵି ନ ଲକ୍ଷିତଃ
ତାପରେ ଭୟରେ, ମୋତେ ଅନୁମାନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଚୁପଚାପ ଚଲିଗଲ।
ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରାର୍ଥଯ ମତ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ଵରଂ ଯନ୍ମନସେପ୍ସି ତମ୍ ॥ ୬.୨୨.
ସେହିପାଇଁ, ତୁମ ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେହି ଦାୟିକ ମାଗ।
ରୁଦନ୍ତୋ ଵାରିତା ମନ୍ଦଂ ମା ରୁଦନ୍ତୁ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେମାନେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୃଦୁଭାବେ ରୋକାଯାଇଲେ: 'ପୁଣିପୁଣି କାନ୍ଦନ୍ତୁ ନାହିଁ।'
ମରୁତୋ ନାମଵିଖ୍ଯାତାସ୍ତସ୍ମାତ୍ସଂତୁଜଗତ୍ରଯେ
ସେମାନେ 'ମରୁତ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଏହିପରି ତିନି ଜଗତ ଉଥଳିଉଠିଲା।
ଯଜ୍ଞଭାଗଭୁଜଃ ସର୍ଵେ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ମଯା ସହ
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁ ମୋ ସହିତ ଏକାଠି ରହିବେ।
ବହୁଭିର୍ଯାସ୍ଯତି ଖ୍ଯାତିଂ ବାଲମଂଡନମିତ୍ଯତଃ ନ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଛିଦ୍ରାଣି ତସ୍ଯା ଗର୍ଭେ କଥଂଚନ
ବହୁ କାରଣରୁ ଏହା 'ବାଳମଣ୍ଡନ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇବ; ଏହି ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ କେବେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ଦୋଷ ହେବ ନାହିଁ।
ପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରସଵକାଲେ ତୁ ଯା ଜଲଂ ପ୍ରାଶଯିଷ୍ଯତି
ଜଣେ ମହିଳା ପ୍ରସବ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ଜଳ ପିଇବାକୁ ଦେଇଥିବେ—
ଦିତିରୁଵାଚ ତଵୋଚ୍ଛେଦାଯ ଦେଵେଶ ଯାଚିତଃ ପ୍ରାଙ୍ମଯା ହରଃ
ଦିତି କହିଲେ: ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ତୁମର ବିନାଶ ପାଇଁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ହରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲି।
ତ୍ଵଯା ଚୈକୋନପଂଚାଶତ୍ପ୍ରକାରଃ ସ ଵିନିର୍ମିତଃ
ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଏକାଉଁଞ୍ଚାସି ପ୍ରକାରରେ ତିଆରି କରିଥିଲା।
ଯଜ୍ଞଭାଗସ୍ଯ ଭୋକ୍ତାରୋ ଦିତେଃ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଶାସନାତ୍
ଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଶକ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଭୋଗ କରିବେ।
ଅଥ ପ୍ରାହ ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଦେଵାଚାର୍ଯଂ ବୃହସ୍ପତିମ୍
ତାପରେ ସହସ୍ରନୟନ ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପଯାମାସ ସ୍ଵଯମେଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେ ନିଜେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ହେ ଦ୍ବିଜୋତ୍ତମମାନେ।
ତ୍ରିକାଲଂ ପୂଜଯାମାସପୁଷ୍ପଧୂପାନୁଲେପନୈଃ
ସେ ତିନିବେଳେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ଉପାସନା କରିଥିଲେ।
ତତୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଂତେ ତୁଷ୍ଟସ୍ତସ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏଭଳି ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ମହେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ମାତୁର୍ଦ୍ରୋହକୃତଂ ପାପଂ ଯାତୁ ମେ ତ୍ରିପୁରାଂତକ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ସଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ସମାହିତାଃ
ହେ ତ୍ରିପୁରାଂତକ, ମୋ ମାଆଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରି ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଛି, ସେହି ପାପ ମୋରୁ ଦୂରେଇଯାଉ; ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ସୂତ ଉଵାଚ ସ ତଥେତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ହରଃ
ସୂତ କହିଲେ: ଏଭଳି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି, ହର ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଏଵଂ ତତ୍ର ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ତୀର୍ଥଂ ତଦ୍ବାଲମଂଡନମ୍ ॥। ସ୍ଵାମିଦ୍ରୋହକୃତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯଂତେ ଯତ୍ର ମାନଵାଃ
ଏଭଳି ଏଠାରେ 'ବାଳମଣ୍ଡନ' ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ସେଠି ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ବାଲମଂଡନସଂଭଵମ୍
ବାଳମଣ୍ଡନର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଆଶ୍ଵିନସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ଦଶମ୍ଯାଦି ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଦଶମୀ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ରମକ୍ରମେ—
ତୀର୍ଥାନାଂ ସ ହି ସର୍ଵେଷାଂ ସ୍ନାନଜଂ ଲଭତେ ଫଲମ୍ ୬.୨୨.
ସେଠି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳର ଫଳ ମିଳେ।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସମାଗଚ୍ଛତି ଭୂତଲେ
ସେଇ ସମୟରେ ସହସ୍ରନୟନ ପୃଥିବୀରେ ଆସନ୍ତି।
ଯାଵଦ୍ଭୂମିତଲେ ଶକ୍ରସ୍ତିଷ୍ଠତ୍ଯେଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏଭଳି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ର ପୃଥିବୀରେ ରହନ୍ତି, ହେ ଦ୍ବିଜୋତ୍ତମମାନେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଵିଶେଷତଃ
ସେହିଠାରେ, ବିଶେଷ କରି ସେଇ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଲାଗିପଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ର ଶ୍ଲୋକୌ ପୁରା ଗୀତୌ ନାରଦୈନ ସୁର ଷିଂଣା
ଏଠାରେ, ପୂର୍ବେ ନାରଦ ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗାଇଥିବା ଦୁଇଟି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।
ବାଲମଂଡନକେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶକ୍ରେଶ୍ଵରମଥେକ୍ଷଯେତ୍ ସ ପାପୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵୈରାଜନ୍ମମରଣାଦ୍ଭୁଵି
ବାଲାମଣ୍ଡନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶକ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା କଲେ, ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ରାଜନ।
ପ୍ରଭାଵାତ୍ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥସ୍ଯ ସତ୍ଯମେତଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତିରେ, ଏହା ସତ୍ୟ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।