ତୈଃ ସ୍ଵନାମ୍ନେହ ଲିଂଗାନି କୃତ୍ଵାଽଽପି କୃତକୃତ୍ଯତା
ସେମାନଙ୍କର ନାମରେ ଏଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଲେ, ମଣିଷର କାମ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।
ଵେତ୍ତି ତଚ୍ଛ୍ରେଯସଃ ସଂଖ୍ଯାଂ ଶେଷୋପି ନ ଵିଶେଷଵିତ୍
ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳର ସଂଖ୍ୟା କେତେ, ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରେନି।
ପରିଚ୍ଛେଦଵ୍ଯତୀତସ୍ଯାନଂଦସ୍ଯ ପରକାରଣମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଆନନ୍ଦର କାରଣ ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ।
ନିଶମ୍ଯେତି ମହାଦେଵୀ ପୁନଃ ପାଦୌ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଏହା ଶୁଣି, ମହାଦେବୀ ପୁଣିଥରେ ପାଦରେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ପତ୍ଯୁରାଜ୍ଞାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଯଚ୍ଛେଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ପତିଵ୍ରତା
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ, ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଦେଵେଶମାଜ୍ଞାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମହେଶିତୁଃ
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାତ୍ପୁଂସାଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାତକମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ସମସ୍ତ ପାପ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ର ଲିଂଗେ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ଯଃ ପୁନଃ 4.2.90.
ସେଠାରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ସେ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ଲିଂଗଂ ଯଃ ପାର୍ଵତୀଶାଖ୍ଯଂ କାଶ୍ଯାଂ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ଯେ କାଶୀରେ ପାର୍ବତୀଶ ନାମକ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବେ,
କାଶୀଲିଂଗତ୍ଵମାସାଦ୍ଯ ମାମେଵାନୁପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତି
କାଶୀ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେ ମୋତେ ଅନୁଭବ କରିବେ।
ଇହ ସୌଭାଗ୍ଯମାପ୍ନୋତି ପରତ୍ର ଚ ଶୁଭାଂ ଗତିମ୍
ଏଠି ସେ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଏ, ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ନ ଗର୍ଭମାଵିଶେଦ୍ଭୂଯୋ ଭଵେତ୍ସୌଭାଗ୍ଯଭାଜନମ୍
ସେ ପୁଣି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେନି, ସୌଭାଗ୍ୟର ଭାଗୀ ହୁଏ।
ଅପି ଜନ୍ମସହସ୍ରସ୍ଯ ପାପଂ କ୍ଷଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଐହିକାମୁଷ୍ମିକାନ୍କାମାନ୍ସ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ମହାମତିଃ
ହଜାର ଜନ୍ମର ପାପ ମଧ୍ୟ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ସେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଚାହିଦା ସମସ୍ତ ଭୋଗ ପାଏ।
ମୁନେ ନିଶାମଯେଦାନୀଂ ଗଂଗେଶ୍ଵରସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ମୁନି, ଏବେ ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣ।
ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯତ୍ରକୁତ୍ରାପି ଗଂଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଏହି କଥା ଯେଉଁଠି ଶୁଣିଲେ, ସେଠି ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।
ତେନ ଦୈଲୀପିନା ସାର୍ଧମସ୍ମିନ୍ନାନଂଦକାନନେ
ସେ ଦୈଳୀପିନ ସହିତ, ଏହି ଆନନ୍ଦବନରେ—
ସ୍ମୃତ୍ଵା ଲିଂଗପ୍ରତିଷ୍ଠାଯାଃ କାଶ୍ଯାଂ ଲୋକୋତ୍ତରଂ ଫଲମ୍
କାଶୀରେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ସ୍ମରଣ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକର ସାଧାରଣ ଫଳକୁ ଛାଡ଼ି, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଗଂଗେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ କାଶ୍ଯାଂ ଦୃଷ୍ଟିଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା
କାଶୀରେ ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ତସ୍ଯ ଜନ୍ମସହସ୍ରସ୍ଯ ପାପଂ ସଂକ୍ଷୀଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟର ହଜାର ଜନ୍ମର ପାପ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତସ୍ଯ ସଂଦର୍ଶନଂ ପୁଂସାଂ ଜାଯତେ ପୁଣ୍ଯହେତଵେ
ଏହି ଦର୍ଶନ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟର କାରଣ ହୁଏ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷରୂପିଣୀ ଗଂଗା ତେନ ଦୃଷ୍ଟା ନ ସଂଶଯଃ
ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଗଙ୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂ ଦେଖିବା ସମାନ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଦେହୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣନଂଦନ
ମିତ୍ରା ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଏହିପରି ହେବ।
ତତୋପି ଦୁର୍ଲଭଂ କାଶ୍ଯାଂ ଲିଂଗଂ ଗଂଗେଶ୍ଵରାଭିଧମ୍ 4.2.91.
ତଥାପି, କାଶୀରେ ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱର ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗଂଗେଶ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନ ନରୋ ନିରଯୀ ଭଵେତ୍
ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା ଶୁଣିଲେ, କୌଣସି ମଣିଷ ନରକକୁ ଯିବେ ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଚତୁଥେଂ କାଶୀଖଂଡ ଉତ୍ତରାର୍ଧେ ଗଂଗେଶ୍ଵରମହିମାଖ୍ଯାନଂ ନାମୈକନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ମଧ୍ୟରୁ ଚତୁର୍ଥ କାଶୀଖଣ୍ଡର ଉତ୍ତରାର୍ଧରେ 'ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱର ମହିମା' ନାମକ ଏକାନବତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଯସ୍ଯ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ମହାପାତକସଂକ୍ଷଯଃ
ଯାହାଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ବଡ଼ ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଅସ୍ଯ ଵାରାହକଲ୍ପସ୍ଯ ପ୍ରଵେଶେ ମୁନିପୁଂଗଵୈଃ
ଏହି ବାରାହ କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ମହାମୁନିମାନେ—
ମାର୍କଂଡେଯ ଉଵାଚ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ସଂତି ନଦ୍ଯଃ ପରଃଶତମ୍
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ: 'ମୁନିମାନେ, ତୁମେ ଶୁଣ, ଏଠାରେ ଶତଶଃ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଦୀ ଅଛି।'
ସର୍ଵାଭ୍ଯୋପି ନଦୀଭ୍ଯଶ୍ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସର୍ଵାଃ ସମୁଦ୍ରଗାଃ
ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ବହେ, ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗଂଗା ଚ ଯମୁନାଚାଥ ନର୍ମଦା ଚ ସରସ୍ଵତୀ
ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା, ନର୍ମଦା ଓ ସରସ୍ୱତୀ—