ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନେ ଚ ସୁରାପେ ଚ ଚୌରେ ଭଗ୍ନଵ୍ରତେ ତଥା
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ମଦପାନ କରୁଥିବା, ଚୋର କିମ୍ବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଲୋକ ଥାଏ,
ତସ୍ମାତ୍କୃତଘ୍ନତାଦୋଷୋ ନ ସ୍ଯାନ୍ମମ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ
ତେଣୁ, ମହାମୁନିମାନେ, ମୋରୁ କୃତଘ୍ନତାର ଦୋଷ କେବେ ହେଉନାହିଁ।
ଗୃହଂ କୁରୁଷ୍ଵ ନୋ ଵାକ୍ଯାଦ୍ଦେଵସ୍ଯ ପରମେଷ୍ଠିନଃ
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଏଠାରେ ଘର ତିଆରି କର।
ଯେନାଽଯଂ ବାଲକସ୍ତେଽଦ୍ଯ କୃତୋ ମୃତ୍ଯୁଵିଵର୍ଜିତଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆଜି ତୁମର ପୁଅ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।
ପୁତ୍ରେଣ ସହିତଃ ପଶ୍ଚାଦାରାଧଯ ଦିଵାନିଶମ୍
ପରେ, ପୁଅ ସହିତ ଦିନ ରାତି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରପୂଜଯିଷ୍ଯାମସ୍ତଥାନ୍ଯେଽପି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ବାଲସଖ୍ଯମିତି ଖ୍ଯାତଂ ନାମ୍ନା ତେନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଆମେ ଏଠାରେ ସଦା ପୂଜା କରିବା, ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ; ଏହି ସ୍ଥାନ 'ଶିଶୁ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ତୀର୍ଥମନ୍ଯୈରିତି ଖ୍ଯାତଂ ବାଲକାନାଂ ହିତାଵହମ୍
ଅନ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ଉପକାରୀ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ବୋଲି ଜାଣିବେ।
ଅସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ଶିଶୁଂ ଲୋକାଃ ସ୍ନାପଯିଷ୍ଯଂତି ଯେ ଦ୍ଵିଜ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁମାନେ ଶିଶୁଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବେ,
ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଦେହଃ ସର୍ଵଦୋଷଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତ ହେବେ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯେ ପୁନର୍ମାନୁଷା ଵିପ୍ର ନିଷ୍କାମାଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ ୬.୨୧.
କିନ୍ତୁ, ଏଠି ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ନିଷ୍କାମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଅଛନ୍ତି,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ତେ ସର୍ଵେ ମୁନଯଃ ଶଂସିତଵ୍ରତାଃ
ଏପରି କଥା କହି, ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।
ମୃକଣ୍ଡୋଽପି ସପୁତ୍ରଶ୍ଚ ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ପିତାମହମ୍
ମୃକଣ୍ଡୁ ମଧ୍ୟ ପୁଅ ସହିତ ସେହି ପିତାମହଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ରହିଲେ।
ତତଶ୍ଚାଽଽରାଧଯାମାସ ଦିଵାରାତ୍ରମତଂଦ୍ରିତଃ
ତାପରେ ସେ ଦିନ ରାତି ଅକ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିଲେ।
ପାଵନଂ ସର୍ଵଜଂତୂନାଂ ବାଲାନାଂ ରୋଗନାଶନମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ବାଳକମାନଙ୍କ ରୋଗ ନାଶ କରେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାସୁ ଯୋ ବାଲସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ବୟସରେ ବଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବାଳକମାନେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରହଭୂତପିଶାଚାନାଂ ଶାକିନୀନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ଗ୍ରହ, ଭୂତ, ପିଶାଚ ଓ ବିଶେଷ କରି ଶାକିନୀମାନଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ।
ସ୍ଵାମିଦ୍ରୋହକୃତାତ୍ପାପାନ୍ନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଯତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମଣଃ
ହେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସେଠାରେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
କଥଂ ତତ୍ର ପୁରା ଶକ୍ରଃ ସ୍ଵାମିଦ୍ରୋହସମୁଦ୍ଭଵାତ୍
ପୁରୁଣା ଦିନରେ କିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେଲେ?
କସ୍ମାଦ୍ଦିତେର୍ମହେନ୍ଦ୍ରେଣ କୃତଂ କୃତ୍ଯଂ ତଥାଵିଧମ୍
ମହେନ୍ଦ୍ର କିଏ ଦିତିଙ୍କ ବିରୋଧରେ ସେପରି କାର୍ଯ୍ୟ କାହିଁକି କଲେ?
ସ ଚ ସଂଜନଯାମାସ ପଚାଶତ୍କନ୍ଯକାଃ ଶୁଭାଃ
ସେ ପଞ୍ଚାଶଟି ନିର୍ମଳ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ଚ ଦଶ ଧର୍ମାଯ କଶ୍ଯପାଯ ତ୍ରଯୋଦଶ
ସେ ଦଶଜଣ କନ୍ୟାକୁ ଧର୍ମଙ୍କୁ ଏବଂ ତେରଜଣ କନ୍ୟାକୁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଅଦିତିଶ୍ଚ ଦିତିଶ୍ଚୈଵ ଦ୍ଵେ ଭାର୍ଯେ ମୁଖ୍ଯତାଂ ଗତେ
ଅଦିତି ଓ ଦିତି ଦୁଇଜଣେ ପ୍ରଧାନ ଘରଣୀ ହେଲେ।
ତତଃ ସ ଜନଯାମାସ ଦେଵାଞ୍ଚ୍ଛକ୍ରପୁରଃସରାନ୍
ତାପରେ ସେ ଦେବମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ର ପ୍ରଧାନ ଥିଲେ, ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତେଷାଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରାଜ୍ଯାର୍ଥଂ ମିଥୋ ଜଜ୍ଞେ ମହାହଵଃ
ତିନି ଲୋକର ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ତତଃ ଶୋକପରା ଚକ୍ରେ ଦିତିର୍ଵ୍ରତମନୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ଦିତି ଦୁଃଖରେ ଭାସି, ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଂତେ ତସ୍ଯାସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ୬.୨୨.
ଏହିପରି ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷରେ ମହେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ସାଽବ୍ରଵୀଦ୍ଯଦି ମେ ତୁଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଶଶିଶେଖର ଯଜ୍ଞଭାଗପ୍ରଭୋକ୍ତାରଂ ଦେଵାନାଂ ଦର୍ପନାଶନମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ହେ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଦେବ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ନେବେ, ଦେବମାନଙ୍କ ଅଭିମାନ ଭଙ୍ଗ କରିବେ, ଏମିତି ପୁଅ ଦିଅନ୍ତୁ—'
ଅଵଧ୍ଯଂ ସଂଗରେ ପୂର୍ଵୈଃ ସର୍ଵୈଦେଵୈଃ ସଵାସଵୈଃ
'ଏବଂ ସେ ପୁଅ ପୂର୍ବତନ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ତାଙ୍କର ନାୟକମାନେ ମିଶି ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ମରିପାରିବେ ନାହିଁ।'
ଦିତିଶ୍ଚୈଵାଽଦଧାଦ୍ଗର୍ଭଂ କଶ୍ଯପାନ୍ମୁନିପୁଂଗଵାତ୍ ଵଦତୋ ମୁନିମୁଖ୍ଯସ୍ଯ ନାରଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଏବଂ ଦିତି କଶ୍ୟପ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ଠାରୁ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ, ଯେତେବେଳେ ମହାତ୍ମା ନାରଦ ମୁନି କଥାହେଉଥିଲେ।
ତତୋ ଦୁଷ୍ଟାଂ ମତିଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଗର୍ଭସ୍ଯ ନାଶନେ
ତାପରେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଧରି, ସେ ଗର୍ଭକୁ ନାଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।