ପଲମେକଂ ପଯଃ ପୀତ୍ଵା ସର୍ପିଷଶ୍ଚ ପଲଦ୍ଵଯମ୍
ଏକ ପଲା ଦୁଧ ପିଇ ସESHେ, ଦୁଇ ପଲା ଘିଅ ମଧ୍ୟ ନେବା।
ଗୋମୂତ୍ରେଣ ସମାଯୁକ୍ତଂ ଯାଵକଂ ଯଃ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍
ଯିଏ ଗାଈର ମୁତ୍ର ସହିତ ଯବ ବ୍ୟବହାର କରେ।
ହସ୍ତାଵୁତ୍ତାନତଃ କୃତ୍ଵା ଦିଵସଂ ମାରୁତାଶନଃ
ହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଏକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା ଉଚିତ।
ଏକୈକଂ ହ୍ରାସଯେଦ୍ଗ୍ରାସଂ କୃଷ୍ଣେ ଶୁକ୍ଲେ ଚ ଵର୍ଧଯେତ୍
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଗାସ୍ତ କମାଇବା ଓ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଏକୈକଂ ଵର୍ଧଯେଦ୍ଗ୍ରାସଂ ଶୁକ୍ଲେ କୃଷ୍ଣେ ଚ ହ୍ରାସଯେତ୍
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଗାସ୍ତ ବଢ଼ାଇବା ଓ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ କମାଇବା ଉଚିତ।
ଚତୁରଃ ପ୍ରାତରଶ୍ନୀଯାତ୍ପିଂଡାନ୍ଵିପ୍ରଃ ସମାହିତଃ
ଏକ ଧ୍ୟାନସିନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସକାଳେ ଚାରିଟି ଗାସ୍ତ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଅଷ୍ଟାଵଷ୍ଟୌ ସମଶ୍ନୀଯାତ୍ପିଂଡାନ୍ମଧ୍ଯଂଦିନେ ସ୍ଥିତେ 4.2.96.
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟ ଆସିଲେ, ଏକ ଜଣେ ଅଠ କିମ୍ବା ସୋଳ ଗୁଟିଏ ମୁଢି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଥାକଥଂଚିତ୍ପିଂଡାନାଂ ତିସ୍ରୋଶୀତୀଃ ସମାହିତଃ
ଯଦି ସେ ତାହା କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଯେପରି ହେଉ, ମନ ଲଗାଇ ତିନି ଗୁଟିଏ ମୁଢି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଦ୍ଭିର୍ଗାତ୍ରାଣି ଶୁଧ୍ଯଂତି ମନଃ ସତ୍ଯେନ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯତି
ପାଣିରେ ଶରୀର ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସତ୍ୟରେ ମନ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ତଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନଂ ଭଵେତ୍ପୁଂସାଂ ସମ୍ଯକ୍କାଶୀନିଷେଵଣାତ୍
ଏହି ଜ୍ଞାନ ଲୋକଙ୍କରେ ଠିକ୍ଭଳି ଉପବାସ ପାଳନ କଲେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତତୋ ମହୋଦଯାଵାପ୍ତିଃ କର୍ମନିର୍ମୂଲନକ୍ଷମା
ଏହାରୁ ବଡ଼ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ଯାହା କର୍ମକୁ ମୂଳରୁ ହଟାଇପାରେ।
ଵ୍ରତଂ ପୁରାଣଶ୍ରଵଣଂ ସ୍ମୃତ୍ଯୁକ୍ତାଧ୍ଵ ନିଷେଵଣମ୍
ବ୍ରତ ପାଳନ, ପୁରାଣ ଶୁଣିବା, ଏବଂ ସ୍ମୃତିରେ ଲିଖାଯାଇଥିବା ପଥ ଅନୁସରଣ—
ଲିଂଗାର୍ଚନଂ ତ୍ରିକାଲଂ ଚ ଲିଂଗସ୍ଯାପି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତିଃ
ଲିଙ୍ଗର ପ୍ରତି ଦିନେ ତିନିବେଳେ ପୂଜା, ଏବଂ ଲିଙ୍ଗର ସ୍ଥାପନା କରିବା—
ଅତିଥେଶ୍ଚାପି ସତ୍କାରୋ ମୈତ୍ରୀତୀର୍ଥନିଵାସିଭିଃ
ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା, ତୀର୍ଥରେ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କରିବା—
ଅକାମିତା ତ୍ଵନୌଦ୍ଧତ୍ଯମରାଗିତ୍ଵମହିଂସନମ୍
ଇଚ୍ଛା ନଥିବା, ଅହଂକାର ନଥିବା, ରାଗ ନଥିବା, ଏବଂ ଅହିଂସା ପାଳନ କରିବା—
ଅଦଂଭିତାତ୍ଵମାତ୍ସର୍ଯମପ୍ରାର୍ଥିତଧନାଗମଃ
ଠକେଇ ନଥିବା, ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିବା, ଏବଂ ଅନଚାହିଁ ଧନ ଆଶା କରିନଥିବା—
ଇତ୍ଯାଦି ସତ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତିଶ୍ଚ କର୍ତଵ୍ଯା କ୍ଷେତ୍ରଵାସିନା 4.2.96.
ଏପରି ଆଚରଣ ଓ ଅନ୍ୟ ସଦ୍ଚରିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କରିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯଂ ତ୍ରିଷଵଣସ୍ନାଯୀ ନିତ୍ଯଂ ଭିକ୍ଷାକୃତାଶନଃ
ସେ ସଦା ଦିନକୁ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ସଦା ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଏକଦା ତସ୍ଯ ଜିଜ୍ଞାସାଂ କର୍ତୁଂ ଦେଵୀଂ ହରୋଵଦତ୍
ଏକଥର, ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଦେବୀ ହରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅପି ସର୍ଵଗତେ କ୍ଵାପି ଭିକ୍ଷାଂ ମା ଯଚ୍ଛ ସୁଂଦରି
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ସବୁଠାରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେଉଁଠି ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ନାହିଁ।
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପ୍ରତିଗୃହଂ ତସ୍ଯ ଭିକ୍ଷାଂ ନ୍ଯଷେଧଯତ୍
ନମସ୍କାର କରି, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରରେ ତାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ନେବାକୁ ମନା କଲେ।
ଵେଲାତିକ୍ରମମାଲୋକ୍ଯ ପୁନର୍ବଭ୍ରାମ ତାଂ ପୁରୀମ୍
ବେଳ ବିତିଯିବା ଦେଖି, ସେ ପୁଣି ସେଇ ସହର ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ତଦହ୍ନିନାଲଭଦ୍ଭିକ୍ଷାଂ ସଶିଷ୍ଯଃ ସ ମୁନିଃ କ୍ଵଚିତ୍
ସେ ଦିନ, ସେ ଋଷି ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ କେଉଁଠି ନୀଳ କମଳର ଭିକ୍ଷା ପାଇଲେ।
ଉପୋଷଣପରୋ ଭୂତ୍ଵା ତଥୈଵାସୀଦହର୍ନିଶମ୍
ଉପବାସରେ ଲାଗି ରହି, ସେ ଦିନ ଓ ରାତି ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ।
ଯଯୌ ଭିକ୍ଷାଟନଂ କର୍ତୁଂ ସଶିଷ୍ଯଃ ପରିତଃ ପୁରୀମ୍
ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସହର ଚାରିପାଖରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ନ କ୍ଵାପି ଲବ୍ଧଵାନ୍ଭିକ୍ଷାଂ ଭାଗ୍ଯହୀନୋ ଧନଂ ଯଥା
ସେ କୌଣସିଠାରେ ଭି ଭିକ୍ଷା ପାଇଲେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଭାଗ୍ୟ ନଥିବା ଲୋକ ଧନ ପାଉନ୍ତି ନାହିଁ।
କୋ ହେତୁର୍ଯନ୍ନ ଲଭ୍ଯେତ ଭିକ୍ଷା ଯତ୍ନେନ ରକ୍ଷିତା 4.2.96.
ଏତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ଭିକ୍ଷା ମିଳୁନି, ଏହାର କାରଣ କଣ?
ଭଵଦ୍ଭିରପି ନୋ ଭିକ୍ଷା ପରିପ୍ରାପ୍ତେତି ଗମ୍ଯତେ
ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭିକ୍ଷା ପାଇନଥିବା କୁହାଯାଉଛି।
ଦ୍ଵିତୀଯେହ୍ନ୍ଯପି ଯଦ୍ଭିକ୍ଷା ନ ଲଭ୍ଯେତାତିଯତ୍ନତଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ମଧ୍ୟ ଏତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଭିକ୍ଷା ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଅନ୍ନକ୍ଷଯୋ ଵା ସର୍ଵସ୍ଯାଂ ନଗର୍ଯାମଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସମ୍ଭବତଃ ସହର ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ହଠାତ୍ ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବ ହୋଇଯାଇଥିଲା।