ତତୋ ଦେଵାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାସ୍ତେ ଗୃହୀତ୍ଵାସ୍ଥୀନି କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ଥି ନେଇଗଲେ।
ଅଥ ଶକ୍ରସ୍ତଦାଦାଯ ନୈମିଷାଭିମୁଖୋ ଯଯୌ
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସେଠାରୁ ଅସ୍ଥି ନେଇ ନୈମିଷାରଣ୍ୟ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତ୍ର ଧ୍ଯାନସ୍ଥିତଂ ଵୃତ୍ରଂ ଦୂରସ୍ଥସ୍ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ ୬.୮.
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଦୂରରୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଭୃତ୍ରାସୁରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସୋଽପି ଵଜପ୍ରହାରେଣ ଭସ୍ମସାତ୍ସମ ପଦ୍ଯତ
ସେ ମଧ୍ୟ ବଜ୍ର ଆଘାତରେ ଛାର ହୋଇଗଲେ।
ଶକ୍ରୋଽପି ଭଯସଂତ୍ରସ୍ତୋ ଗତ୍ଵା ସାଗରମଧ୍ଯଗମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟରେ ଅତି ଆତଙ୍କିତ ହୋଇ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଗଲେ।
ନ ଜାନାତି ହତଂ ଵୃତ୍ରଂ ଵଜ୍ରଘାତେନ ତେନ ତମ୍
ସେ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ ଯେ, ବଜ୍ର ଘାତରେ ଭୃତ୍ରାସୁର ମରିଯାଇଛି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵାଃ ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟତନୂରୁହାଃ । ସୂତ୍ରଂ ଵିନିହତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତ୍ରିଦଶାଧିପମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ଦାନବ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନ ଜାନଂତି ଭଯାନ୍ନଷ୍ଟଂ ତସ୍ମିନ୍ସାଗରପର୍ଵତେ । ଅନ୍ଵିଷ୍ଯ ଚିରକାଲେନ କୃଚ୍ଛ୍ରାତ୍ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତଂ ତତଃ
ଭୟରେ ସେଠାରେ ସାଗର ପାହାଡ଼ରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବା ନାହିଁ ଜାଣିପାରିଲେ; ବହୁଦିନ ଖୋଜି ଅନେକ କଷ୍ଟରେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଲେ।
ଵୀକ୍ଷାଂଚକ୍ରୁଃ ସମାସୀନଂ ଵିଷମେ ଗିରିଗହ୍ଵରେ
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ଏକ ଅସମତଳ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କୁ।
ଗାତ୍ରଦୁର୍ଗଂଧିତାସଂଗୈଃ ପୂରଯନ୍ତଂ ଦିଶୋ ଦଶ
ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଲାଗିଥିବା ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ଦଶଦିଗ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ଅଥୋଵାଚ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶକ୍ରଂ ତଥାଵିଧମ୍
ତାପରେ ଚାରିମୁହାଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଶକ୍ରକୁ ଦେଖି, କହିଲେ।
ଶକ୍ରୋଽଯଂ ଵିବୁଧଶ୍ରେଷ୍ଠା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାପରିପ୍ଲୁତଃ । ତସ୍ମାତତ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯଃ ସୁଦୂରେଣ ନୋ ଚେତ୍ପାପମଵାପ୍ସ୍ଯଥ
ଏହି ଶକ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପରେ ଡୁବିଯାଇଛି; ଏହିକାରଣରେ, ତାଙ୍କୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ, ନହେଲେ ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ।
ପଶ୍ଯଧ୍ଵଂ ସର୍ଵଲିଂଗାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାନ୍ଵିତାନି ଚ ୬.୮.
ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖ, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ଅପବିତ୍ରତା ଅଛି।
ପିତାମହମୁଖାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵାନ୍ପ୍ରାପ୍ତାନ୍ସୁରାଧିପଃ । ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସଂଭ୍ରାଂତଃ କିମିଦଂ ଗମ୍ଯତେ ସୁରାଃ
ପିତାମହଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବମାନେ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ସୁରମହାନ୍ତି ଭୟଭିତ ହୋଇ କହିଲେ: 'ଦେବମାନେ, କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛ?'
କଚ୍ଚିତ୍ସ ନିହତସ୍ତେନ ମମ ଵଜ୍ରେଣ ଦାନଵଃ
ମୋର ବଜ୍ରରେ ତାହା ଦାନବ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଛି କି?
ଗତୋ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂ ପାପୋ ନ ଭଯଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନ ହୋଇଛି; ତୁମେ ଭୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ପରଂ ତସ୍ଯ ଵଧାଜ୍ଜାତା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସୁଗର୍ହିତା
ତାଙ୍କୁ ମାରିବାରୁ ଗଭୀର ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ନ ସଂଜାତା ମମ ହତ୍ଯାଧୁନା କଥମ୍
ଏହି ହତ୍ୟାରୁ ମୋତେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପ ଆସିନାହିଁ—ଏବେ କିପରି ଏହା ହେବ?
ଵିଶୁଦ୍ଧା ଦାନଵାଃ ସର୍ଵେ ତେନ ଜାତଂ ନ ପାତକମ୍
ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ପବିତ୍ର ଥିଲେ; ଏହିକାରଣରେ କୌଣସି ପାପ ହୋଇନାହିଁ।
ଏଷ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତାଢ୍ଯୋ ଵିଶେଷାତ୍ତପସି ସ୍ଥିତଃ। ଛଲେନ ନିହତଃ ଶକ୍ର ତେନ ତ୍ଵଂ ପାପସଂଯୁତଃ
ଏହି ଜଣେ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ବିଶେଷ ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ; ଚତୁର୍ଥା ଏହାକୁ ଚଳକରେ ମାରିଥିଲେ, ଏହିକାରଣରେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଛ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ଜାନାମ୍ଯହଂ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ର ସ୍ଵଂ କାଯଂ ପାପସଂଯୁତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: 'ଚାରିମୁହାଁ, ମୁଁ ଜାଣିଛି, ମୋ ଦେହ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଛି।'
ଯଯା ଯାତି ଦ୍ରୁତଂ ପାପଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମୁଦ୍ଭଵମ୍ ୬.୮.
କେଉଁପରି ଉପାୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ ଶୀଘ୍ର ଦୂର ହେବ?
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଦର୍ଥଂ କର୍ତୁମର୍ହସି । ତଯା ଵିନା ନ ତେ ପାପଂ ନାଶମାଯାତି କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ବିନା, ତୁମର ପାପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ।
ବଭ୍ରାମ ସକଲାଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵନ୍ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ସ୍ନାନ କରିଲେ।
ତୀର୍ଥେଷୁ ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧେଷୁ ନଦୀନଦଯୁତେଷୁ ଚ
ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ, ଏବଂ ନଦୀ ଓ ନଦୀକୁଳ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ।
ଅହଂ ସ୍ନାତଃ ସମସ୍ତେଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଧରଣୀତଲେ
ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଛି।
କିଂ ପତାମି ଗିରେଃ ଶୃଂଗାଦ୍ଵିଷଂ ଵା ଭକ୍ଷଯାମି କିମ୍
ମୁଁ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ ଲୁହେଇ ପଡ଼ିବି କି, କିମ୍ବା ବିଷ ଖାଇଦେବି କି?
ଏଵଂ ଵୈରାଗ୍ଯମାପନ୍ନୋ ଗିରିମାରୁହ୍ଯ ଵାସଵଃ ॥ ଯାଵତ୍କ୍ଷିପତି ଚାତ୍ମାନଂ ମରଣେ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ
ଏଭଳି ବିରାକ୍ତି ଆସିଗଲାପରେ, ବାସବ ପାହାଡ଼ ଚଢ଼ିଲେ; ମୃତ୍ୟୁ ନିମନ୍ତେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ସେ ନିଜକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ତୟାରି ହେଲେ।
ତାଵଦ୍ଦେଵୋତ୍ଥିତା ଵାଣୀ ଗଗନାଦ୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆକାଶରୁ ଦେବୀୟ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ତ୍ଵଯା ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗେଽଦ୍ଯାପି ଯୁଗାଷ୍ଟକମ୍
ତୁମେ ଏଠାରେ ଆଠିଯୁଗ ଯାଏଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରାଜ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।