ତତଃ ପ୍ରାତସ୍ତୃତୀଯେଽହ୍ନି କୃତଘ୍ନସ୍ଯ ମହୀପତିଃ
ତାପରେ, ତୃତୀୟ ପ୍ରଭାତରେ, ଅକୃତଜ୍ଞ ରାଜା।
ତତଃ ସୋଽପି ସମାଯାତସ୍ତସ୍ଯ ସ୍ଵପ୍ନେ ମହୀପତେଃ
ତାପରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆସିଲେ।
ନ ମେ ଗତିର୍ମହାରାଜ ସଂଜାତା ପାପକର୍ମିଣଃ
ରାଜା, ମୁଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ମାର୍ଗ ଦେଖିପାରିଲିନି।
ତସ୍ମାତ୍ସଂଜାଯତେ ମୁକ୍ତିର୍ଯଥା ମେ ପାର୍ଥିଵୋତ୍ତମ
ସେହିପରି, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆପଣ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛନ୍ତି, ଏହିପରି ମୋ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ସତ୍ଯମେଵ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସତ୍ଯମେଵ ପରଂ ତପଃ
ସତ୍ୟ ହିଁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ; ସତ୍ୟ ହିଁ ପରମ ତପସ୍ୟା।
ସତ୍ଯେନ ଵାଯୁ ର୍ଵହତି ସତ୍ଯେନ ତପତେ ରଵିଃ ୬.୧୯.
ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବନ ବହେ; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ତପେ।
ତୀର୍ଥସେଵା ତପୋ ଦାନଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯୋ ଗୁରୁସେଵନମ୍
ତୀର୍ଥରେ ସେବା, ତପସ୍ୟା, ଦାନ, ଶାସ୍ତ୍ର ପଠା, ଗୁରୁଙ୍କ ସେବା—
ସର୍ଵେ ଧର୍ମା ଧୃତାଃ ପୂର୍ଵମେକତ୍ରାଽନ୍ଯତ୍ର ଚାପ୍ଯୃତମ୍
ଏସବୁ ଧର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ଅଟୁଟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟଠାରେ ଅସତ୍ୟ ରାଜ କରେ।
ତସ୍ମାତ୍ସତ୍ଯଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମାଂ ତାରଯ ମହାମତେ
ତେଣୁ, ସତ୍ୟକୁ ସବୁଠୁ ଆଗରେ ରଖି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
କରୋମି ଯେନ ତତ୍କର୍ମ ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁଷ୍କରମ୍ ଃ
ମୁଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେତେ ଦୁଷ୍କର ହେଉ।
ଆସ୍ତେ ପାଂସୁଭିରାଚ୍ଛନ୍ନଂ କଲେର୍ଭୀତଂ ଗଯାଶିରଃ
କଳିଯୁଗର ଭୟରେ, ଗୟାଶିର ଧୂଳିରେ ଢାକି ରହିଛି।
ଅଧସ୍ତାତ୍ପ୍ଲକ୍ଷଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଦର୍ଭସ୍ଥାନୈଃ ସମଂତତଃ
ପ୍ଲକ୍ଷ ଗଛର ତଳେ, ଦର୍ଭା ଘାସର ଆସନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଘେରା ହୋଇଛି।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ତିଲୈସ୍ତୈସ୍ତ୍ଵଂ ତୈଃ ଶାକୈସ୍ତୈଃ କୁଶୈସ୍ତଥା
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସେହି ତିଳ, ଶାକ ଓ କୁଶ ଦ୍ୱାରା—
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଦୀନସ୍ଯ ଦଯାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଦୁଃଖିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେହି କଥା ଶୁଣିଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶାକାଂସ୍ତିଲାଂସ୍ତାଂସ୍ତୁ ଦର୍ଭାଂସ୍ତେନ ଯଥୋଦିତାନ୍
ସେ ଯେପରି ଉପଦେଶ ଦେଲା, ତାହା ଅନୁସାରେ ଶାକ, ତିଳ ଓ ଦର୍ଭା ଦେଖିଲା।
ତତଃ କୃତଘ୍ନମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରେ ଯଥୋଦିତମ୍ ୬.୧୯.୩. ଵିମାନଵରମାରୂଢୋ ଵିଦୂରଥମଥାଽବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ, ଅକୃତଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉଚିତ ଭାବେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ବସି, ଵିଦୂରଥଙ୍କୁ କହିଲା।
ମୁକ୍ତୋଽହଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ପ୍ରେତତ୍ଵାଦ୍ଦାରୁଣାଦ୍ଵିଭୋ
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ, ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।
ପିତୄଣାଂ ପୁଷ୍ଟିଦା ନିତ୍ଯଂ ଗଯାଶୀର୍ଷସମୁଦ୍ଭଵା
ଗୟାଶିର ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ସେ ସଦା ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ପୋଷଣ ଦେଇଥାଏ।
ପ୍ରେତପକ୍ଷସ୍ଯ ଦର୍ଶାଯାଂ ଯସ୍ତସ୍ଯାଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚରେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରେତପକ୍ଷର ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ—
କୃଂତିତୈଶ୍ଚ ତଥା ଦର୍ଭୈଃ ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ । ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଫଲଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ କୃତଘ୍ନପ୍ରେତତୀର୍ଥତଃ
ତିଳ ଓ ଦର୍ଭା ଦ୍ୱାରା, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେଠାରେ ଅକୃତଜ୍ଞ ଓ ପ୍ରେତ ପାଇଁ ତୀର୍ଥର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଏ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଵାତ୍ତାଃ ପିତୃଗଣାସ୍ତଥା ବର୍ହିଷଦଶ୍ଚ ଯେ
ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ଓ ବର୍ହିଷଦ ନାମକ ପିତୃଗଣମାନେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେହିଠି ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଭ୍ରମମାଣୋ ଧରାପୃଷ୍ଠେ ସୀତାଲକ୍ଷ୍ମଣସଂଯୁତଃ
ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଭୂମିରେ ଘୁଞ୍ଚିବା କାଳରେ,
ସମାଽଽଯାତୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା ଯତ୍ର ସା ପିତୃକୂପିକା
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠି ପିତୃକୂପିକା ଥିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ଦିନନାଯକଃ
ଏହି ସମୟରେ ଭାଗ୍ୟବାନ ଦିନର ନାୟକ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତତଃ ପ୍ଲକ୍ଷନଗାଧସ୍ତାତ୍ପର୍ଣାନ୍ଯାସ୍ତୀର୍ଯ ଭୂତଲେ
ତାପରେ, ପ୍ଲକ୍ଷ ଗଛ ତଳେ ଭୂମିରେ ପତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଅଥାଽଵଲୋକଯାମାସ ସ୍ଵପ୍ନେ ଦଶରଥଂ ନୃପମ୍
ତାପରେ, ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦଶରଥ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ପ୍ରୋଦ୍ଗତେ ରଵିମଣ୍ଡଲେ
ତାପରେ, ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ରବିମଣ୍ଡଳ ଉଦୟ ହେଲା।
ଅଦ୍ଯ ସ୍ଵପ୍ନେ ମଯା ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରିଯାଲାପପରଃ ପିତା
“ଆଜି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସ୍ଵପ୍ନରେ ମୋ ପିତା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ—”
ତତ୍କୀଦୃକ୍ପରିଣାମୋଽସ୍ଯ ସ୍ଵପ୍ନସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
“ଏହି ସ୍ଵପ୍ନର ଫଳ କଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ?”