ତୃଷାର୍ତ୍ତା ତତ୍ର ସଂପ୍ରାପ୍ତା ମଧ୍ଯଂଦିନଗତେ ରଵୌ
ତାଙ୍କୁ ତିଆରେ ତିବ୍ର ତୃଷ୍ଣା ଲାଗିଥିଲା, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଦିଵ୍ଯରୂପଵପୁର୍ଧରା
ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଖାଦେଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯାଃ ପତିଃ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଦନ୍ଵେଷଣତତ୍ପରଃ
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ମମ ଭାର୍ଯାତ୍ର ସଂପ୍ରାପ୍ତା ଯଦି ଦୃଷ୍ଟା ସୁମଧ୍ଯମେ
"ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ହେ ସୁସୌମ୍ୟୀ—"
ତୃଷାର୍ତ୍ତଶ୍ଚ କ୍ଷୁଧାଵିଷ୍ଟୋ ରୁଦତେ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ତିବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ ଭୋକରେ ପୀଡିତ, ସେ ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦୁଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯରୂପମିଦଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵୈରପି ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ ॥ 7.3.16.
ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ପାଇଯାଇଛି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ତ୍ଵଂ ଚାପି ସଲିଲେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍କୁରୁ ସ୍ନାନଂ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପାଣିରେ ଶୀଘ୍ର ସ୍ନାନ କର।
ଅଥାସୌ ସହ ପୁତ୍ରେଣ ପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ତତ୍ର ନିର୍ଝରେ
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ସେଠି ଝରଣାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦୁଃଖେନ ମୃତ୍ଯୁମାପନ୍ନସ୍ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ଜଲାଶଯେ
ସେଠି ଜଳାଶୟରେ ଦୁଃଖ ପାଇ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଚିତିଂ କୃତ୍ଵା ସମଂ ତେନ ଜ୍ଵାଲଯାମାସ ପାଵକମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଚିତା ତିଆରି କରି, ତାହାରେ ଅଗ୍ନି ଜାଳାଇଲେ।
କୃପଯା ପରଯାଵିଷ୍ଟାସ୍ତାମୂଚୁର୍ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତାଃ
ଅତି ଦୟାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
କସ୍ମାଦେନଂ ସୁପାପ୍ମାନମନୁଗଚ୍ଛସି ଭାମିନି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ଅତି ପାପୀକୁ କାହିଁକି ତୁମେ ଅନୁସରଣ କରୁଛ?
କିଂ ରୂପେଣ କରିଷ୍ଯାମି ଵିନା ପତ୍ଯା ନିଜେନ ଚ
ମୋର ସ୍ୱାମୀ ଛାଡ଼ି ମୁଁ ଏହି ରୂପ ନେଇ କଣ କରିବି?
ଵିରୂପୋ ଵା ସୁରୂପୋ ଵା ଦରିଦ୍ରୋ ଵା ଧନାଧିପଃ
ସେ କୁବ୍ରୁ ହେଉ କି ସୁନ୍ଦର, ଗରିବ ହେଉ କି ଧନୀ—
ବାଲକୋଽଯଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭଵଚ୍ଛରଣମାଗତଃ
ଏହି ଶିଶୁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛି।
କୃପଯା ପରଯାଵିଷ୍ଟାଃ ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଚ ପରସ୍ପରମ୍ ॥ 7.3.16.
ଅତି ଦୟାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ଜୀଵାପଯାମାସୁସ୍ତତ୍ପତିଂ ତେ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ
ତାପରେ ସେ ମହାମୁନିମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲଂ ତୁ ଵିମାନଂ ମନସେପ୍ସିତମ୍
ସେଇ ସମୟରେ, ମନରେ ଆଶା କରାଯାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆସିଗଲା।
ଅଥ ତୌ ଦଂପତୀ ତେଷାଂ ମୁନୀନାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍
ତାପରେ ସେ ଦମ୍ପତି, ପବିତ୍ର ମନବଳିଆ ମୁନିମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ,
ଅଥ ତୈର୍ମୁନିଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ସା ନାରୀ ମଣିକର୍ଣିକା
ତାପରେ ସେ ମୁନିମାନେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାକୁ କହିଲେ।
ପତିଵ୍ରତତ୍ଵେନ ତୁଷ୍ଟାଃ ସତ୍ଯେନ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ତାଙ୍କର ପତିବ୍ରତା ଓ ସତ୍ୟବାନ୍ତୀ ହେବାରୁ ସେମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଯଦତ୍ରାସ୍ତି ମହାଲିଂଗଂ ମନ୍ନାମ୍ନା ତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ମହାଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୋର ନାମ ରହିବ।
ଏତଦେଵ ମମାଭୀଷ୍ଟଂ ନାନ୍ଯଦସ୍ତି ପ୍ରଯୋଜନମ୍
ମୋର ଏହି ଏକମାତ୍ର ଇଚ୍ଛା; ଏଠାରେ ମୋ ପାଖରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାମନା ନାହିଁ।
ତଵ ନାମାନ୍ଵିତଂ ଜାତଂ ତୀର୍ଥଂ ଵୈ ମଣିକର୍ଣିକା
ତୁମ ନାମ ଧାରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ।
ଵାଲଖିଲ୍ଯାସ୍ତପୋନିଷ୍ଠା ଵିଶେଷାତ୍ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତାଃ
ଏଠାରେ ବାଳଖିଲ୍ୟ ମୁନିମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହୋଇ ବିଶେଷ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି।
ତତ୍ର ସୂର୍ଯଗ୍ରହେ ପ୍ରାପ୍ତେ ସ୍ନାନଦାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ 7.3.16.
ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ହେବାବେଳେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥାଏ।
ଯଂ ଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଭାବି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ପଂଗୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ଚ
ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଲଙ୍ଗଡ଼ା ଓ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ପଂଗୁନାମା ଦ୍ଵିଜଃ ପୂର୍ଵଂ ଚ୍ଯଵନସ୍ଯାନ୍ଵଯେଽଭଵତ୍
ପୂର୍ବକାଳରେ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ବଂଶର ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ପଙ୍ଗୁ ଥିଲା, ସେଠାରେ ବସୁଥିଲେ।