ତଵ ଦାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଚଂଦ୍ର ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍
ହେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଯଦିଓ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହା ଦେବି ।
ଯକ୍ଷ୍ମଣା ଵ୍ଯାପିତୋ ଦେହୋ ମମାଯଂ ଚ ଜଗତ୍ପତେ
ହେ ଜଗତ୍ପତି, ଏହି ରୋଗରେ ମୋ ଦେହ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇଛି ।
ନ ଶକ୍ତୋ ହ୍ଯନ୍ଯଥା କର୍ତୁଂ ଶାପସ୍ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଶାପକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ବଦଳାଇପାରିବେ ନାହିଁ ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ତସ୍ଯ ତାଃ ସର୍ଵାଃ କନ୍ଯକା ମମ ଵାକ୍ଯତଃ 7.3.20.
ଏହିକାରଣରୁ, ମୋ କଥାମତେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ମାନ ।
କୃଷ୍ଣେ କ୍ଷଯଶ୍ଚ ତେ ଚଂଦ୍ର ଶୁକ୍ଲେ ଵୃଦ୍ଧିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ଚନ୍ଦ୍ରମା, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ତୁମେ କ୍ଷୟ ପାଉଛ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ତୁମର ବୃଦ୍ଧି ହେବ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ନାନଂ କରୋତ୍ଯେଵ ସ ଯାତୁ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯେ କେହି ଏଠାରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ।
ପିଣ୍ଡଦାନେନ ଦେଵେଶ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗଚ୍ଛଂତୁ ପୂର୍ଵଜାଃ
ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ଯସ୍ମାତ୍ପ୍ରଭା ତ୍ଵଯା ପ୍ରାପ୍ତା ତୀର୍ଥେଽସ୍ମିନ୍ଵିମଲୋଦକେ
ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ଥିବା ତୀର୍ଥରେ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲାବୋଲି,
ପ୍ରଭାସତୀର୍ଥଂ ଵିଖ୍ଯାତଂ ତସ୍ମାଦେତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି କାରଣରୁ, ଏହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ 'ପ୍ରଭାସ ତୀର୍ଥ' ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ହେବ।
କରିଷ୍ଯଂତି ନରାଃ ସ୍ନାନଂ ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଇବେ।
ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧସମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଚଂଦ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ମିଳୁଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଗୟାରେ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସମାନ ହେବ।
ଚନ୍ଦ୍ରୋଽପି ବୁଭୁଜେ ସର୍ଵାଃ ପତ୍ନୀଶ୍ଚ ଦକ୍ଷସଂଭଵାଃ
ଚନ୍ଦ୍ରମା ମଧ୍ୟ ଡକ୍ଷର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ତୀର୍ଥଂ ଯତ୍ର ତପସ୍ତପ୍ତଂ ପିଣ୍ଡୋଦକଦ୍ଵିଜାତିନା
ଯେଉଁ ତୀର୍ଥରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପିଣ୍ଡ ଓ ଜଳ ଦେଇ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ପୁରା ପିଣ୍ଡୋଦକୋନାମ ବ୍ରାହ୍ମଣୋଽଭୂନ୍ମହାମତେ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, 'ପିଣ୍ଡୋଦକ' ନାମକ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ଅଶକ୍ତୋଽଧ୍ଯଯନଂ କର୍ତୁଂ ଜାଡ୍ଯଭାଵାନ୍ମହୀପତେ
ହେ ରାଜା, ଜଡତାର କାରଣରୁ ସେ ପଢ଼ିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଉନଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେତୁ ତତ୍ରୈଵ ଚ ସରସ୍ଵତୀ
ସେଇ ସମୟ ଓ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ସାରସ୍ୱତୀ ନିଜେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଖିନ୍ନଂ ଵୈରାଗ୍ଯେଣ ସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଓ ବିରାକ୍ତିରେ ଭରିତ ଦେଖିଲେ।
କସ୍ମାନ୍ନ ହୃଷ୍ଯସି ହୃଦା କସ୍ମାଦତ୍ର ତ୍ଵମାଗତଃ
ତୁମ ହୃଦୟ କାହିଁକି ଆନନ୍ଦିତ ନୁହେଁ? ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛ?
ଜ୍ଞାନହୀନୋ ମହାଭାଗେ ମୃତ୍ଯୁଂ ଵାଂଛାମି ସାଂପ୍ରତମ୍
ମୁଁ ଜ୍ଞାନ ବିହୀନ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଏବେ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆଶା କରୁଛି।
ନ ମେ ସରସ୍ଵତୀ ଦେଵୀ ଜିହ୍ଵାଗ୍ରେ ପରିଵର୍ତତେ ମରଣଂ ହି ମମ ଶ୍ରେଯୋ ମୂକଭାଵାନ୍ନ ଜୀଵିତମ୍
ମୋ ଜିହ୍ୱାର ଆଗରେ ସାରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ଚଳନ୍ତି ନାହିଁ; ଏଭଳି ମୂକ ଅବସ୍ଥାରେ ବଞ୍ଚିବାଠାରୁ ମୋ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଭଲ।
. ନିଶାସୁଖେ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ କରୋମି ଵସତିଂ ଦ୍ଵିଜ 7.3.21.
ତ୍ରୟୋଦଶୀ ରାତିର ସୁଖଦ ସମୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ମୁଁ ଏଠାରେ ବାସ କରିବି।
ଏତତ୍ତୀର୍ଥଂ ତୁ ମନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିଂ ଯାତୁ ଶୁଚିସ୍ମିତେ
ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତେ, ଏହି ତୀର୍ଥଟି ମୋ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ।
ନାମ୍ନା ତଵ ତଥା ତୀର୍ଥମେତତ୍ଖ୍ଯାତିଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯତି
ତୁମର ନାମରେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଟି ଖ୍ୟାତି ପାଇବ।
ନିଶାମୁଖେ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଯୋଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠାରେ ରାତି ଆରମ୍ଭରେ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ କେହି ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବେ—
ଅତ୍ର ମେ ସତତଂ ଵାସୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏଠାରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋର ସଦା ବାସ ରହିବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଦେଵୀ ତତ୍ରୈଵାଂତରଧୀଯତ ଵ୍ଯସ୍ମାପଯଜ୍ଜନାନ୍ସର୍ଵାଂସ୍ତତ୍ତୀର୍ଥସ୍ଯ ସମାଶ୍ରଯାତ୍
ଏପରି କହି, ସେ ଦେବୀ ସେଠାରେ ହିଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପ୍ରଭାବରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ପିଣ୍ଡୋଦକତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମୈକଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାବିଂଶତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ 'ପିଣ୍ଡୋଦକ ତୀର୍ଥର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଯାହା ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ।
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାଂ ନୃଣାମିହଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ସେ ଏହି ଲୋକରେ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଯା ଚ ସର୍ଵମଯୀ ଶକ୍ତିର୍ଯଯା ଵ୍ଯାପ୍ତମିଦଂ ଜଗତ୍
ସେ ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶକ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।
ପୁରା ଦେଵଯୁଗେ ରାଜା କଲିଂଗୋନାମ ଦାନଵଃ
ପୁରୁଣା ଦେବଯୁଗରେ କଳିଙ୍ଗ ନାମକ ଏକ ଦାନବ ରାଜା ଥିଲେ।