ଏତେ ଜାମାତରସ୍ତସ୍ଯ ଯତୋ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଦୁର୍ଧିଯଃ
ଏହେମାନେ ଡକ୍ଷର ଜମାତା, କାରଣ ସେମାନେ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଭ୍ରାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକ।
ତାନି କୁଂଡାନି ତେ ଯୂପାସ୍ତେ ସ୍ତଂଭାଃ ସ ଚ ମଂଡପଃ
ସେଗୁଡିକ ହେଉଛି ଯଜ୍ଞ କୁଣ୍ଡ, ସେଗୁଡିକ ହେଉଛି ଯଜ୍ଞ ଯୂପ, ସେଗୁଡିକ ହେଉଛି ଖୁଟି, ଏବଂ ସେହି ହେଉଛି ମଣ୍ଡପ।
ତେ ଚ ଵୈ ଯଜ୍ଞସଂଭାରାସ୍ତେ ତେ ଯଜ୍ଞପ୍ରଵର୍ତକାଃ
ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ, ଏବଂ ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବାମାନେ।
ସ୍ତୋକେନୈଵ ହି କାଲେନ ଯଥର୍ଧିଃ ପରଵଂଚନାତ୍ 4.2.89.
ଅନ୍ୟର ଠକେଇରେ, ଅତି ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ହିଁ ସମୃଦ୍ଧି ହାରାଯାଏ।
ଵିଧୀରିତମିତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ମିତ୍ଵା ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ 4.2.89.
ଏହା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେବାକୁ ଶୁଣି, ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର ହସିଲେ।
କାଶ୍ଯାଂ ଲିଂଗପ୍ରତିଷ୍ଠାଯୈଃ କୃତାଽତ୍ର ସୁକୃତାତ୍ମଭିଃ 4.2.89.
କାଶୀରେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ, ଏଠାରେ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ସ୍ତୁତ୍ଵା ନାନାଵିଧୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈଃ ପ୍ରସନ୍ନଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଶଂକରମ୍ 4.2.89.
ନାନା ପ୍ରକାର ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ଦେଖି—
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଖ୍ଯାନମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଦକ୍ଷେଶ୍ଵରସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଡକ୍ଷେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥା ଶୁଣି—
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ପାର୍ଵତୀହୃଦଯାନଂଦ ପାର୍ଵତୀଶ ସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ପାର୍ବତୀଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପତିଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି—
ଶୃଣ୍ଵଗସ୍ତେ ଯଦା ମେନା ହିମାଚଲପତିଵ୍ରତା
ଶୁଣ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ: ଯେତେବେଳେ ହିମାଚଳଙ୍କ ପତିବ୍ରତା ମେନା ଶୁଣିଲେ—
କିଂ ସ୍ଥାନଂ ଵସତିର୍ଵା କା କୋ ବଂଧୁର୍ଵେତ୍ସି କିଂଚନ
କେଉଁଠି ଅଛି, କେଉଁଠି ବାସ, କିଏ ଆତ୍ମୀୟ—ତୁମେ କିଛି ଜାଣୁଛ?
ନିଶମ୍ଯେତି ଵଚୋ ମାତୁରତିହ୍ରୀଣା ଗିରୀଂଦ୍ରଜା
ମାଆଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଲଜ୍ଜା ଛାଡ଼ି—
ମଯା ଶ୍ଵଶ୍ରୂଗୃହଂ କାଂତ ଗମ୍ଯମଦ୍ଯ ଵିନିଶ୍ଚିତମ୍
ମୋ ପ୍ରିୟ, ଆଜି ନିଶ୍ଚିତ ହେଲା ଯେ, ମୁଁ ଶ୍ୱଶ୍ରୁଘରକୁ ଯିବି।
ଗିରୀଂଦ୍ରଜାଗିରଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗିରୀଶ ଇତି ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିବା ପାହାଡ଼ର ନାଥ—
ପ୍ରାପ୍ଯାନଂଦଵନଂ ଦେଵୀ ପରମାନଂଦକାରଣମ୍
ଦେବୀ ଆନନ୍ଦବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର କାରଣ।
ଅଥ ଵିଜ୍ଞାପଯାଂଚକ୍ରେ ଗୌରୀ ଗିରିଶମେକଦା
ତାପରେ, ଗୌରୀ ଗୋଟେ ଦିନ ପାହାଡ଼ର ନାଥଙ୍କୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା କୁହିଲେ।
ଇତି ଗୌରୀରିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପିନାକଧୃକ୍
ଗୌରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପିନାକଧାରୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—
ତିଲାଂତରଂ ନ ଦେଵ୍ଯସ୍ତି ଵିନା ଲିଂଗଂ ହି କୁତ୍ରଚିତ୍ 4.2.90.
ହେ ଦେବୀ, ଲିଙ୍ଗ ବିନା କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ତିଳର ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଅନ୍ଯତ୍ରାପି ହି ସା ଦେଵି ଭଵେଦାନଂଦକାରଣମ୍
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେବୀ ଆନନ୍ଦର କାରଣ ହୋଇପାରନ୍ତି।
ପରମାନଂଦରୂପାଣି ସଂତି ଲିଂଗାନ୍ଯନେକଶଃ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଅନେକ ରୂପ ଏଠାରେ ଅଛି।
ତୈଃ ସ୍ଵନାମ୍ନେହ ଲିଂଗାନି କୃତ୍ଵାଽଽପି କୃତକୃତ୍ଯତା
ସେମାନଙ୍କର ନାମରେ ଏଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଲେ, ମଣିଷର କାମ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।
ଵେତ୍ତି ତଚ୍ଛ୍ରେଯସଃ ସଂଖ୍ଯାଂ ଶେଷୋପି ନ ଵିଶେଷଵିତ୍
ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳର ସଂଖ୍ୟା କେତେ, ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରେନି।
ପରିଚ୍ଛେଦଵ୍ଯତୀତସ୍ଯାନଂଦସ୍ଯ ପରକାରଣମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କର ଆନନ୍ଦର କାରଣ ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ।
ନିଶମ୍ଯେତି ମହାଦେଵୀ ପୁନଃ ପାଦୌ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଏହା ଶୁଣି, ମହାଦେବୀ ପୁଣିଥରେ ପାଦରେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ପତ୍ଯୁରାଜ୍ଞାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଯଚ୍ଛେଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ପତିଵ୍ରତା
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ, ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଦେଵେଶମାଜ୍ଞାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମହେଶିତୁଃ
ଏଭଳି ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାତ୍ପୁଂସାଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାତକମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ସମସ୍ତ ପାପ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ର ଲିଂଗେ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ଯଃ ପୁନଃ 4.2.90.
ସେଠାରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ସେ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ଲିଂଗଂ ଯଃ ପାର୍ଵତୀଶାଖ୍ଯଂ କାଶ୍ଯାଂ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ଯେ କାଶୀରେ ପାର୍ବତୀଶ ନାମକ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବେ,
କାଶୀଲିଂଗତ୍ଵମାସାଦ୍ଯ ମାମେଵାନୁପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତି
କାଶୀ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେ ମୋତେ ଅନୁଭବ କରିବେ।