ଛିନ୍ନହସ୍ତୋଽପି ଶଂଖସ୍ତୁ ତପଶ୍ଚକ୍ରେ ସୁଦାରୁଣମ୍
ହାତ କଟିଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଶଂଖ ଦୁଃଖରେ ଦୃଢ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵସ୍ତସ୍ଯ କାଲେନ କେନ ଚିତ୍
କିଛି ସମୟ ପରେ, ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ହେଲେ।
ଵରଂ ଗୃହାଣ ମତ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ମନସା ସମଭୀପ୍ସିତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇପାରିବି, ମନରେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ଚୟନ କର।
ସ୍ଯାତାଂ ମେ ତାଦୃଶୌ ହସ୍ତୌ ଭୂଯୋଽପି ସୁରସତ୍ତମ
ମୋ ପୁର୍ବ ହାତ ଯେପରି, ଏମିତି ହାତ ପୁନି ମିଳୁ, ଦେବମାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତଥେଦଂ ମମ ନାମାଂକଂ ତୀର୍ଥଂ ସ୍ଯାତ୍ସୁରସତ୍ତମ
ଏବଂ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ମୋ ନାମରେ ରହୁ, ଦେବମାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ହୀନାଂଗୋ ଵାଧିକାଂଗୋ ଵା ଵ୍ଯାଧିନା ଗ୍ରସ୍ତ ଏଵ ଚ
ଯେଉଁଠି ଅଙ୍ଗ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ଅଙ୍ଗ ଅଛି, କିମ୍ବା ରୋଗରେ ପୀଡିତ,
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଦେହିନାଂ ପାପନାଶନମ୍
ଆଜିଠୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସ୍ଥାନ ଦେହୀମାନଙ୍କର ପାପ ନଷ୍ଟ କରିବ।
ହୀନାଂଗୋ ଵାଧିକାଂଗୋ ଵା ଯୋଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ କରିଷ୍ଯତି ସୁଵର୍ଣାଂଗଃ ସ ତେଜସ୍ଵୀ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଅଙ୍ଗ ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ୍, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ ଓ ତେଜସ୍ବୀ ହେବେ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସକାମୋ ଯଦି ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଧ୍ଯାଯମାନଃ ସୁରୂପତାମ୍ 6.11.
ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଠାରେ ଇଚ୍ଛା ସହିତ, ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଚିନ୍ତା କରି ସ୍ନାନ କରେ,
ଅତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧେ କୃତେ ବ୍ରହ୍ମଂଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ନିଶାକରେ
ଏଠାରେ ଚତୁର୍ଦଶୀ ରାତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ତଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯିବାରେ,
ଅଦ୍ଯୈଵ ଵିପ୍ରଶାର୍ଦୂଲ ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଲାଂତ ଉତ୍ତମଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଜି ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଶେଷ ଦିନ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ।
ତତ୍ରୋପଵାସଯୁକ୍ତସ୍ଯ ସମ୍ଯକ୍ସ୍ନାତସ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଏଠାରେ ଉପବାସ ରହି, ଠିକ୍ ଭଳି ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାଂସ୍ତତଶ୍ଚାଦର୍ଶନଂ ଗତଃ
ଏଭଳି କହି ସେ ଭଗବାନ୍ ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ତତଶ୍ଚ ତତ୍କ୍ଷଣାଜ୍ଜାତୌ ହସ୍ତୌ ତସ୍ଯ ଯଥା ପୁରା
ତାହା ପରେ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କର ହାତ ପୁଣି ପୂର୍ବବତ୍ ହେଇଗଲା।
ଏଵଂ ତଦ୍ଧରଣୀପୃଷ୍ଠେ ତୀର୍ଥଂ ଜାତଂ ନୃପୋତ୍ତମ
ଏଭଳି ଭୂମିରେ ସେଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମପି ରାଜେଂଦ୍ର ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚର
ସେହିଠାରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ କର, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଦେହଃ ସର୍ଵରୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ।
ଚିତ୍ରାସଂସ୍ଥେ ନିଶାନାଥେ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ଚ ଚତୁର୍ଦଶୀ
ଚିତ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ରାତିର ଶିରୋଭାଗରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥି ଆସିଲା।
ତତସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଭୂପଂ ସମାଦାଯ ଚ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ 6.11.
ତାପରେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇଆସିଲେ।
ତତଃ ସ ମନସି ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୁଷ୍ଠଵ୍ଯାଧିପରିକ୍ଷଯମ୍
ତାପରେ ସେ ମନରେ ନିଜ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ନାଶ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ତତଃ କୁଷ୍ଠଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଦ୍ଵାଦଶାର୍କସମପ୍ରଭଃ । ନିଷ୍କ୍ରାଂତଃ ସଲିଲାତ୍ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ଷେଣ ମହତାନ୍ଵିତଃ
ଏପରେ, କୁଷ୍ଠ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇ, ସେ ସେଠାର ଜଳରୁ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ବାହାରିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵେଦପାରଗାନ୍
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେମାନେ ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ତାଙ୍କୁ ଶିରୋନମ୍ର କଲେ।
ପ୍ରସାଦେନ ହି ଯୁଷ୍ମାକଂ ମୁକ୍ତୋଽହଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋତ୍ତମାଃ
ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କର କୃପାରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।'
ତସ୍ମାନ୍ନାହଂ କରିଷ୍ଯାମି ରାଜ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମାଃ
ତେଣୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇବି ନାହିଁ।
ଏତଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଚ ଦେଶଂ ଚ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵାଦି ତଥାପରମ୍
ଏହି ରାଜ୍ୟ, ଏହି ଦେଶ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ—
ମମୈଵାନୁଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ଦଯାଂ କୃତ୍ଵା ବୃହତ୍ତରାମ୍
ମୋର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଏସବୁକୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ଦୟା ସହ ଦେଉଛି।
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଊଚୁଃ ନ ଵଯଂ ରକ୍ଷିତୁଂ ଶକ୍ତା ରାଜ୍ଯଂ ପାର୍ଥିଵସତ୍ତମ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ: 'ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବୁ ନାହିଁ।'
ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯେନ ରାମେଣ ପୁରା ଦତ୍ତା ଵସୁନ୍ଧରା
'ପୂର୍ବେ ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ରାମ ଭୂମିକୁ ଦାନ କରିଥିଲେ।'
ସା ଭୂଯୋପି ହୃତାଽସ୍ମାକଂ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ବଲଵତ୍ତରୈଃ 6.11.
'କିନ୍ତୁ ପୁଣି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଆମଠାରୁ ଏହାକୁ ନେଇଗଲେ।'
ତପସ୍ଥିତୋଽପି କାର୍ଯେଽତ୍ର ନ ଭୀଃ କାର୍ଯା କଥଂଚନ
'ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ କେବେ ଭୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।'