ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵାକ୍ଯଂ ଜଗଦୀଶିତୁଶ୍ଚ ପ୍ରୋଵାଚ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵରଦଂ ମହେଶମ୍
ଜଗତ୍ନାଥଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ମହେଶଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵାକ୍ଯଂ ମଧୁସୂଦନସ୍ଯ ଜଗାଦ ତୁଷ୍ଟୋ ନିତରାଂ ପୁରାରିଃ 4.2.98.
ମଧୁସୂଦନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଖୁସି ହୋଇ ପୁରାରି କଥା କହିଲେ।
ଆଦାଵନାରାଧ୍ଯ ଭଵଂତମତ୍ର ଯୋ ମାଂ ଭଜିଷ୍ଯତ୍ଯପି ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ
ଏଠାରେ କେହି ମୋତେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିଲେ, ତୁମକୁ ପୂଜା କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ତେବେ...
ସର୍ଵତ୍ର ସୌଖ୍ଯଂ ମମ ମୁକ୍ତିମଂଡପେ ସଂତିଷ୍ଠମାନସ୍ଯ ଭଵେଦିହାଚ୍ଯୁତ
ମୋର ମୁକ୍ତି ମଣ୍ଡପରେ ଯିଏ ଦଢ଼ି ରହିଛି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତଠାରେ ସୁଖ ହେଉ।
ନିମେଷମାତ୍ରଂ ସ୍ଥିରଚିତ୍ତଵୃତ୍ତଯସ୍ତିଷ୍ଠଂତି ଯେ ଦକ୍ଷିଣମଂଡପେତ୍ର ମେ
ମୋର ଦକ୍ଷିଣ ମଣ୍ଡପରେ ଯେଉଁମାନେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମନକୁ ଶାନ୍ତ ଓ ଦୃଢ଼ ରଖି ପାରନ୍ତି—
ସଂସ୍ନାଯ ଯେ ଚକ୍ରସରସ୍ଯଗାଧେ ସମସ୍ତତୀର୍ଥୈକ ଶିରୋଵିଭୂଷଣେ
ଯେଉଁମାନେ ଚକ୍ର ସରସ୍ଵତୀର ଗଭୀର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିର ଭଳି ଏହି ସ୍ଥାନରେ—
ସ୍ମରଂତି ଯେ ମାମପଵର୍ଗମଂଡପେ କିଂଚିଦ୍ଯଥାଶକ୍ତି ଦଦତ୍ଯପି ସ୍ଵମ୍
ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ମୁକ୍ତିର ମଣ୍ଡପରେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କିଛି ଦାନ କରନ୍ତି—
ଉପେଂଦ୍ରତପ୍ତାନି ତପାଂସି ତୈଶ୍ଚିରଂ ସ୍ନାତା ହି ତେ ଚାଖିଲତୀର୍ଥସାର୍ଥକୈଃ
ଉପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ତାପରେ ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ତପସ୍ୟା କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି—
ତୀର୍ଥାନି ସଂତୀହ ପଦେପଦେ ହରେ ତୁଲା କ୍ଵ ତେଷାଂ ମଣିକର୍ଣିକାଯାଃ
ହରିଙ୍କ ପଥରେ ପ୍ରତି ପଦେ ପଦେ ତୀର୍ଥ ମିଳିଥାଏ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ସହିତ କେଉଁ ତୁଳନା ହେବ?
କୈଵଲ୍ଯମଂଡପସ୍ଯାସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯେ ଦ୍ଵାପରେ ହରେ
ମୁକ୍ତିର ମଣ୍ଡପରେ ଏହା ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବ, ହରି।
ତଥା ଖ୍ଯାତିମସୌ ଗଂତା ଯଥା ଦେଵେନ ଭାଷିତମ୍
ଏହାର କ୍ୟାତି ଦେବତାଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ପ୍ରସାରିତ ହେବ।
ଅଗ୍ରଵେଦୀସମାଚାରସ୍ତ୍ଯକ୍ତତୀର୍ଥପ୍ରତିଗ୍ରହଃ ।। 4.2.98.
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଦୀରେ ଉଚିତ ଆଚରଣ ହେଉଛି ତୀର୍ଥରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଛାଡିଦେବା।
ଅଦାଂଭିକୋଽକ୍ରୂରମନାଃ ସଦୈଵାତିଥିଵଲ୍ଲଭଃ
ସେ ଭାବରେ ଚଳାକି ନଥିବା, କ୍ରୂରତା ନଥିବା ମନ, ସଦା ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ।
ଵିଷମେଷୁ ଶରୈସ୍ତୀଵ୍ରୈଃ କାରିତସ୍ତ୍ଵପଦେ ପଦମ୍
କଠିନ ପରିସ୍ଥିତିରେ, ତୀବ୍ର ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ, ତୁମେ ପଦରେ ପଦ ରଖିଥିଲା।
ତଯା ଚ ପ୍ରେରିତୋଽପେଯଂ ପପୌ ଚାପି ଵିମୋହିତଃ
ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅପିତ୍ୟ ପିଇଲା ଏବଂ ଭ୍ରମିତ ହେଲା।
ଵୈଷ୍ଣଵାନ୍ଧନିନୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ଷଣଂ ଵୈଷ୍ଣଵଵେଷଭୃତ୍
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁରେ ବନ୍ଧିତ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା—
ଶିଵଭକ୍ତାନ୍ସମାଲୋକ୍ଯ କିଂଚିଚ୍ଚ ପରିଦିତ୍ସୁକାନ୍
ଶିବଭକ୍ତମାନେକୁ ଦେଖି, କିଛି ଦାନ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା କିଛି ଲୋକ—
ଶିଖୀ ଚୋପଗ୍ରହକରଃ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋଽସତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହୀ
ଶିଖାଧାରୀ, ଗ୍ରହଣ କରିବା ଭଙ୍ଗିରେ, ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ଯ କଶ୍ଚିତ୍ପର୍ଵତଦେଶତଃ
ଏଭଳି ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳରୁ କିଛି ଜଣେ—
ସ୍ନାତ୍ଵା ସ ଚକ୍ରସରସି କଥଯିଷ୍ଯତି ଚେତି ଵୈ
ସେ ଚକ୍ର ସରସ୍ଵତୀରେ ସ୍ନାନ କରି, କଥା କହିବେ, ଏହିପରି କୁହାଯାଇଛି।
ଅସ୍ତି କଶ୍ଚିତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ ଯସ୍ମୈ ଦଦ୍ଯାମହଂ ଧନମ୍ 4.2.98.
କିଛି ଜଣେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଧନ ଦେଇପାରିବି।
ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉପଵିଷ୍ଟୋସୌ ଯୋ ଜପେଦ୍ଧ୍ଯାନମୁଦ୍ରଯା
ଯେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଏବଂ ବସିଛନ୍ତି, ଧ୍ୟାନ ମୁଦ୍ରାରେ ଜପ କରନ୍ତି—
ଇତି ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଗତ୍ଵା ତତ୍ସମୀପତଃ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ଗଲା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲା।
ମାମୁଦ୍ଧର ମହାଵିପ୍ର ତୀର୍ଥଂ ମେ ସଫଲୀକୁରୁ
ମହାବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଉଠାଇ ଦିଅ; ମୋର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାକୁ ଫଳଦାୟକ କର।
ଅଥାକ୍ଷମାଲିକାଂ କର୍ଣେ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାନଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ଚ
ତାପରେ, ତାହାର ମାଳା କାନରେ ରଖି, ଧ୍ୟାନକୁ ଛାଡିଦେଲା।
ତସ୍ଯ ସଂଜ୍ଞାଂ ସ ଵୈ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚାତି ପ୍ରହୃଷ୍ଟଵତ୍
ତାହାର ଇଚ୍ଛା ବୁଝି ସେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲା।
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମୌନମୁଵାଚ ହ
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ନିଜ ମୌନତା ଛାଡି ସେ କଥା କହିଲା।
ପରଂ ତେଽନୁଗ୍ରହାର୍ଥଂ ତୁ କରିଷ୍ଯାମି ପ୍ରତିଗ୍ରହମ୍
ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ଯାଵଦସ୍ତ୍ଯଖିଲଂ ଵିତ୍ତଂ ତନ୍ମଧ୍ଯେ ନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍
ଯେତେ ଅଟୁଟ ଧନ ଅଛି, ତାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖି—
ତାଵତ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ଵିଶ୍ଵେଶସ୍ତ୍ଵଂ ଯତୋ ମମ
ସେତିକି ଧନ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇଦେବି, କାରଣ ତୁମେ ମୋର ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ।