କୁରୁଷ୍ଵ ଵଚନଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଭାଵନୀଯଂ ନ ଚାନ୍ଯଥା ୬.୮.
ଯାହା କହାଯାଇଛି, ସେଥିରେ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କର; ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ହାଟକେଶ୍ଵରଜେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଯତ୍ର ଦେଵଃ ସ୍ଵଯଂ ହରଃ
ହାଟକେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା ହରା ନିଜେ ବସିଛନ୍ତି,
ଯେନ ନାଗା ଧରାପୃଷ୍ଠେ ନିର୍ଗଚ୍ଛଂତି ଵ୍ରଜଂତି ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ପାତାଲଗଂଗାଯାଂ ପୂଜଯସ୍ଵ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସାପମାନେ ଭୂମିର ଉପରେ ଆସନ୍ତି ଓ ଯିବାକୁ ଦେଖାଯାଏ—ସେଠାରେ ପାତାଳ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ତତଃ ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ
ତାପରେ ତୁମେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜଗାମ ସତ୍ଵରଂ ତତ୍ର ଯତ୍ର ନାଗବିଲଃ ସ ଚ
ସେ ତୁରନ୍ତ ଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସାପର ଗୁହା ଅଛି।
ତତଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ପାତାଲଂ ଗଂଗାତୋଯପରିପ୍ଲୁତଃ
ତାପରେ ସେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ନିହାତି ହେଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ କ୍ଷଣାଜ୍ଜାତଂ ଶରୀରଂ ମଲଵର୍ଜିତମ୍
ତାହା ପରେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ତୁରନ୍ତ ମଳମୁକ୍ତ ହେଇଗଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମୁଖାଃ ସୁରାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତୁ ମେଧ୍ଯତାଂ ଶକ୍ର ଵିମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ପବିତ୍ରତା ଲାଭ କରି, ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଏତନ୍ନାଗ ବିଲଂ ଶକ୍ର ପୁନଃ ପୂରଯ ପାଂସୁଭିଃ
ଏହି ସାପର ଗୁହାକୁ ପୁଣି ମାଟିରେ ପୂରିଦିଅ, ହେ ଶକ୍ର।
ଏତଲ୍ଲିଂଗଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭାଗୀରଥୀଜଲେ ୬.୮.
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜି, ଭାଗୀରଥୀ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି,
ତତୋ ଜଜ୍ଞେ ମହାଂସ୍ତତ୍ର ସ୍ଵର୍ଗେ ଵୃତ୍ରଵଧୋତ୍ସଵଃ
ତାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବୃତ୍ର ବଧ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେଲା।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ମହିମା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଯଶ୍ଚୈତତ୍କୀର୍ତଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶୃଣୋତି ଚ ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣେ,
ହାଟକେଶ୍ଵରଜେକ୍ଷେତ୍ରେ ମହାନ୍ନାଗବିଲୋଽସ୍ତି ଵୈ
ହାଟକେଶ୍ୱର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଏକ ବଡ଼ ସାପର ଗୁହା ଅଛି।
ତଂ ପୂରଯ ମମାଦେଶାଦ୍ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵାଽଭିପାଂସୁଭିଃ
ମୋ ଆଦେଶରେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ଏହାକୁ ମାଟି ଓ ବାଳିରେ ପୂରିଦିଅ।
ଲିଂଗୋଦ୍ଭଵସ୍ତଦା ଶାପଃ ପ୍ରଦତ୍ତୋ ମେ ପୁରାରିଣା
ସେ ସମୟରେ ପୁରୀର ଶତ୍ରୁ ମୋତେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାର ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
ଯସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗଂ ମମୈତଦ୍ଵୈ ତ୍ଵଯା ପାଂସୁଭିରାଵୃତମ୍
ମୋ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ତୁମେ ମାଟିରେ ଢାକିଦେଇଛ।
ଯଦ୍ଵତ୍କର୍ପୂରଜଂ ଗନ୍ଧଂ ସମଗ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ହି ଵକ୍ଷ୍ଯସି
ଯେପରି ତୁମେ କର୍ପୂରର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁଗନ୍ଧ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବ,
ତସ୍ମାତ୍କୁରୁ ପ୍ରସାଦଂ ମେ ଵିଦିତ୍ଵୈତତ୍ସୁରେଶ୍ଵର
ସେହିପରି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଏହା ଜାଣି ମୋପାଇଁ କୃପା କର।
ତତଃ ସଂଚିଂତଯାମାସ ପୂରଣଂ ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ
ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ଏହାକୁ କିପରି ପୂରିବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
ତତସ୍ତଂ ପ୍ରାହ ଦେଵେଜ୍ଯଃସ୍ଵଯ ମେଵ ଶତକ୍ରତୁମ୍
ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜ୍ୟ ନିଜେ ଶତକ୍ରତୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅସ୍ତି ପର୍ଵତମୁଖ୍ଯୋଽତ୍ର ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତୋ ହିମାଲଯଃ
ଏଠାରେ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି ହିମାଲୟ।
ମୈନାକଃ ପ୍ରଥମଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ନଂଦିଵର୍ଧନଃ ୬.୯.
ମେନାକ ପ୍ରଥମ ପର୍ବତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛନ୍ତି ନନ୍ଦିବର୍ଧନ।
ସ ମୈନାକଃ ସମୁଦ୍ରାଂତଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ଶକ୍ର ତେ ଭଯାତ୍
ଶକ୍ର, ସେଇ ମେନାକ ତୁମ ଭୟରେ ସମୁଦ୍ର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ନଂଦିଵର୍ଧନ ଇତ୍ଯେଷ ଦ୍ଵିତୀଯଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଏହି ନନ୍ଦିବର୍ଧନ ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ବତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ହିମାଚଲସମାଦେଶାଦ୍ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ଚ ସନ୍ମୁନେଃ
ହିମାଚଳ ଓ ମହାନ ଋଷି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଦେଶରେ,
ତୃତୀଯସ୍ତିଷ୍ଠତେଽଦ୍ଯାପି ରକ୍ତଶୃଂଗଃ ସ୍ମୃତୋଽତ୍ର ଯଃ
ତୃତୀୟ, ଯାହାକୁ ଏଠାରେ ରକ୍ତଶୃଙ୍ଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେଠି ଆଜି ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ନାନ୍ଯଥା ପୂରିତୁଂ ଶକ୍ଯୋ ବିଲୋଽଯଂ ତ୍ରିଦଶାଧିପ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଏହି ଗୁହାକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ପୂରିହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵପୂଜ୍ଯସ୍ଯ ଵଚନଂ ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ
ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ