ଯୈର୍ନ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୈର୍ନ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ସ୍ମୃତଃ
ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିନାହାନ୍ତି,
ଯୈରିଦଂ ପ୍ରଣତଂ ଲିଂଗଂ ପ୍ରଣତାସ୍ତେ ସୁରାସୁରୈଃ ଦିକ୍ପାଲପଦତଃ ପାତଃ ପାତଃ ଶିଵନତେର୍ନହି
ଯେମାନେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଣାମ କରିନାହାନ୍ତି—ସେମାନେ ଦିଗ୍ପାଳ ହେବାର ଅବସ୍ଥାରୁ ପତିତ ହେଉନ୍ତୁ, ପତିତ ହେଉନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ଶିବଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ପତନ ନାହିଁ ।
ଶୃଣ୍ଵଂତୁ ଦେଵର୍ଷିଗଣାଃ ସମସ୍ତାସ୍ତଥ୍ଯଂ ବ୍ରୁଵେ ତଚ୍ଚ ପରୋପକୃତ୍ଯୈ
ଦେବ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଛି, ଏହା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ।
ନ ସତ୍ଯଲୋକେ ନ ତପସ୍ଯହୋ ସୁରା ଵୈକୁଂଠକୈଲାସରସାତଲେଷୁ 4.2.99.
ସତ୍ୟଲୋକରେ, ତପସ୍ୟା ଭୂମିରେ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ, ବା ବୈକୁଣ୍ଠ, କୈଳାସ ଓ ରସାତଳରେ—
ନ ଵିଶ୍ଵନାଥସ୍ଯ ସମଂ ହି ଲିଂଗଂ ନ ତୀର୍ଥମନ୍ଯନ୍ମଣିକର୍ଣିକାତଃ
ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ସମାନ କିଛି ନାହିଁ, ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଵାରାଣସୀ ତୀର୍ଥମଯୀ ସମସ୍ତା ଯସ୍ଯାସ୍ତୁନାମାପି ହି ତୀର୍ଥତୀର୍ଥମ୍
ବାରାଣସୀ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହାର ନାମ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ସ୍ଥାନାଦମୁଷ୍ମାନ୍ମମରାଜସୌଧାତ୍ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ମନାଗୀଶସମାଶ୍ରିତାଯାମ୍
ମୋ ରାଜସ ଦୁଃଖର ଦକ୍ଷିଣ ପାଶରୁ, ଯେଉଁଠି ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠି ଏହି ସ୍ଥାନ ନିଶ୍ଚିତ।
ହସ୍ତାଃ ଶତଂ ପଂଚ ସୁରାପଗାଯାମୁଦୀଚ୍ଯଵାଚ୍ଯୋର୍ମଣିକର୍ଣିକେଯମ୍
ଦିବ୍ୟ ନଦୀରେ, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ପାଶରେ ପାଞ୍ଚଶତ ହାତ ଦୂରରେ, ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ଅଛି।
ଅସ୍ମିନ୍ମମାନଂଦଵନେ ଯଦେତଲ୍ଲିଂଗଂ ସୁଧାଧାମ ସୁଧାମଧାମ
ମୋ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନରେ, ଏଠାରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଅମୃତର ନିବାସ, ଅମୃତର ଉତ୍ସ।
ଯେସ୍ମିଞ୍ଜନାଃ କୃତ୍ରିମଭାଵବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଲିଂଗଂ ଭଜିଷ୍ଯଂତି ଚ ହେତୁଵାଦୈଃ
ଯେଉଁ ଲୋକେ କୃତ୍ରିମ ଚିନ୍ତା ଓ ତର୍କରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଯଦ୍ଯଦ୍ଧିତଂ ସ୍ଵସ୍ଯ ସଦୈଵ ତତ୍ତଲ୍ଲିଂଗେତ୍ର ଦେଯଂ ମମ ଭକ୍ତିମଦ୍ଭିଃ
ଜେଉଁ କିଛି ସ୍ବ ଭଲ ପାଇଁ ସଦା ଦରକାର, ଏଠାରେ ମୋ ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତିଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦୂରସ୍ଥିତୈରପ୍ଯଧିବୁଦ୍ଧିଭିର୍ଯୈର୍ଲିଂଗଂ ସମାରାଧି ମମେଦମତ୍ର
ଯେଉଁମାନେ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ଏଠାରେ ମୋ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଵିଷ୍ଣୋ ଶୃଣୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତଃ ଶୃଣ୍ଵଂତୁ ଦେଵର୍ଷିଗଣାଃ ସମସ୍ତାଃ
ବିଷ୍ଣୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦେବ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅସ୍ମିନ୍ହି ଲିଂଗେଽଖିଲସିଦ୍ଧିସାଧନେ ସମର୍ପିତଂ ଯୈଃ ସୁକୃତାର୍ଜିତଂ ଵସୁ 4.2.99.
ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ଯେଉଁ ଧନ ଭଲ କାମରେ ଅର୍ଜିତ ହୋଇ ଦିଆଯାଏ—
ଉତ୍କ୍ଷିପ୍ଯ ବାହୁଂ ତ୍ଵସକୃଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତ୍ରଯୀମଯେଽସ୍ମିଂସ୍ତ୍ରଯମେଵ ସାରମ୍
ମୁଁ ମୋ ହାତ ଉଠାଇ, ପୁନଃପୁନ କହୁଛି: ଏହି ତ୍ରୟୀମୟ ସ୍ଥାନରେ, ତିନି ବେଦର ମୁଖ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି।
ଉତ୍ଥାଯ ଦେଵୋଥ ସ ଶକ୍ତିରୀଶସ୍ତସ୍ମିନ୍ହି ଲିଂଗେ କୃତଚାରୁପୂଜଃ
ଦେବ ଉଠିଲେ, ଭଗବାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ସୁନ୍ଦର ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ମୈତ୍ରାଵରୁଣେ ଵିମୁକ୍ତସ୍ଯ ମହାମତେ
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ମହାବୁଦ୍ଧି, ମୈତ୍ରାବରୁଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯେଉଁଠି ମୁକ୍ତି ଅଛି—
ତଵାଗ୍ରେ ତୁ ଯଥାବୁଦ୍ଧି କାଶୀଵିଶ୍ଲେଷତାପି ନଃ
ତୁମେ ଆଗରେ, ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ, କାଶୀରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବା ମଧ୍ୟ ଆମର।
ଅସ୍ତାଚଲସ୍ଯ ଶିଖରଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନେଷ ଭାନୁମାନ୍
ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପହଞ୍ଚିଛି।
ପ୍ରଣମ୍ଯୌ ମେଯମସକୃଲ୍ଲୋପାମୁଦ୍ରା ସମନ୍ଵିତଃ
ମୁଁ ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ସହିତ, ପୁନଃପୁନ୍ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ରହସ୍ଯଂ ପରିଵିଜ୍ଞାଯ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ଶଶିମୌଲିନଃ
ଚନ୍ଦ୍ରଶିରା ଭଗବାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରର ଗୁପ୍ତତାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝିବା ପରେ,
ଆନଂଦକାନନସ୍ଯେହ ମହିମାନଂ ମହତ୍ତରମ୍
ଏଠି ଆନନ୍ଦକାନନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନ କରାଯାଉଛି।
ଯଥା ଦେଵ୍ଯୈ ସମାଖ୍ଯାଯି ଶିଵେନ ପରମାତ୍ମନା
ଯେପରି ଶିବ ଭଗବାନ ଦେବୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ,
ତଵାଗ୍ରେ ଚ ସମାଖ୍ଯାତଂ ଶୁକାଦୀନାଂ ଚ ସତ୍ତମ 4.2.99.
ସେହିପରି ଏହି କଥା ତୁମେ ଏବଂ ଶୁକ ଦିଅଁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ କହାଯାଇଛି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଧ୍ଯାଯମିମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵକଲ୍ମଷନାଶନମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଚତୁର୍ଥେ କାଶୀଖଂଡ ଉତ୍ତରାର୍ଧେ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଲିଂଗମହିମାଖ୍ଯୋ ନାମ ନଵନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଳୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଚତୁର୍ଥ କାଶୀଖଣ୍ଡର ଉତ୍ତରାର୍ଧରେ 'ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗର ମହିମା' ନାମକ ଉନନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ନିତରାଂ ପରିତୃପ୍ତୋସ୍ମି ହୃଦି ଚାପି ଵିଧାରିତମ୍
ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଏହି କଥା ମୋ ହୃଦୟରେ ଭଲଭାବେ ବସିଛି।
ଅନୁକ୍ରମଣିକାଧ୍ଯାଯଂ ତଥା ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଅନୁକ୍ରମଣିକା ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମହିମା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
ଶୁକଵୈଶଂପାଯନାଦ୍ଯାଃ ଶୃଣ୍ଵଂତ୍ଵପି ଚ ବାଲକାଃ
ଶୁକ, ବୈଶମ୍ପାୟନ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅନୁକ୍ରମଣିକାଧ୍ଯାଯଂ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚାପି ଖଂଡଜମ୍
ଅନୁକ୍ରମଣିକା ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ଖଣ୍ଡର ମହିମା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।