ସ୍ମରଣାଦପି ଲିଂଗଂ ଚ ଦଦ୍ଯାତ୍ସତ୍ତ୍ଵଗୁଣଂ ପରମ୍
ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ରତ୍ନେଶାତ୍ପୂର୍ଵତୋ ଭାଗେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲିଂଗଂ ସତୀଶ୍ଵରମ୍ । । ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକୈଃ ସଦ୍ଯଃ କ୍ରମାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ଚ ଵିଂଦତି
ରତ୍ନେଶ୍ଵରଙ୍କର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ସତୀଶ୍ଵର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ମଣିଷ ତୁରନ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଏବଂ ଦୀରେ-ଦୀରେ ଜ୍ଞାନ ଲଭେ।
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ । । ଅମୃତେଶମୁଖାଦୀନି ଯନ୍ନାମାପ୍ଯମୃତପ୍ରଦମ୍
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ଅମୃତେଶ୍ଵର ନାମରେ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ନାମଗୁଡିକ କେବଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଅମରତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ।
ପୁରା ସନାରୁ ନାମାସୀନ୍ମୁନିରତ୍ର ଗୃହାଶ୍ରମୀ
ଏଠାରେ ଏକ ସନାରୁ ନାମକ ଋଷି ଘରେ ବସିଥିଲେ।
ଲିଂଗପୂଜାରତୋ ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ତୀର୍ଥାପ୍ରତିଗ୍ରହୀ
ସେ ସଦା ଲିଙ୍ଗପୂଜାରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ପବିତ୍ର ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ।
ସ କଦାଚିଦ୍ଗତୋରଣ୍ଯଂ ତତ୍ର ଦଷ୍ଟଃ ପୃଦାକୁନା
ଏକ ଦିନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଏକ ବିଷାଳ ସାପ ତାଙ୍କୁ କାମିଲା।
ସନାରୁଣା ସମୁଚ୍ଛ୍ଵସ୍ଯ ନୀତଃ ସ ଉପଜଂଘନିଃ
ସନାରୁ, ଶ୍ୱାସ ନେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ତାଙ୍କର ତଳ ଅଂଶ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ଉଠାଇ ନିଯାଇଥିଲେ।
ତତ୍ରାସୀଚ୍ଛ୍ରୀଫଲାକାରଂ ଲିଂଗମେକଂ ସୁଗୁପ୍ତଵତ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ, ଶ୍ରୀଫଳ ଆକାରରେ, ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ରହିଥିଲା।
ସର୍ପଦଷ୍ଟସ୍ଯ ସଂସ୍କାରଃ କଥଂ ଭଵତି ଚେତି ଵୈ
ସାପ କାମିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିପରି କରାଯିବ?
ଅଥ ତଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସ ମୁନିଃ ସନାରୁରୁପଜଂଘନିମ୍
ତାପରେ, ଋଷି ସନାରୁ ଉପଜଂଘନିକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ନଜର ଦେଲେ।
ପ୍ରାଣିତଵ୍ଯେଽତ୍ର କୋ ହେତୁର୍ମଚ୍ଛିଶୋରୁପଜଂଘନେଃ
ମୋ ଶିଷ୍ୟର ତଳ ଅଂଶ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଛି, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କ'ଣ କାରଣ?
ଇତି ଯାଵତ୍ସ ସଂଧତ୍ତେ ଧିଯଂ ତଜ୍ଜୀଵିତୈକିକାମ୍ 4.2.94.
ସେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ମନ ଏହି ଜୀବନ ରକ୍ଷା ଉପରେ ଲଗାଇ ରଖିଲେ, ତେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ।
ଆନିନାଯ ଚ ତତ୍ରୈଵ ସୋପ୍ଯ ନନ୍ନିର୍ଗତସ୍ତତଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ନେଇ ଆସିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଯୁବକ ସେଠାରୁ ଯାଇନଥିଲେ।
ମୃଦୁ ହସ୍ତତଲେନୈଵ ଯାଵତ୍ଖନତି ଵୈ ମୁନିଃ
ଋଷି ନିଜ ହସ୍ତତଳରେ ମୃଦୁ ଭାବରେ ମାଟି ଖୋଡିଲେ।
ସନାରୁଣାଥ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ତେନ ତତ୍ର ସମର୍ଚିତମ୍
ତାପରେ ସନାରୁ ସେଠାରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଅମୃତେଶ୍ଵରନାମେଦଂ ଲିଂଗମାନଂଦକାନନେ
ଏହି ଲିଙ୍ଗ, ଅମୃତେଶ୍ଵର ନାମରେ, ଆନନ୍ଦକାନନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଛି।
ଅମୃତେଶଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜୀଵତ୍ପୁତ୍ରଃ ସ ଵୈ ମୁନିଃ
ଅମୃତେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ମୁନି ଜୀବନ୍ତ ପୁଅ ପାଇଥିଲେ।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ତଲ୍ଲିଂଗମମୃତେଶଂ ମୁନୀଶ୍ଵର
ସେ ସମୟରୁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅମୃତେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା।
ଅମୃତେଶ୍ଵର ସଂସ୍ପର୍ଶାନ୍ମୃତା ଜୀଵଂତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଅମୃତେଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ, ମୃତ ଲୋକେ ତୁରନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ହେଇଯାନ୍ତି।
ଅମୃତେଶ ସମଂ ଲିଂଗଂ ନାସ୍ତି କ୍ଵାପି ମହୀତଲେ
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅମୃତେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ସମାନ କୌଣସି ଲିଙ୍ଗ ନାହିଁ।
ଅମୃତେଶ୍ଵର ନାମାପି ଯେ କାଶ୍ଯାଂ ପରିଗୃହ୍ଣତେ
କାଶୀରେ ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତେଶ୍ୱର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି,
ମୁନେଽନ୍ଯଚ୍ଚ ମହାଲିଂଗଂ କରୁଣେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍ 4.2.94.
ମୁନି, ଏଉଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହାକୁ କରୁଣେଶ୍ୱର ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମହାକାରୁଣିକସ୍ଯ ଵୈ
ସେ ଅତି କରୁଣାମୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ,
ସ୍ନାତଵ୍ଯଂ ମଣିକର୍ଣ୍ଯାଂ ଚ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଃ କରୁଣେଶ୍ଵରଃ
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କରୁଣେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ସୋମଵାସରମାସାଦ୍ଯ ଏକଭକ୍ତଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ସୋମବାର ଆସିଲେ, ଏକ ଭୋଜନ ଉପବାସ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତେନ ଵ୍ରତେନ ସଂତୁଷ୍ଟଃ କରୁଣେଶଃ କଦାଚନ
ଯେତେବେଳେ କରୁଣେଶ୍ୱର ଏହି ଉପବାସରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେନ୍ତି,
ତତ୍ପତ୍ରୈସ୍ତତ୍ଫଲୈର୍ଵାପି ସଂପୂଜ୍ଯଃ କରୁଣେଶ୍ଵରଃ
ସେଇ ପତ୍ର କିମ୍ବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା କରୁଣେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତେନାର୍ଚ୍ଯଃ କରୁଣାଵୃକ୍ଷୋ ଦେଵେଶଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ଏଭଳି ପୂଜା କରି, କରୁଣାର ମହାବୃକ୍ଷ ଦେବତା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ।
ପ୍ରସନ୍ନଃ କରୁଣେଶୋତ୍ର ତସ୍ଯ ଦାସ୍ଯତି ଵାଂଛିତମ୍
ଏଠାରେ କରୁଣେଶ୍ୱର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଚାହିଥିବା ଦାନ ଦେଇଥିବେ।
ଇତି ତେ କରୁଣେଶସ୍ଯ ମହିମୋକ୍ତୋ ମହତ୍ତରଃ
ଏଭଳି କରୁଣେଶ୍ୱରଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମାକୁ ତୁମକୁ କହିଲି।