ଉଦାଯୁଧୈଃ ସେଵ୍ଯମାନଶ୍ଚାଵସନ୍ମାନଭୂରିଭିଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନେ ସେଠାରେ ସେବା କଲେ, ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ।
ଦର୍ଶଯାମାସ ଦେଵେଶୋ ଲିଂଗଂ ପଶ୍ଯତ ପଶ୍ଯତ
ଦେବେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖାଇ କହିଲେ, 'ଦେଖ, ଦେଖ!'
ଇଦମେଵ ହି ମେ ରୂପଂ ସ୍ଥାଵରଂ ଚାତି ସିଦ୍ଧିଦମ୍
'ଏହି ମୋର ନିଜର ଆକାର, ଏହା ଅଚଳ ଓ ବଡ଼ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।'
ଜିତେଂଦ୍ରିଯାସ୍ତପୋନିଷ୍ଠାଃ ପଂଚାର୍ଥଜ୍ଞାନନିର୍ମଲାଃ
ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଛନ୍ତି, ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଛନ୍ତି, ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱର ଜ୍ଞାନରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି—
ଲିଂଗାର୍ଚନରତା ନିତ୍ଯମନନ୍ଯେଂଦ୍ରିଯମାନସାଃ 4.2.99.
ଯେମାନେ ସଦା ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ଲଗି ଅଛନ୍ତି, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅନ୍ୟ କିଛିରେ ଲାଗି ନାହିଁ—
କଂଦମୂଲଫଲାହାରାଃ ପରତତ୍ତ୍ଵାର୍ପିତେକ୍ଷଣାଃ
ଯେମାନେ କନ୍ଦ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ଦୃଷ୍ଟି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଲଗି ରଖନ୍ତି—
ନିରୀହା ନିଷ୍ପ୍ରପଂଚାଶ୍ଚ ନିରାତଂକା ନିରାମଯାଃ
ଏମାନେ ଚାହିଦାରୁ ମୁକ୍ତ, ଜଗତର ମାୟାରୁ ଦୂର, ଭୟ ଓ ରୋଗରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ।
ନିସ୍ତୀର୍ଣୋଦଗ୍ରସଂସାରା ନିର୍ଵିକଲ୍ପା ନିରେନସଃ
ଏମାନେ ଉତ୍ତଳ ସଂସାର ସାଗରକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଛନ୍ତି, ସନ୍ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ପାପରୁ ଦୂର।
ସଦୈଵ ମେ ମହାପ୍ରୀତା ମତ୍ପୁତ୍ରା ମତ୍ସ୍ଵରୂପିଣଃ
ମୋର ଆତ୍ମସ୍ୱରୂପ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରମାନେ ସଦା ମୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ।
ଅର୍ଚିତେଷ୍ଵେଷ୍ଵହଂ ପ୍ରୀତୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ନ ସଂଶଯଃ
ଏମାନେ ଯେତେବେଳେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ମୁଁ ଖୁସି ହେଉଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କୋଟିଭୋଜ୍ଯଫଲଂ ସମ୍ଯଗେକୈକ ପରିସଂଖ୍ଯଯା
ଖାଦ୍ୟ ଦାନର ଫଳ କୋଟିକୋଟି ଗଣନାରେ ଥାଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟିକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ।
ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧୀନାଂ କର୍ତା ଭକ୍ତିଜୁଷାମିହ
ଏଠାରେ, ମୁଁ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଦାତା।
ଆନଂଦକାନନେ ଚାତ୍ର ସ୍ଵୈରଂ ତିଷ୍ଠାମି ଦେଵତାଃ
ଏହି ଆନନ୍ଦ ଜଙ୍ଗଲରେ, ଦେବମାନେ, ମୁଁ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଭାବେ ବସି ଅଛି।
ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ଲିଂଗରୂପେଣ ଚିଂତିତାର୍ଥଫଲପ୍ରଦଃ ତାନି ସର୍ଵାଣି ଚାଯାଂତି ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଲିଂଗମିଦଂ ସଦା
ମୁଁ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ରହିବି, ଚିନ୍ତିତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇ, ସମସ୍ତେ ସଦା ଏଠାକୁ ଏଇ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିବାକୁ ଆସନ୍ତି।
ଅହଂ ସର୍ଵେଷୁ ଲିଂଗେଷୁ ତିଷ୍ଠା୍ମ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ 4.2.99.
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗରେ ବସି ଅଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯେନ ଲିଂଗମିଦଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଶୁଦ୍ଧଚକ୍ଷୁଷା
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି—
ଶ୍ରଵଣାଦସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ପାତକଂ ଜନ୍ମସଂଚିତମ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ, ଜନ୍ମରୁ ସଂଚିତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ସ୍ମରଣାଦସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ପାପଂ ଜନ୍ମଦ୍ଵଯାର୍ଜିତମ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ଦୁଇ ଜନ୍ମରେ ଅର୍ଜିତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ଏତଲ୍ଲିଂଗଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଗୃହାନ୍ନିଷ୍କ୍ରମଣକ୍ଷଣାତ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଚିନ୍ତା କରି ଘରରୁ ବାହାରିଲେ—
ଦର୍ଶନାଦସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ହଯମେଧଶତୋଦ୍ଭଵମ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ଶତ ହୟମେଧ ଯଜ୍ଞର ସମାନ ଫଳ ମିଳେ।
ସ୍ଵଯଂଭୁଵୋସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମମ ଵିଶ୍ଵେଶିତୁଃ ସୁରାଃ
ଏହି ସ୍ୱୟଂଭୁ ଲିଙ୍ଗ, ଦେବମାନେ, ମୋ, ବିଶ୍ୱର ମାଲିକର।
ପୁଷ୍ପମାତ୍ର ପ୍ରଦାନାଚ୍ଚ ଚୁଲୁକୋଦକପୂଵର୍କମ୍
ଏକ ଫୁଲ ଦାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ଚୁଲୁକ ଜଳ ଦାନର ସମାନ ଫଳ ମିଳେ।
ପୂଜାମାତ୍ରଂ ଵିଧାଯାସ୍ଯ ଲିଂଗରାଜସ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ଏହି ଲିଙ୍ଗରାଜକୁ ଭକ୍ତିରେ ସାଧାରଣ ପୂଜା କରିଲେ—
ଵିଧାଯ ମହତୀ ପୂଜାଂ ପଂଚାମୃତପୁରଃସରାମ୍
ପଞ୍ଚାମୃତ ପୂର୍ବକ ମହାପୂଜା କରିଲେ—
ଵସ୍ତ୍ରପୂତଜଲୈର୍ଲିଂଗଂ ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ମମାମରାଃ 4.2.99.
ଓ ଦେବଗଣ, ଜଳକୁ ଜମା ରେଶମ ପୋଉଁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କରି ଲିଙ୍ଗକୁ ନ୍ୟାସ୍ତ କରି ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ,
ସୁଗଂଧଚଂଦନରସୈର୍ଲିଂଗମାଲିପ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ ଲେପ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ସହିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ମାଲିବା ପରେ,
ସାମୋଦ ଧୂପଦାନୈଶ୍ଚ ଦିଵ୍ଯଗଂଧାଶ୍ରଯୋ ଭଵେତ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେଇଲେ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧରେ ଲିଙ୍ଗ ଭରିଯାଏ ।
କର୍ପୂରଵର୍ତିଦୀପେନ ସକୃଦ୍ଦତ୍ତେନ ଭକ୍ତିତଃ
କର୍ପୂର ତାର ବାଲି ଦୀପକୁ ଏକଥର ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଇଲେ,
ଦତ୍ତ୍ଵା ନୈଵେଦ୍ଯମାତ୍ରଂ ତୁ ସିକ୍ଥେସିକ୍ଥେ ଯୁଗଂଯୁଗମ୍
ଘିଅ ଥିଲେ କି ନାହିଁ, ସରଳ ଭୋଜନ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ,
ଵିଶ୍ଵେଶେ ପରମାନ୍ନଂ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସାଜ୍ଯ ସଶର୍କରମ୍
ଯେ କେହି ଭଗବାନ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଘିଅ ଓ ଚିନି ସହିତ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭୋଜନ ଦେଇଥାଏ,