ତସ୍ମାଦତ୍ରୈଵ ନେଷ୍ଯାମଃ ସମେତାଃ ଶର୍ଵରୀମିମାମ୍॥ ଗଂତଵ୍ଯଂ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ତତଃ ସର୍ଵୈର୍ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ସେଥିପାଇଁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏଇ ରାତି ରହିବା; ପ୍ରଭାତେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଯିବେ।
ଏଵଂ ସଂଵଦତାଂ ତେଷାଂ ଭଗଵାଂସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣଦୀଧିତିଃ
ଏଭଳି ସମ୍ବାଦ ହେଉଥିବାବେଳେ, ତୀବ୍ର ତେଜ ଥିବା ଭଗବାନ୍ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅଥ ତାସ୍ତାପସାନ୍ରାଜା ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରଣତଃ ସ୍ଥିତଃ ତସ୍ମାତ୍ସଂଧ୍ଯାଵିଧିଃ କାର୍ଯଃ ସର୍ଵୈରେଵ ଯଥୋଚିତଃ
ତାପରେ ରାଜା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦଁଡାଇ ରହି, ସେ ତାପସମାନେକୁ କହିଲେ, 'ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ସନ୍ଧ୍ୟା ବିଧି କରିବା ଉଚିତ।'
ଅଥ ତେ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ସ ଚ ରାଜା ତଥା ଦ୍ଵିଜାଃ
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ମୁନି, ରାଜା ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ।
କାମିଭିଃ କାମିନୀଲୋକୈଃ ପ୍ରିଯୋକ୍ତୈରଭିଵାଂ ଛିତା
ଯେମାନେ ଆସକ୍ତ, ଯେମାନେ ଆସକ୍ତ ନାରୀମାନେ, ଏବଂ ମିଠା କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ପୀଯୂଷାର୍ଣଵଵେଲେଵ ଵିଷଵୃକ୍ଷଲତେଵ ଚ
ସେ ମଧୁର ସାଗର ପରି, ଏବଂ ବିଷ ଗଛର ବେଳି ପରି ଅଟେ।
ଉଲୂକା ରାକ୍ଷସାଶ୍ଚୌରାଃ କାମିନଃ କୁଲଟାଂଽଗନାଃ
ପେଚା, ରାକ୍ଷସ, ଚୋର, ଆସକ୍ତ ଲୋକ ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀମାନେ।
କେଚିଚ୍ଚ ଦୈଵଯୋ ଗେନ ଶ୍ଵାପଦୈରର୍ଧଭକ୍ଷିତାଃ
କିଛି ଲୋକ ଭାଗ୍ୟର ଇଚ୍ଛାରେ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଧ ଖାଇଦିଆଯାଇଥିଲେ।
କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାତୁରା ଦୀନା ଦୁଃଖେନ ମହତାଽନ୍ଵିତାଃ
ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଅଭାବରେ ଦୁଃଖିତ, ଦୁଃଖରେ ଭାରି ଭାବରେ ପୀଡିତ ଥିଲେ।
ତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଥିଵଂ ତତ୍ର ଦିଷ୍ଟ୍ଯାଦିଷ୍ଟ୍ଯେତି ସାଦରମ୍
ସେମାନେ ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆଦର ସହିତ କହିଲେ, 'ଭାଗ୍ୟରେ, ଭାଗ୍ୟରେ!'
ତତସ୍ତସ୍ଯ ନରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵ୍ଯସନଂ ସୈନ୍ଯସଂଭଵମ୍
ତାପରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କର ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘଟିଥିବା ବିପଦ ହେଲା।
ଅଥ ତେ ତାପସାଃ ସର୍ଵେ ସ ଚ ରାଜା ସସେଵକଃ
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ତାପସମାନେ ଏବଂ ରାଜା ତାଙ୍କର ସେବକମାନେ ସହିତ।
ତତସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରସୁପ୍ତାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ତତ୍ର କାନନେ
ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେ ଅରଣ୍ୟରେ ଶୁଇଥିଲେ।
ତତଃ ସ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ କୃତପୂର୍ଵାହ୍ଣିକକ୍ରିଯଃ
ତାପରେ ସେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ପୂର୍ବାହ୍ନର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
ନିଜୈସ୍ତୈଃ ସେଵକୈଃ ସାର୍ଧଂ ପ୍ରସ୍ଥିତଃ ସ୍ଵପୁରୀଂ ପ୍ରତି
ସେ ନିଜ ସେବକମାନେ ସହିତ ନିଜ ସହର ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତୋ ନିଜଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କଞ୍ଚି ତ୍କାଲଂ ମହୀପତିଃ
ତାପରେ ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ରାଜା କିଛି ସମୟ ରହିଲେ।
ତଚ୍ଚ କାଲେନ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ଧୌତାଂବରଃ ଶୁଚିଃ ୬.୧୯.
ଏବଂ କିଛି ସମୟ ପରେ, ସ୍ନାନ କରି, ପରିଷ୍କାର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ପବିତ୍ର ହେଲେ।
ଅଥାଽସୌ ପୃଥିଵୀପାଲଃ ସ୍ଵପ୍ନାଂତେ ଚ ଦଦର୍ଶ ତମ୍ ଵିମାନଵରମାରୂଢଂ ସ୍ତୂଯମାନଂ ଚ କିଂନରୈଃ
ତାପରେ, ନିଦ୍ରା ଶେଷରେ, ଭୂମିର ରାଜା ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ବସିଥିବା, କିନ୍ନରମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ।
ସ୍ଵସ୍ତି ତେଽସ୍ତୁ ଗମିଷ୍ଯାମି ସାଂପ୍ରତଂ ତ୍ରିଦିଵା ଲଯମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ମୁଁ ଏବେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯିବି।
ତତଃ ସ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ହର୍ଷାଵିଷ୍ଟୋ ମହୀପତିଃ ୧୩ ସୋଽପି ତେନୈଵ ରୂପେଣ ତସ୍ଯ ସଂଦର୍ଶନଂ ଗତଃ
ତାପରେ, ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ରାଜା; ସେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଆକାରରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ସଉଭାଗ୍ୟ ପାଇଲେ।
ତତଃ ପ୍ରାତସ୍ତୃତୀଯେଽହ୍ନି କୃତଘ୍ନସ୍ଯ ମହୀପତିଃ
ତାପରେ, ତୃତୀୟ ପ୍ରଭାତରେ, ଅକୃତଜ୍ଞ ରାଜା।
ତତଃ ସୋଽପି ସମାଯାତସ୍ତସ୍ଯ ସ୍ଵପ୍ନେ ମହୀପତେଃ
ତାପରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆସିଲେ।
ନ ମେ ଗତିର୍ମହାରାଜ ସଂଜାତା ପାପକର୍ମିଣଃ
ରାଜା, ମୁଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ମାର୍ଗ ଦେଖିପାରିଲିନି।
ତସ୍ମାତ୍ସଂଜାଯତେ ମୁକ୍ତିର୍ଯଥା ମେ ପାର୍ଥିଵୋତ୍ତମ
ସେହିପରି, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆପଣ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛନ୍ତି, ଏହିପରି ମୋ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ସତ୍ଯମେଵ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସତ୍ଯମେଵ ପରଂ ତପଃ
ସତ୍ୟ ହିଁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ; ସତ୍ୟ ହିଁ ପରମ ତପସ୍ୟା।
ସତ୍ଯେନ ଵାଯୁ ର୍ଵହତି ସତ୍ଯେନ ତପତେ ରଵିଃ ୬.୧୯.
ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବନ ବହେ; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ତପେ।
ତୀର୍ଥସେଵା ତପୋ ଦାନଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯୋ ଗୁରୁସେଵନମ୍
ତୀର୍ଥରେ ସେବା, ତପସ୍ୟା, ଦାନ, ଶାସ୍ତ୍ର ପଠା, ଗୁରୁଙ୍କ ସେବା—
ସର୍ଵେ ଧର୍ମା ଧୃତାଃ ପୂର୍ଵମେକତ୍ରାଽନ୍ଯତ୍ର ଚାପ୍ଯୃତମ୍
ଏସବୁ ଧର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ଅଟୁଟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟଠାରେ ଅସତ୍ୟ ରାଜ କରେ।
ତସ୍ମାତ୍ସତ୍ଯଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମାଂ ତାରଯ ମହାମତେ
ତେଣୁ, ସତ୍ୟକୁ ସବୁଠୁ ଆଗରେ ରଖି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
କରୋମି ଯେନ ତତ୍କର୍ମ ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁଷ୍କରମ୍ ଃ
ମୁଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେତେ ଦୁଷ୍କର ହେଉ।