କିଂ ସ୍ଥାନଂ ଵସତିର୍ଵା କା କୋ ବଂଧୁର୍ଵେତ୍ସି କିଂଚନ
କେଉଁଠି ଅଛି, କେଉଁଠି ବାସ, କିଏ ଆତ୍ମୀୟ—ତୁମେ କିଛି ଜାଣୁଛ?
ନିଶମ୍ଯେତି ଵଚୋ ମାତୁରତିହ୍ରୀଣା ଗିରୀଂଦ୍ରଜା
ମାଆଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଲଜ୍ଜା ଛାଡ଼ି—
ମଯା ଶ୍ଵଶ୍ରୂଗୃହଂ କାଂତ ଗମ୍ଯମଦ୍ଯ ଵିନିଶ୍ଚିତମ୍
ମୋ ପ୍ରିୟ, ଆଜି ନିଶ୍ଚିତ ହେଲା ଯେ, ମୁଁ ଶ୍ୱଶ୍ରୁଘରକୁ ଯିବି।
ଗିରୀଂଦ୍ରଜାଗିରଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗିରୀଶ ଇତି ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିବା ପାହାଡ଼ର ନାଥ—
ପ୍ରାପ୍ଯାନଂଦଵନଂ ଦେଵୀ ପରମାନଂଦକାରଣମ୍
ଦେବୀ ଆନନ୍ଦବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର କାରଣ।
ଅଥ ଵିଜ୍ଞାପଯାଂଚକ୍ରେ ଗୌରୀ ଗିରିଶମେକଦା
ତାପରେ, ଗୌରୀ ଗୋଟେ ଦିନ ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା କୁହିଲେ।
ଇତି ଗୌରୀରିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପିନାକଧୃକ୍
ଗୌରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପିନାକଧାରୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—
ତିଲାଂତରଂ ନ ଦେଵ୍ଯସ୍ତି ଵିନା ଲିଂଗଂ ହି କୁତ୍ରଚିତ୍ 4.2.90.
ହେ ଦେବୀ, ଲିଙ୍ଗ ବିନା କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ତିଳର ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଅନ୍ଯତ୍ରାପି ହି ସା ଦେଵି ଭଵେଦାନଂଦକାରଣମ୍
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେବୀ ଆନନ୍ଦର କାରଣ ହୋଇପାରନ୍ତି।
ପରମାନଂଦରୂପାଣି ସଂତି ଲିଂଗାନ୍ଯନେକଶଃ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଅନେକ ରୂପ ଏଠାରେ ଅଛି।
ତୈଃ ସ୍ଵନାମ୍ନେହ ଲିଂଗାନି କୃତ୍ଵାଽଽପି କୃତକୃତ୍ଯତା
ସେମାନଙ୍କର ନାମରେ ଏଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଲେ, ମଣିଷର କାମ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।
ଵେତ୍ତି ତଚ୍ଛ୍ରେଯସଃ ସଂଖ୍ଯାଂ ଶେଷୋପି ନ ଵିଶେଷଵିତ୍
ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳର ସଂଖ୍ୟା କେତେ, ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରେନି।
ପରିଚ୍ଛେଦଵ୍ଯତୀତସ୍ଯାନଂଦସ୍ଯ ପରକାରଣମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଆନନ୍ଦର କାରଣ ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ।
ନିଶମ୍ଯେତି ମହାଦେଵୀ ପୁନଃ ପାଦୌ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଏହା ଶୁଣି, ମହାଦେବୀ ପୁଣିଥରେ ପାଦରେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ପତ୍ଯୁରାଜ୍ଞାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଯଚ୍ଛେଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ପତିଵ୍ରତା
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ, ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଦେଵେଶମାଜ୍ଞାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମହେଶିତୁଃ
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାତ୍ପୁଂସାଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାତକମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ସମସ୍ତ ପାପ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ର ଲିଂଗେ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ଯଃ ପୁନଃ 4.2.90.
ସେଠାରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ସେ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ଲିଂଗଂ ଯଃ ପାର୍ଵତୀଶାଖ୍ଯଂ କାଶ୍ଯାଂ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ଯେ କାଶୀରେ ପାର୍ବତୀଶ ନାମକ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବେ,
କାଶୀଲିଂଗତ୍ଵମାସାଦ୍ଯ ମାମେଵାନୁପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତି
କାଶୀ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେ ମୋତେ ଅନୁଭବ କରିବେ।
ଇହ ସୌଭାଗ୍ଯମାପ୍ନୋତି ପରତ୍ର ଚ ଶୁଭାଂ ଗତିମ୍
ଏଠି ସେ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଏ, ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ନ ଗର୍ଭମାଵିଶେଦ୍ଭୂଯୋ ଭଵେତ୍ସୌଭାଗ୍ଯଭାଜନମ୍
ସେ ପୁଣି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେନି, ସୌଭାଗ୍ୟର ଭାଗୀ ହୁଏ।
ଅପି ଜନ୍ମସହସ୍ରସ୍ଯ ପାପଂ କ୍ଷଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଐହିକାମୁଷ୍ମିକାନ୍କାମାନ୍ସ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ମହାମତିଃ
ହଜାର ଜନ୍ମର ପାପ ମଧ୍ୟ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ସେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଚାହିଦା ସମସ୍ତ ଭୋଗ ପାଏ।
ମୁନେ ନିଶାମଯେଦାନୀଂ ଗଂଗେଶ୍ଵରସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ମୁନି, ଏବେ ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣ।
ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯତ୍ରକୁତ୍ରାପି ଗଂଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଏହି କଥା ଯେଉଁଠି ଶୁଣିଲେ, ସେଠି ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।
ତେନ ଦୈଲୀପିନା ସାର୍ଧମସ୍ମିନ୍ନାନଂଦକାନନେ
ସେ ଦୈଳୀପିନ ସହିତ, ଏହି ଆନନ୍ଦବନରେ—
ସ୍ମୃତ୍ଵା ଲିଂଗପ୍ରତିଷ୍ଠାଯାଃ କାଶ୍ଯାଂ ଲୋକୋତ୍ତରଂ ଫଲମ୍
କାଶୀରେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ସ୍ମରଣ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକର ସାଧାରଣ ଫଳକୁ ଛାଡ଼ି, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଗଂଗେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ କାଶ୍ଯାଂ ଦୃଷ୍ଟିଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା
କାଶୀରେ ଗଙ୍ଗେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ତସ୍ଯ ଜନ୍ମସହସ୍ରସ୍ଯ ପାପଂ ସଂକ୍ଷୀଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟର ହଜାର ଜନ୍ମର ପାପ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତସ୍ଯ ସଂଦର୍ଶନଂ ପୁଂସାଂ ଜାଯତେ ପୁଣ୍ଯହେତଵେ
ଏହି ଦର୍ଶନ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟର କାରଣ ହୁଏ।