ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରମତଃ ଖ୍ଯାତଂ ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠି ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ 'ସ୍ଵର୍ଗର ଦ୍ୱାର' ବୋଲି ଜଣାଯାଇଛି।
ଆଗ୍ନେଯଂ ନାମ କୁଂଡଂ ଚ ତତ୍ପୂର୍ଵେଗ୍ନିସଲୋକଦମ୍ 4.2.97.
ସେଠି ଏକ ଅଗ୍ନି କୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଯାହାକୁ 'ଆଗ୍ନେୟ' ବୋଲାଯାଏ, ଏହା ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କ ପରି ସମାନ ଲୋକ ଦେଇଥାଏ।
ଅପରାଧସହସ୍ରଂ ତୁ ନଶ୍ଯେତ୍ତସ୍ଯ ସମର୍ଚନାତ୍ ।। 4.2.97.
ସେଠି ଉପାସନା କଲେ ହଜାର ଅପରାଧ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତଦୁତ୍ତରେ ହଲୀଶେଶଃ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିନିପୂଦନଃ 4.2.97.
ସେଠିରୁ ଉତ୍ତରେ 'ହଳୀଶେଶ' ଅଛି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ।
ତତ୍ର ଜାଗରଣଂ କୃତ୍ଵାଽଶୋକାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ମଧୌ ନରଃ 4.2.97.
ସେଠି, ମଧୁ ମାସର ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀ ରାତିରେ ଯଦି କେହି ଜାଗି ରହେ,
ତଦୁତ୍ତରେ ମତଂଗେଶୋ ଗାନଵିଦ୍ଯାପ୍ରବୋଧକଃ 4.2.97.
ସେଠିରୁ ଉତ୍ତରେ 'ମତଙ୍ଗେଶ' ଅଛି, ଯିଏ ସଙ୍ଗୀତ ଜ୍ଞାନକୁ ଜାଗ୍ରତ କରେ।
ଗ୍ରହଣାନଂତରେ ସ୍ନାନଂ ଦଂଡଖାତେତି ପୁଣ୍ଯଦମ୍ 4.2.97.
ଗ୍ରହଣ ପରେ, ସେଠି 'ଦଣ୍ଡଖାତ' ରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ତଦଗ୍ରେ ଚ କଣାଦେଶସ୍ତତ୍ର ପୁଣ୍ଯୋଦକଃ ପ୍ରହିଃ
ସେଠିରୁ ଆଗରେ 'କଣାଦ' ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ପବିତ୍ର ଜଳ ଅଛି।
ତଦୀଶାନେଵଧୂତେଶୋ ଯୋଗଜ୍ଞାନପ୍ରଵର୍ତକଃ 4.2.97.
ସେଠିରୁ ଉତ୍ତରେ 'ଇଶାନେଶ' ଅଛି, ଯିଏ ଯୋଗ ଜ୍ଞାନକୁ ଦେଇଥାଏ।
ତଦୁତ୍ତରେ ଚର୍ଚିକାଯା ଦେଵ୍ଯାଃ ସଂଦର୍ଶନଂ ଶୁଭମ୍ 4.2.97.
ସେଠିରୁ ଉତ୍ତରେ 'ଚର୍ଚିକା' ଦେବୀଙ୍କର ଶୁଭ ଦର୍ଶନ ମିଳେ।
ତଦୁତ୍ତରେ ପାଂଡଵାନାଂ ପଂଚଲିଂଗାନି ସନ୍ମୁଦେ
ସେଠିରୁ ଉତ୍ତରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଞ୍ଚଟି ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତଦୁଦୀଚ୍ଯାମଘାପହମ୍ 4.2.97.
ସେଠିରୁ ଉତ୍ତରେ 'ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତେଶ୍ୱର' ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ତଦଗ୍ରେ ତାରକେଶଶ୍ଚ ତଦଗ୍ରେ ସ୍ଵର୍ଣଭାରଦଃ 4.2.97.
ସେଠିରୁ ଆଗରେ 'ତାରକେଶ' ଅଛି, ଏବଂ ତାହାରୁ ଆଗରେ 'ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣଭାରଦ' ଅଛି।
ଦେଵସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ତତ୍ର ଵାପୀ ଶୁଭୋଦକା 4.2.97.
ଦେବତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ପବିତ୍ର ଜଳ ଭରା ତାଳା ଅଛି।
ଅଲର୍କେଶଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯଃ ଶୁକ୍ରେଶାତ୍ପୂର୍ଵଦିକ୍ସ୍ଥିତଃ 4.2.97.
ସେଠି, ଶୁକ୍ରେଶଙ୍କ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ 'ଅଲର୍କେଶ' ଉପାସନା ଯୋଗ୍ୟ।
ଵିଶାଲାକ୍ଷୀଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତତ୍ରୈଵ କ୍ଷେତ୍ରଵସ୍ତିଦମ୍ 4.2.97.
ସେଠି 'ବିଶାଳାକ୍ଷୀଶ୍ୱର' ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା କ୍ଷେତ୍ରର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ।
ତଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଚ କେଦାରୋ ରୁଦ୍ରାନୁଚରତାପ୍ରଦଃ 4.2.97.
ସେଠିରୁ ଦକ୍ଷିଣେ 'କେଦାର' ଅଛି, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଚର ହେବାର ସମ୍ମାନ ଦେଇଥାଏ।
ଯାତ୍ରଯା ସର୍ଵ ଲିଂଗାନାଂ ଯତ୍ଫଲଂ ତଦଵାପ୍ଯତେ 4.2.97.
ଏହି ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗର ଯାତ୍ରା କଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲିଙ୍ଗର ଫଳ ମିଳିଯାଏ।
ସ୍ଵର୍ଗାପଵର୍ଗଯୋର୍ଦାତ୍ରୀ ଦୃଷ୍ଟା ଦେହାଂତସେଵିତା 4.2.97.
ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା, ଶରୀର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେବିତା ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ।
ସର୍ଵଲିଂଗମଯାଧ୍ଯାଯଂ ଯୋଽମୁଂ ନିତ୍ଯଂ ଜପେତ୍ସୁଧୀଃ 4.2.97.
ଯେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତିଦିନ ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପାଠ କରେ—
ମହାପାପାନି ପାପାନି ଜ୍ଞାତାଜ୍ଞାତାନି ଭୂରିଶଃ 4.2.97.
ବହୁ ପ୍ରକାର ମହାପାପ ଓ ସାଧାରଣ ପାପ, ଜଣା ଓ ଅଜଣା, ବହୁ ପରିମାଣରେ—
ଦିଵ୍ଯଂ ରଥଂ ସମାରୁହ୍ଯ ନିର୍ଜଗାମ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପାତ୍
ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢି ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାରିଗଲା।
ମହାମହୋତ୍ସଵଃ ଶଂଭୋଃ ପୃଚ୍ଛତେ କୁଂଭସଂଭଵେ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଏକ ବଡ଼ ଓ ଶୋଭାମୟ ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା କୁମ୍ଭରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାନଂଦଜନନୀଂ ମହାପାତକତଂକିନୀମ୍
ଏହି ଉତ୍ସବ ତିନି ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ ଓ ବଡ଼ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ମଂଦରାଦାଗତଃ ଶଂଭୁଶ୍ଚୈତ୍ରେ ଦମନପର୍ଵଣି
ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରୁ ଆସିଥିବା ଶମ୍ଭୁ, ଚୈତ୍ର ଦମନ ପର୍ବରେ—
ମୋକ୍ଷଲକ୍ଷ୍ମୀଵିଲାସେଥ ପ୍ରାସାଦେ ସିଦ୍ଧିମାଗତେ
ମୋକ୍ଷ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୀ ର ଚମକ ଭରା ରୂପରେ ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ—
ଊର୍ଜଶୁକ୍ଲପ୍ରତିପଦି ବୁଧରାଧାସମାଯୁଜି
ଊର୍ଜା ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନ, ଚାନ୍ଦ୍ର ଓ ବୁଧ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଥିଲେ—
ଵାଦ୍ଯମାନେଷୁ ଵାଦ୍ଯେଷୁ ପ୍ରସନ୍ନାସୁ ହରିତ୍ସୁ ଚ
ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଚାଲିଥିଲା, ଘୋଡ଼ାମାନେ ଖୁସି ଥିଲେ—
ପ୍ରତିଶବ୍ଦିତ ଭୂର୍ଲୋକ ଭୁଵର୍ଲୋକାଂତରାଧ୍ଵନି
ଭୂଲୋକ ଓ ଭୁଵର୍ଲୋକ ମଧ୍ୟର ରାସ୍ତା ଶବ୍ଦରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା।
ଜଗୁର୍ଗଂଧର୍ଵନିକରା ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।