ଶୁକ୍ଲେ ଵା ଯଦି ଵା କୃଷ୍ଣେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହରିଵାସରେ
ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷ, ଯେତେବେଳେ ହରିବାସର ଆସେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପୂଜଯେତ୍ତୁ ଵିଧାନତଃ ଅଭ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଧୃଷୀକେଶଂ ନ ସ ଭୂଯୋଽଭିଜାଯତେ
ସେଠିଏଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ନିୟମ ମାନି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଯିଏ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ।
ଏକଃ ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି କରୋତି ନୃପସତ୍ତମ
ଏକ ଲୋକ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରିଥାଏ, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଏକୋ ଦାନାନି ସର୍ଵାଣି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଏକ ଲୋକ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ।
ଏକଃ କନ୍ଯାସହସ୍ରଂ ତୁ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଯଥାଵିଧି
ଏକ ଲୋକ ନିୟମ ମାନି ହଜାର କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ ଦେଇଥାଏ।
ସୂର୍ଯଗ୍ରହେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନମନୁତ୍ତମମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ସମୟରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦିଆଯାଏ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିଭିର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯଜତ୍ଯେକଃ ସଦକ୍ଷିଣୈଃ
ଏକ ଲୋକ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରେ।
ଏକୋ ହିମାଲଯଂ ଗତ୍ଵା ତ୍ଯଜତି ସ୍ଵ କଲେଵରମ୍
ଏକ ଲୋକ ହିମାଲୟକୁ ଯାଇ ସେଠି ନିଜ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରେ।
ଏକସ୍ତୁ ଭୃଗୁପାତେନ ତ୍ଯଜେଦ୍ଦେହଂ ସୁତୀର୍ଥକେ
ଏକ ଲୋକ ଭୃଗୁପାତ ତୀର୍ଥରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରେ।
ଏକଃ ପ୍ରାଯୋପଵେଶେନ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜତି ମାନଵଃ 7.3.13.
ଏକ ମଣିଷ ପ୍ରାୟୋପବେଶ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଂ ଵଦତ୍ଯେକଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜ୍ଞାନଵି ଶାରଦଃ
ଏକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି, ଶୁଣି ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ମୁଖର, ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି।
ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କରୋତ୍ଯେକଃ ପିତୃପକ୍ଷେ ନୃପୋତ୍ତମ
ଏକ ଜଣେ ମଣିଷ, ପିତୃପକ୍ଷରେ ଗୟାରେ ପିତୃ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଚାଂଦ୍ରାଯଣସହସ୍ରଂ ଚ କରୋତ୍ଯେକଃ ସମାହିତଃ
ଏକ ଜଣେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ହଜାର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ଵ୍ରତଂ ତପଃ ସହସ୍ରାବ୍ଦମେକଃ ସମ୍ଯକ୍ଚରେନ୍ନରଃ
ଏକ ଜଣେ ମଣିଷ ସଠିକ୍ ଭାବେ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି।
ଏକସ୍ତୁ ଚତୁରୋ ଵେଦାନ୍ସମ୍ଯକ୍ପଠତି ବ୍ରାହ୍ମଣଃ
ଏକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଚାରି ଟି ବେଦ ପାଠ କରନ୍ତି।
ବହୁନା କିମିହୋକ୍ତେନ ଶୃଣୁ ସଂକ୍ଷେପତୋ ନୃପ
ଏଠାରେ ବହୁ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ରାଜା, ସଂକ୍ଷେପରେ ଶୁଣ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ହରିସଂନିଧୌ
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ହରିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ଏକତସ୍ତୁ ହୃଷୀକେଶ ଏକତଃ କର୍ଣିକେଶ୍ଵରଃ
ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହୃଷୀକେଶ, ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କର୍ଣ୍ଣିକେଶ୍ୱର।
ଅପି କୃତ୍ଵା ମହତ୍ପାପଂ ଗଚ୍ଛଂତି ହରିସନ୍ନିଧୌ
ବଡ଼ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ହରିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପମେକଂ ହୃଷୀକେଶେ ଯଶ୍ଚାରୋପଯତେ ନୃପ 7.3.13.
ଯିଏ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଏକ ଫୁଲ ମଧ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରେ, ରାଜନ—
ହୃଷୀକେଶସ୍ଯ ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା କରିଷ୍ଯତ୍ଯନୁଲେପନମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଅନୁଲେପନ କରିବେ—
ସଂମାର୍ଜନଂ ଚ ତସ୍ଯାଗ୍ରେ ଯଃ କରୋତି ସମାହିତଃ ମୋଦତେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକସ୍ଥୋ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଏବଂ ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ମନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପୋଉଛନ୍ତି, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କାର୍ତିକେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଚ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନୃପୋତ୍ତମ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଯଥାଯଥା ପ୍ରକାଶେତ ପାପଂ ଜନ୍ମାଂତରାର୍ଜିତମ୍
ଏପରି ଯେତେ ଦୂର ପୂର୍ବଜନ୍ମର ପାପ ପ୍ରକାଶ କରିବେ—
ପଂଚାମୃତେନ ଯଃ ପୂଜାଂ ହୃଷୀକେଶେ କରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ପଞ୍ଚାମୃତରେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ପୂଜା କରିବେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ହୃଷୀକେଶଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଷୀକେଶେ ଵିଶେଷେଣ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ପୂଜନଂ ସଦା
ବିଶେଷ କରି, ସଦା ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ସିଦ୍ଧିଦଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ସମ୍ଯକ୍ସିଦ୍ଧେନ ସ୍ଥାପିତଂ ପୁରା
ଯାହା ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ, ତାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ର ଵିଶ୍ଵାଵସୁର୍ନାମ ସିଦ୍ଧସ୍ତେପେ ମହାତପଃ
ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱାବସୁ ନାମକ ଏକ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷ ଭାରି କଷ୍ଟସାଧନା କରିଥିଲେ।
ଜିତକ୍ରୋଧୋ ଜିତମଦୋ ଜିତସର୍ଵେଂଦ୍ରିଯକ୍ରିଯଃ ତୁତୋଷ ନୃପତେସ୍ତସ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଦର୍ଶନମାଯଯୌ
ସେ କ୍ରୋଧ, ଅହଂକାର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଚେଷ୍ଟାକୁ ଜିତିଥିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ହେଇ, ନିଜେ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିଲେ।