ମଯା ରାଘଵ ତତ୍ରାଽସ୍ତି ସ୍ଥାପିତଃ ପ୍ରପିତାମହଃ ୬.୨୦.
ରାଘବ, ମୁଁ ସେଠାରେ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ବସାଇଛି।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମପି ତତ୍ରୈଵ ତୂର୍ଣମେଵ ମଯା ସହ
ତେଣୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ମୋ ସହିତ ଯିବାକୁ ହେବ।
ଯେନ ସ୍ଯାଃ ସର୍ଵଶତ୍ରୂଣାମଗମ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ରଘୂଦ୍ଵହ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅପହ୍ରାସ୍ୟ ହେବ, ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ତସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁଭଯଂ କୁତଃ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାନକ୍ଷତ୍ରସଂଯୁକ୍ତା ତସ୍ମାତ୍ସ୍ନାତୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି
ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ନକ୍ଷତ୍ର ସଂଯୁକ୍ତ ଅଛି, ସେଠାରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ତୁମେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତଂ ରାମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚ ଲକ୍ଷ୍ମଣଃ
ତାପରେ ରାମ ଚାଲିବାକୁ ଦେଖି ଲକ୍ଷ୍ମଣ କହିଲେ।
ଅନର୍ହା ନିଷ୍କୃତିଃ କର୍ତୁଂ ତସ୍ମାଦେନଂ ପ୍ରଯାଚଯ
ମୋ ପାଇଁ ପାପ ଶୋଧନ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ତେଣୁ, ତାଙ୍କୁ ଏହା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କର।
ତନ୍ମେ ଦେହି ସ୍ଫୁଟଂ ଯେନ କାଯଶୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଜାଯତେ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ପବିତ୍ରତା ହୁଏ, ସେହି ଉପାୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ମୋତେ ଦିଅ।
ସ୍ଵାମିଦ୍ରୋହରତାଃ ସ୍ନାତା ମୁଚ୍ଯଂତେ ତତ୍ର ପାତକୈଃ
ଯେଉଁଠାରେ ନିଜ ମାଳିକଙ୍କୁ ଅନାଦର କରିବା ଛାଡ଼ି ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ, ସେଠାରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତତ୍ର ଶକ୍ରୋ ଵିପାପ୍ମାଭୂଦ୍ଧତ୍ଵା ଗର୍ଭଂ ଦିତେଃ ପୁରା ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ର ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ କୁରୁ ମହାମତେ
ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ହତ୍ୟା କରି ପାପମୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ। ତେଣୁ, ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଯାଇ ସ୍ନାନ କର, ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ତତଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯସେ ପାପାତ୍ସ୍ଵାମିଦ୍ରୋହସମୁଦ୍ଭଵାତ୍
ତାପରେ ତୁମେ ମାଳିକଙ୍କୁ ଅନାଦର କରିଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ।
ମନସ୍ତାପେନ ଶୁଧ୍ଯେତ ମତମେତନ୍ମନୀଷିଣାମ୍ ୬.୨୦.
ମନର ଦୁଃଖ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା ଆସେ; ଏହି ମତ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ରଖିଛନ୍ତି।
ଈଦୃକ୍ଷାନ୍ମନସସ୍ତାପାତ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛୁଦ୍ଧୋଽସି ଲକ୍ଷ୍ମଣ
ମନର ଦୁଃଖ ଦ୍ୱାରା ଏପରି ପବିତ୍ରତା ହୁଏ; ତେଣୁ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଅଛ।
ଈଦୃକ୍କ୍ଷେତ୍ରପ୍ରଭାଵୋଽଯଂ ସୌଭ୍ରାତ୍ରେଣ ଵିଵର୍ଜିତଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଏମିତି ପ୍ରଭାବ, ଏଠାରେ ଭାଇଭାଉଣୀ ମଧୁର ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ।
ଅପି ସ୍ଵଲ୍ପଂ ନ ସୌଭ୍ରାତ୍ରଂ ତେଷାଂ ସଂଜାଯତେ କ୍ଵଚିତ୍
ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସାଧାରଣ ଭାଇପଣି ଭାବ ମଧ୍ୟ ହୁଏନା।
ତାଵତ୍ସ୍ନେହପରୋ ମର୍ତ୍ଯସ୍ତାଵଦ୍ଵଦତି କୋମଲମ୍
ମଣିଷ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୃଦୁ ଭାବରେ କଥା କହେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର ସେ ମମତାଶୀଳ ରହେ।
ଯେଽନ୍ଯେପି ନିଵସଂତ୍ଯତ୍ର ପଶଵଃ ପକ୍ଷିଣୋ ମୃଗାଃ
ଏଠାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ—ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ ଓ ମୃଗମାନେ—
କସ୍ଯଚିତ୍କେନଚିତ୍ସାର୍ଧଂ ସୌହାର୍ଦଂ ନୈଵ ଵିଦ୍ଯତେ
ଏଠାରେ କେହି କାହା ସହିତ ସତ୍ୟ ସ୍ନେହ ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ।
ତଥାପି ଯଦି ତେ କାଚିଚ୍ଛଂକା ଚିତ୍ତେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା
ତଥାପି ତୁମ ମନରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ରହିଲେ,
ଯତ୍ର ଶକ୍ରୋ ଵିପାପ୍ମାଽଭୂଦ୍ଦ୍ରୋହଂ କୃତ୍ଵା ସୁଦାରୁଣମ୍
ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ଭୟଙ୍କର ଦ୍ରୋହ କରି, ପାପୀ ହୋଇଥିଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ସୌମିତ୍ରିର୍ଗତ୍ଵା ତତ୍ର ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ରାମୋଽପି ତତ୍ର ଗତ୍ଵାଶୁ ମାର୍କଂଡେଯଵରାଶ୍ରମେ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ସୌମିତ୍ରି ସେଠାକୁ ଗଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ; ରାମ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଦଦର୍ଶାଽଥ ପିତାମହମ୍ ୬.୨୦.
ଯଥାଯଥ ନିୟମରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ପରେ ପିତାମହଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵାଜ୍ଜଘାନାଽଥ ଖରାଦୀନ୍ରାକ୍ଷସୋତ୍ତମାନ୍
ସେହି ପ୍ରଭାବରେ, ସେ ତାପରେ ଖର ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରାମକୃତଯାମ୍ଯଦିଶାପ୍ରଯାଣେ ବାଲମଂଡନତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯ ଵର୍ଣନଂନାମ ଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ, ରାମଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା ଓ ବାଳମଣ୍ଡନ ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ବିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ। ଏହା ଏକାଶୀହଜାର ବ୍ୟାପ୍ତ ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ଅଂଶ।
କସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ କୃତସ୍ତେନ ସ୍ଵାଶ୍ରମୋ ମୁନିନା ଵଦ
ସେ ମୁନି ନିଜ ଆଶ୍ରମ କେଉଁଠି ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଆମକୁ କୁହ।
ଚମତ୍କାରପୁରାଭ୍ଯାଶେଵାନପ୍ରସ୍ଯାଶ୍ରମେ ସ୍ଥିତଃ
ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନଗର ନିକଟରେ, ବନପ୍ରସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ଥିଲା।
ଶାଂତାତ୍ମା ନିଯମୋପେତଶ୍ଚକାର ସୁମହତ୍ତପଃ
ଶାନ୍ତ ମନ ଓ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ସହିତ, ସେ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ପଶ୍ଚିମେ ଵଯସି ପ୍ରାପ୍ତେ ପୁତ୍ରୋ ଜଜ୍ଞେ ସୁଶୋଭନଃ
ଅନ୍ତିମ ବୟସରେ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଅତି ଉତ୍ତମ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ମାର୍କଂଡ ଇତି ନାମାଽଥ ତସ୍ଯ ଚକ୍ରେ ପିତା ସ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ, ସେ ନିଜେ ତାହାକୁ 'ମାର୍କଣ୍ଡେୟ' ନାମ ରଖିଲେ।
ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତାରାପତିରିଵାଂବରେ ବାଲକ୍ରୀଡାପ୍ରସକ୍ତସ୍ଯ ପିତୁରୁତ୍ସଙ୍ଗଵର୍ତିନଃ
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, ଆକାଶରେ ତାରାପତି ପରି, ଛୁଆ ଖେଳରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ, ବାପାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ରହୁଥିଲା।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ କଶ୍ଚିତ୍ତତ୍ର ସମାଗତଃ
ତାପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, କେହି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।