ଘର୍ମାର୍ତ୍ତା ଵା ତୃଷାର୍ତା ଵା ଯେଽଵଗାହଂତି ତଜ୍ଜଲମ୍
କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ତିବ୍ର ଘରମ କିମ୍ବା ପିଆସରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଡୁବିଯାନ୍ତି,
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋଽପି ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏହା ଦେଖି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମଧ୍ୟ ସେ ତୀର୍ଥର ଅତିଶୟ ମହିମାକୁ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତଥାନ୍ଯେ ମୁନଯଃ ଶାଂତାସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତୀର୍ଥାନି ଦୂରତଃ
ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଶାନ୍ତ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୂର ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସିଲେ,
ତଥୈଵ ମନୁଜାଃ ସର୍ଵେ ଦୂରାଦାଗତ୍ଯ ସତ୍ଵରାଃ ୬.୮.
ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଦୂରରୁ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ତୀର୍ଥସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଏଭଳି, ଏହି ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିକା ସର୍ଵାଃ ସମୁଚ୍ଛେଦଂ ଗତାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଅପ୍ରୟୋଜ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ନ ଯଚ୍ଛତି ତଥା ଦାନଂ ନ ଚ ତୀର୍ଥଂ ନିଷେଵତେ
ସେ ଏହିପରି ଦାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି, ନାହିଁ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଆନ୍ତି,
ତତଃ ପ୍ରଗଚ୍ଛତି ସ୍ଵର୍ଗଂ ଵିମାନଵରମାଶ୍ରିତଃ
ତଥାପି ସେ ପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତତଃ ପ୍ରପୂରିତାଃ ସର୍ଵେ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକା ନରୈର୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ,
ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଯଜ୍ଞଭାଗଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଯଜ୍ଞର ଅଂଶରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ,
ହାଟକେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯାତ୍ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଃ ପ୍ରପୂରିତଃ
ହାଟକେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାରୁ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତତ୍କ୍ରିଯତାଂ କର୍ମ ଯେନୋଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରଗଚ୍ଛତି
ତେଣୁ, ଏହି ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ଆସିବା ପାଇଁ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର, ତାହା କର।
ତତଃ ସଂଵର୍ତକୋ ଵାଯୁଃ ଶକ୍ରାଦେଶାତ୍ସମଂତତଃ
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସଂବର୍ତ୍ତକ ବାତାସ ବହିଲା।
ଏଵଂ ନାଶମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ସ୍ଥଲୋଚ୍ଚଯେ ୬.୮.
ଏଭଳି ଏହି ତୀର୍ଥ ନଶ୍ଟ ହେବା ସହିତ ଭୂମି ଉଚ୍ଚ ହେଇଗଲା।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ଵଲ୍ମୀକଃ ସମପଦ୍ଯତ
ତାପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ସେଠାରେ ଏକ ବିଲାଇ ଗୁହା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଅଥ ପାତାଲତୋ ନାଗାସ୍ତେନ ମାର୍ଗେଣ କୌତୁକାତ୍
ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟବଶତଃ, ପାତାଳରୁ ନାଗମାନେ ସେଇ ପଥରେ ଆସିଲେ।
ତତ୍ର ତେ ମାନଵାନ୍ଭୋଗାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚୈଵ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ସେଠାରେ ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମର ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଇଚ୍ଛାମତାଭାବେ ଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ତତୋ ନାଗବିଲଃ ଖ୍ଯାତଃ ସ ସର୍ଵସ୍ମିନ୍ଧରାତଲେ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାଗଗୁହା ଆସିଲା।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ପାକଶାସନଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ପୂଜ୍ୟ ଯମରାଜ ଆସିଲେ।
ତତଃ ପିତାମହାଦେଶଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ମାର୍ଗେଣ ତେନ ସଃ
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ, ସେ ଏହି ପଥରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଥାଽଭୂତ୍ପାପନିର୍ମୁକ୍ତସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସହିତ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇଗଲେ।
ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ପ୍ରଭାଵଂ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ସେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ।
ଯଦି କଶ୍ଚିତ୍ପୁମାନତ୍ର ତ୍ରିଶଂକୁରିଵ ଭୂପତିଃ
ଏଠାରେ ଯଦି କେହି ପୁରୁଷ, ରାଜା ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କ ପରି,
ଯାପଯିଷ୍ଯତି ତନ୍ନୂନଂ ମାମସ୍ମାତ୍ତ୍ରିଦଶାଲଯାତ୍ ୬.୮.
ମୋତେ ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସରୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପଠାଇଦେଇଥାଏ,
ତତଶ୍ଚ ତ୍ଵରଯା ଯୁକ୍ତୋ ରକ୍ତଶୃଂଗଂ ନଗୋତ୍ତମମ୍
ତେବେ ତାହାପରେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ରକ୍ତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତକୁ ଯିବେ।
କସ୍ମିନ୍କାଲେ ଚ ସର୍ଵଂ ନୋ ଵିସ୍ତରାତ୍ସୂତ କୀର୍ତଯ
ଏହି ସମସ୍ତ କଥା କେବେ ଘଟିଥିଲା? ହେ ସୂତ, ଆମକୁ ସବୁବିସ୍ତାରରେ କୁହ।
ରକ୍ତଶୃଂଗୋ ଗିରିଃ କୋଽଯଂ ସଂକ୍ଷିପ୍ତସ୍ତତ୍ର ତେନ ଯଃ
ଏହି ରକ୍ତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତ କ'ଣ, ଯାହା ସେଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିଲା?
ଵିଵାହିତା ରମାନାମ ଶ୍ରେଷ୍ଠରୂପଗୁଣାନ୍ଵିତା
ସେ ରମା ନାମକ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଓ ଗୁଣ ଥିବା ଜଣେ ଜନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯା ଯଯୌ କାଲଃ ସୁପ୍ରଭୂତଃ ସୁତଂ ଵିନା
ତାପରେ, ସେ ଜଣୀଙ୍କ ପାଖରେ ପୁଅ ହେଉନଥିବାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ କଟିଗଲା।
ଧ୍ଯାଯମାନା ସୁରାଧୀଶଂ ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ।