ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପ୍ରତିଗୃହଂ ତସ୍ଯ ଭିକ୍ଷାଂ ନ୍ଯଷେଧଯତ୍
ନମସ୍କାର କରି, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରରେ ତାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ନେବାକୁ ମନା କଲେ।
ଵେଲାତିକ୍ରମମାଲୋକ୍ଯ ପୁନର୍ବଭ୍ରାମ ତାଂ ପୁରୀମ୍
ବେଳ ବିତିଯିବା ଦେଖି, ସେ ପୁଣି ସେଇ ସହର ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ତଦହ୍ନିନାଲଭଦ୍ଭିକ୍ଷାଂ ସଶିଷ୍ଯଃ ସ ମୁନିଃ କ୍ଵଚିତ୍
ସେ ଦିନ, ସେ ଋଷି ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ କେଉଁଠି ନୀଳ କମଳର ଭିକ୍ଷା ପାଇଲେ।
ଉପୋଷଣପରୋ ଭୂତ୍ଵା ତଥୈଵାସୀଦହର୍ନିଶମ୍
ଉପବାସରେ ଲାଗି ରହି, ସେ ଦିନ ଓ ରାତି ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ।
ଯଯୌ ଭିକ୍ଷାଟନଂ କର୍ତୁଂ ସଶିଷ୍ଯଃ ପରିତଃ ପୁରୀମ୍
ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସହର ଚାରିପାଖରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ନ କ୍ଵାପି ଲବ୍ଧଵାନ୍ଭିକ୍ଷାଂ ଭାଗ୍ଯହୀନୋ ଧନଂ ଯଥା
ସେ କୌଣସିଠାରେ ଭି ଭିକ୍ଷା ପାଇଲେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଭାଗ୍ୟ ନଥିବା ଲୋକ ଧନ ପାଉନ୍ତି ନାହିଁ।
କୋ ହେତୁର୍ଯନ୍ନ ଲଭ୍ଯେତ ଭିକ୍ଷା ଯତ୍ନେନ ରକ୍ଷିତା 4.2.96.
ଏତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ଭିକ୍ଷା ମିଳୁନି, ଏହାର କାରଣ କଣ?
ଭଵଦ୍ଭିରପି ନୋ ଭିକ୍ଷା ପରିପ୍ରାପ୍ତେତି ଗମ୍ଯତେ
ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭିକ୍ଷା ପାଇନଥିବା କୁହାଯାଉଛି।
ଦ୍ଵିତୀଯେହ୍ନ୍ଯପି ଯଦ୍ଭିକ୍ଷା ନ ଲଭ୍ଯେତାତିଯତ୍ନତଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ମଧ୍ୟ ଏତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଭିକ୍ଷା ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଅନ୍ନକ୍ଷଯୋ ଵା ସର୍ଵସ୍ଯାଂ ନଗର୍ଯାମଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସମ୍ଭବତଃ ସହର ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ହଠାତ୍ ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଅଥଵା ଵାରିତା ଭିକ୍ଷା କେନାପ୍ଯସ୍ମାସୁ ଚେର୍ଷ୍ଯଯା
କିମ୍ବା କେହି ଇର୍ଷ୍ୟାବଶତଃ ଆମ ପାଖକୁ ଭିକ୍ଷା ଆସିବାକୁ ରୋକିଦେଇଥିଲେ।
କିମେତଦଖିଲମଜ୍ଞାତ୍ଵା ସମାଗଚ୍ଛତ ସତ୍ଵରମ୍ ସମାଚଖ୍ଯୁଃ ସମାଗମ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵର୍ଦ୍ଧି ତତ୍ପୁରୌକସାମ୍
ଏହି ସବୁ କଥା ଜାଣିନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ବେଗରେ କାହିଁକି ତମେମାନେ ଏକଠା ହେଲେ? ସେମାନେ ଏକଠା ହୋଇ, ସହରବାସୀଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ବିଷୟରେ ଖବର ଦେଲେ।
ନାନ୍ନକ୍ଷଯୋ ଵା ସର୍ଵସ୍ଯାଂ ନଗର୍ଯାମିହ କୁତ୍ରଚିତ୍
ଏଠାରେ ସହରର କୌଣସିଠାରେ ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବ ନାହିଁ।
ଯତ୍ର ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଯତ୍ରାଽମରଧୁନୀ ସ୍ଵଯମ୍
ଯେଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଉପସ୍ଥିତ, ଯେଠାରେ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା ନିଜେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି,
ସମୃଦ୍ଧିର୍ଯା ଗୃହସ୍ଥାନାମିହ ଵିଶ୍ଵେଶିତୁଃ ପୁରି
ଏଠାରେ ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁରୀ ଥିବା ଦ୍ୱାରା।
ରତ୍ନାକରେଷୁ ରତ୍ନାନି ନ ତାଵଂତି ମହାମୁନେ
ମହାମୁନି, ରତ୍ନସାଗରମାନେ ଯେତେ ରତ୍ନ ଅଛି, ତାହାଠାରୁ ଏଠାର ଘରେ ଅଧିକ ରତ୍ନ ଅଛି ନାହିଁ।
ଗୃହେଗୃହେତ୍ର ଧାନ୍ଯାନାଂ ରାଶଯୋ ଯାଦୃଶଃ ପୁନଃ 4.2.96.
ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଯେପରି ଧାନ୍ୟ ରାଶି ଦେଖାଯାଏ, ତେଣୁ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମିଳେନି।
ଶ୍ରୀକଂଠାଃ ସର୍ଵ ଏଵାତ୍ର ସର୍ଵେ ମୃତ୍ଯୁଂଜଯା ଧ୍ରୁଵମ୍ 4.2.96.
ଏଠାରେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କ ଦୟାରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି।
ସରସ୍ଵତୀ ସରିଦ୍ରୂପା ହ୍ଯତଃ ଶାସ୍ତ୍ରନିକେତନମ୍
ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ନିବାସ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ସର୍ଵେ ସୁରନିକାଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵ ଏଵ ମହର୍ଷଯଃ 4.2.96.
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବମଣ୍ଡଳ ଓ ସମସ୍ତ ମହାଋଷିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ।
ଗର୍ଵଃ ପରୋତ୍ର ଵିଦ୍ଯାନାଂ ଧନଗର୍ଵୋତ୍ର ଵୈ ମହାନ୍
ଅନ୍ୟଠାରେ ଶିକ୍ଷାର ଗର୍ବ ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଧନର ଗର୍ବ ବେଶି।
ଅଥ ଗଚ୍ଛନ୍ମହାଦେଵ୍ଯା ଗୃହଦ୍ଵାରି ନିଷଣ୍ଣଯା 4.2.96.
ତାପରେ, ସେ ଯିବାବେଳେ ଦେଖିଲେ ମହାଦେବୀ ଗୃହ ଦ୍ୱାରରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଅସତ୍କୃତ୍ଯାତିଥିଂ ନାଥୋ ନ ମେ ଭୋକ୍ଷ୍ଯତି କର୍ହିଚିତ୍
ଯଦି ଅତିଥିକୁ ଅପମାନ କରାଯାଏ, ସ୍ୱାମୀ କେବେ ବି ମୋ ଘରର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ।
ମନ୍ଯେ ଧର୍ମମଯୀ ମୂର୍ତିଃ କାପି ତ୍ଵଂ ଶୁଚିମାନସା
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ହେ ଶୁଦ୍ଧମନା ଜଣେ, ତୁମେ ଧର୍ମର ଏକ ଜୀବନ୍ତ ରୂପ।
କିଂଵା ନୁ କରୁଣାମୂର୍ତିରିହ କାଶିନିଵାସିନାମ୍ 4.2.96.
ନାହିଁଲେ କି, ଏଠାରେ କାଶୀବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କରୁଣା ନିଜେ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛି କି?
ଅତ୍ରତ୍ଯସ୍ଯୈଵ ହି ମୁନେ ଗୃହିଣୀ ଗୃହମେଧିନଃ 4.2.96.
ହେ ମୁନି, ଏଠାର ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଗୃହଣୀ ଏହି ଦେଶର ନିଜ ଲୋକ।
ଯାଵତାର୍ଥିଜନସ୍ତୃପ୍ତିମେତି ସର୍ଵୋପି ସର୍ଵଶଃ 4.2.96.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅତିଥି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି—
ଅତିତୃପ୍ତିଂ ସମାପନ୍ନାସ୍ତେ ତଦନ୍ନନିଷେଵଣାତ୍ 4.2.96.
ସେମାନେ ସେଇ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ପାଇଲେ।
ଵିଚାର୍ଯ କାରିତା ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଧିଷ୍ଣ୍ଯୋଦଯ ଚିଂତନମ୍ 4.2.96.
ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ସ୍ୱ ଘରର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ସଦା ଚିନ୍ତନ କରାଯାଇଲା।
ଅଦ୍ଯ ପ୍ରଭୃତି ନ କ୍ଷେତ୍ରେ ମଦୀଯେ ଶାପଵର୍ଜିତେ ।। 4.2.96.
ଆଜିଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମୋ ଜମିରେ, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଶାପ ନାହିଁ—