ତତଃ ସଂଚିଂତଯାମାସ ପୂରଣଂ ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ
ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ଏହାକୁ କିପରି ପୂରିବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
ତତସ୍ତଂ ପ୍ରାହ ଦେଵେଜ୍ଯଃସ୍ଵଯ ମେଵ ଶତକ୍ରତୁମ୍
ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜ୍ୟ ନିଜେ ଶତକ୍ରତୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅସ୍ତି ପର୍ଵତମୁଖ୍ଯୋଽତ୍ର ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତୋ ହିମାଲଯଃ
ଏଠାରେ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି ହିମାଲୟ।
ମୈନାକଃ ପ୍ରଥମଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ନଂଦିଵର୍ଧନଃ ୬.୯.
ମେନାକ ପ୍ରଥମ ପର୍ବତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛନ୍ତି ନନ୍ଦିବର୍ଧନ।
ସ ମୈନାକଃ ସମୁଦ୍ରାଂତଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ଶକ୍ର ତେ ଭଯାତ୍
ଶକ୍ର, ସେଇ ମେନାକ ତୁମ ଭୟରେ ସମୁଦ୍ର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ନଂଦିଵର୍ଧନ ଇତ୍ଯେଷ ଦ୍ଵିତୀଯଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଏହି ନନ୍ଦିବର୍ଧନ ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ବତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ହିମାଚଲସମାଦେଶାଦ୍ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ଚ ସନ୍ମୁନେଃ
ହିମାଚଳ ଓ ମହାନ ଋଷି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଦେଶରେ,
ତୃତୀଯସ୍ତିଷ୍ଠତେଽଦ୍ଯାପି ରକ୍ତଶୃଂଗଃ ସ୍ମୃତୋଽତ୍ର ଯଃ
ତୃତୀୟ, ଯାହାକୁ ଏଠାରେ ରକ୍ତଶୃଙ୍ଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେଠି ଆଜି ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ନାନ୍ଯଥା ପୂରିତୁଂ ଶକ୍ଯୋ ବିଲୋଽଯଂ ତ୍ରିଦଶାଧିପ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଏହି ଗୁହାକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ପୂରିହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵପୂଜ୍ଯସ୍ଯ ଵଚନଂ ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ
ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ
ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ତଂ ଗତ୍ଵା ସାମପୂର୍ଵମିଦଂ ଵଚଃ
ତାପରେ ସେ ଯାଇ, ପ୍ରଥମେ ମିଳନସାର ଭାବରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତେନ ଗତ୍ଵା ନରା ଦେଵଂ ପାତାଲେ ହାଟକେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ଯାଇ, ପାତାଳରେ ହାଟକେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ଯେ କେଚିଦପି ପାପପରାଯଣାଃ
ଯେଉଁମାନେ ପାପରେ ଲିନ୍ନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବେ।
ତସ୍ମାତ୍ପୁତ୍ରମିମଂ ତତ୍ର ରକ୍ତଶୃଂଗଂ ହିମାଲଯ ୬.୯.
ସେଥିପାଇଁ, ଏହି ପୁଅ ରକ୍ତଶୃଙ୍ଗକୁ ହିମାଳୟର ସେଠାକୁ ନେଇଯା।
କୁରୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ମମାତିଥ୍ଯଂ ଗୃହପ୍ରାପ୍ତସ୍ଯ ପର୍ଵତ
ହେ ପର୍ବତ, ମୁଁ ତୋ ଘରକୁ ଆସିଲି, ମୋତେ ଅତିଥି ସମ୍ମାନ ଦେ।
ବାଢମିତ୍ଯେଵ ସୋଽପ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ଦେଵପମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ଠିକ୍ ଅଛି', ଏବଂ ଦେବତା ଅତିଥିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ତଵାର୍ଥାଯ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତୋ ମମାଂତିକମ୍
ତୋ ପାଇଁ, ହେ ପୁଅ, ସହସ୍ରନୟନ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ପୂରଯିତ୍ଵା ମମାଦେଶାତ୍ତଂ ତ୍ଵଂ ଶକ୍ରସ୍ଯ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ମୋ ଆଦେଶ ପୂରଣ କରି, ସବୁକିଛି ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଦେ।
ଯତ୍ର କଣ୍ଟକିନୋ ଵୃକ୍ଷା ରୂକ୍ଷାଃ ଫଲଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେଉଁଠାରେ କାଁଟା ଥିବା ଗଛ, କଠିନ ଏବଂ ଫଳ ନଥିବା, ବଢ଼ିଛି,
ନ ସିଦ୍ଧା ନ ଚ ଗଂଧର୍ଵା ନ ଦେଵା ନ ଚ କିଂନରାଃ
ସେଠାରେ କୌଣସି ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବତା କିମ୍ବା କିନ୍ନର ନାହାନ୍ତି।
ତଥା ପାପସମାଚାରା ମନୁଷ୍ଯାଃ ଶୀଲଵର୍ଜିତାଃ
ସେଠାରେ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପ କାମରେ ଲିନ୍ନ ଏବଂ ନୀତିହୀନ।
ତଥା ମମ ନଗଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୌ ଦ୍ଵାଵପି କର୍ତିତୌ
ଏଭଳି, ହେ ପର୍ବତମାନ୍ୟ, ମୋର ଦୁଇଟି ପଖ ଛେଦିଦିଆଯାଇଛି।
ତସ୍ମାତ୍କଂଚିତ୍ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଉପାଯଂ ତତ୍କୃତେ ପରମ୍
ତେଣୁ, ହେ ସହସ୍ରନୟନ, ସେଥିପାଇଁ କିଛି ଉତ୍ତମ ଉପାୟ ଭାବିବୁ।
ତତ୍ରାପି ସୁଶୁଭା ଵୃକ୍ଷା ଭଵିଷ୍ଯଂତି ତଵାଶ୍ରଯାଃ ॥ ୬.୯.
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ତୋ ଆଶ୍ରୟରେ ସୁନ୍ଦର ଗଛ ବଢ଼ିଉଠିବ।
ତଥା ପୁଣ୍ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଦେଵତାଯତନାନି ଚ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ଆସ୍ଥାନ ରହିବ।
ଅତ୍ରସ୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵୋ ଯସ୍ତଵ ପର୍ଵତ ନଂଦନ
ଏଠାରେ ରହିଲେ, ହେ ପର୍ବତ, ଦେବମନ୍ଦିରର ଆନନ୍ଦ, ଏହି ତୋ ପ୍ରଭାବ।
ତଥା ଯେ ମାନଵାସ୍ତତ୍ର ପାପାତ୍ମାନୋଽପି ଭୂତଲେ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ପାପମନ୍ଦ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ,
ତସ୍ମାଦ୍ଗଚ୍ଛ ଦ୍ରୁତଂ ତତ୍ର ମଯା ସାର୍ଧଂ ନଗାତ୍ମଜ
ତେଣୁ, ହେ ପର୍ବତପୁତ୍ର, ମୋ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଯା।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ସହସାଗତ୍ଯ ତସ୍ମିନ୍ନାଗବିଲେ ଗତଃ
ସେ ତୁରନ୍ତ ଯାଇ, ସେ ନାଗର ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନିମଗ୍ନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାସାଗ୍ରଂ ଯାଵଦେଵ ହି ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମଲତାକୀର୍ଣୈ ରମ୍ଯପକ୍ଷିନିଷେଵିତୈଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଗଛ, ଝାଡ଼ି ଓ ଲତାରେ ଘେରା, ରମ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେଉଁଠି ଖେଳେ, ସେଠି ନାକର ଟିପ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଡୁବିଯାଇଥିଲେ।