ଅଥୋଵାଚ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶକ୍ରଂ ତଥାଵିଧମ୍
ତାପରେ ଚାରିମୁହାଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଶକ୍ରକୁ ଦେଖି, କହିଲେ।
ଶକ୍ରୋଽଯଂ ଵିବୁଧଶ୍ରେଷ୍ଠା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାପରିପ୍ଲୁତଃ । ତସ୍ମାତତ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯଃ ସୁଦୂରେଣ ନୋ ଚେତ୍ପାପମଵାପ୍ସ୍ଯଥ
ଏହି ଶକ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପରେ ଡୁବିଯାଇଛି; ଏହିକାରଣରେ, ତାଙ୍କୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ, ନହେଲେ ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ।
ପଶ୍ଯଧ୍ଵଂ ସର୍ଵଲିଂଗାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାନ୍ଵିତାନି ଚ ୬.୮.
ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖ, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ଅପବିତ୍ରତା ଅଛି।
ପିତାମହମୁଖାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵାନ୍ପ୍ରାପ୍ତାନ୍ସୁରାଧିପଃ । ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସଂଭ୍ରାଂତଃ କିମିଦଂ ଗମ୍ଯତେ ସୁରାଃ
ପିତାମହଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବମାନେ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ସୁରମହାନ୍ତି ଭୟଭିତ ହୋଇ କହିଲେ: 'ଦେବମାନେ, କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛ?'
କଚ୍ଚିତ୍ସ ନିହତସ୍ତେନ ମମ ଵଜ୍ରେଣ ଦାନଵଃ
ମୋର ବଜ୍ରରେ ତାହା ଦାନବ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଛି କି?
ଗତୋ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂ ପାପୋ ନ ଭଯଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନ ହୋଇଛି; ତୁମେ ଭୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ପରଂ ତସ୍ଯ ଵଧାଜ୍ଜାତା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସୁଗର୍ହିତା
ତାଙ୍କୁ ମାରିବାରୁ ଗଭୀର ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ନ ସଂଜାତା ମମ ହତ୍ଯାଧୁନା କଥମ୍
ଏହି ହତ୍ୟାରୁ ମୋତେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପ ଆସିନାହିଁ—ଏବେ କିପରି ଏହା ହେବ?
ଵିଶୁଦ୍ଧା ଦାନଵାଃ ସର୍ଵେ ତେନ ଜାତଂ ନ ପାତକମ୍
ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ପବିତ୍ର ଥିଲେ; ଏହିକାରଣରେ କୌଣସି ପାପ ହୋଇନାହିଁ।
ଏଷ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତାଢ୍ଯୋ ଵିଶେଷାତ୍ତପସି ସ୍ଥିତଃ। ଛଲେନ ନିହତଃ ଶକ୍ର ତେନ ତ୍ଵଂ ପାପସଂଯୁତଃ
ଏହି ଜଣେ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ବିଶେଷ ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ; ଚତୁର୍ଥା ଏହାକୁ ଚଳକରେ ମାରିଥିଲେ, ଏହିକାରଣରେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଛ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ଜାନାମ୍ଯହଂ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ର ସ୍ଵଂ କାଯଂ ପାପସଂଯୁତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: 'ଚାରିମୁହାଁ, ମୁଁ ଜାଣିଛି, ମୋ ଦେହ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଛି।'
ଯଯା ଯାତି ଦ୍ରୁତଂ ପାପଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମୁଦ୍ଭଵମ୍ ୬.୮.
କେଉଁପରି ଉପାୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ ଶୀଘ୍ର ଦୂର ହେବ?
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଦର୍ଥଂ କର୍ତୁମର୍ହସି । ତଯା ଵିନା ନ ତେ ପାପଂ ନାଶମାଯାତି କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ବିନା, ତୁମର ପାପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ।
ବଭ୍ରାମ ସକଲାଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵନ୍ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ସ୍ନାନ କରିଲେ।
ତୀର୍ଥେଷୁ ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧେଷୁ ନଦୀନଦଯୁତେଷୁ ଚ
ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ, ଏବଂ ନଦୀ ଓ ନଦୀକୁଳ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ।
ଅହଂ ସ୍ନାତଃ ସମସ୍ତେଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଧରଣୀତଲେ
ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଛି।
କିଂ ପତାମି ଗିରେଃ ଶୃଂଗାଦ୍ଵିଷଂ ଵା ଭକ୍ଷଯାମି କିମ୍
ମୁଁ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ ଲୁହେଇ ପଡ଼ିବି କି, କିମ୍ବା ବିଷ ଖାଇଦେବି କି?
ଏଵଂ ଵୈରାଗ୍ଯମାପନ୍ନୋ ଗିରିମାରୁହ୍ଯ ଵାସଵଃ ॥ ଯାଵତ୍କ୍ଷିପତି ଚାତ୍ମାନଂ ମରଣେ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ
ଏଭଳି ବିରାକ୍ତି ଆସିଗଲାପରେ, ବାସବ ପାହାଡ଼ ଚଢ଼ିଲେ; ମୃତ୍ୟୁ ନିମନ୍ତେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ସେ ନିଜକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ତୟାରି ହେଲେ।
ତାଵଦ୍ଦେଵୋତ୍ଥିତା ଵାଣୀ ଗଗନାଦ୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆକାଶରୁ ଦେବୀୟ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ତ୍ଵଯା ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗେଽଦ୍ଯାପି ଯୁଗାଷ୍ଟକମ୍
ତୁମେ ଏଠାରେ ଆଠିଯୁଗ ଯାଏଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରାଜ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
କୁରୁଷ୍ଵ ଵଚନଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଭାଵନୀଯଂ ନ ଚାନ୍ଯଥା ୬.୮.
ଯାହା କହାଯାଇଛି, ସେଥିରେ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କର; ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ହାଟକେଶ୍ଵରଜେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଯତ୍ର ଦେଵଃ ସ୍ଵଯଂ ହରଃ
ହାଟକେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା ହରା ନିଜେ ବସିଛନ୍ତି,
ଯେନ ନାଗା ଧରାପୃଷ୍ଠେ ନିର୍ଗଚ୍ଛଂତି ଵ୍ରଜଂତି ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ପାତାଲଗଂଗାଯାଂ ପୂଜଯସ୍ଵ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସାପମାନେ ଭୂମିର ଉପରେ ଆସନ୍ତି ଓ ଯିବାକୁ ଦେଖାଯାଏ—ସେଠାରେ ପାତାଳ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ତତଃ ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ
ତାପରେ ତୁମେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜଗାମ ସତ୍ଵରଂ ତତ୍ର ଯତ୍ର ନାଗବିଲଃ ସ ଚ
ସେ ତୁରନ୍ତ ଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସାପର ଗୁହା ଅଛି।
ତତଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ପାତାଲଂ ଗଂଗାତୋଯପରିପ୍ଲୁତଃ
ତାପରେ ସେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ନିହାତି ହେଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ କ୍ଷଣାଜ୍ଜାତଂ ଶରୀରଂ ମଲଵର୍ଜିତମ୍
ତାହା ପରେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ତୁରନ୍ତ ମଳମୁକ୍ତ ହେଇଗଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମୁଖାଃ ସୁରାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତୁ ମେଧ୍ଯତାଂ ଶକ୍ର ଵିମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ପବିତ୍ରତା ଲାଭ କରି, ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଏତନ୍ନାଗ ବିଲଂ ଶକ୍ର ପୁନଃ ପୂରଯ ପାଂସୁଭିଃ
ଏହି ସାପର ଗୁହାକୁ ପୁଣି ମାଟିରେ ପୂରିଦିଅ, ହେ ଶକ୍ର।