ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟହୃଦଯୋଂଽବରୀଷୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ କଥା ଶୁଣି, ଅମ୍ବରୀଷ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ କହିଲେ।
ମମାଶ୍ରମେ ତ୍ଵଂ ଦେଵେଶ ସଦା ସନ୍ନିହିତୋ ଭଵ
ମୋ ଆଶ୍ରମରେ, ହେ ଦେବେଶ, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ଯତସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତିମାମେକାମର୍ଚଯାମି ଵିଧାନତଃ
ଏହିଠାରେ, ମୁଁ ନିୟମ ମାନି, ତୁମର ଏକଟି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜା କରେ।
ପ୍ରତିମାଂ ପୂଜଯାମାସ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାନୁଲେପନୈଃ
ସେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସୁଗନ୍ଧି, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁମଂଦିରେ
ବହୁ ସମୟ ପରେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ବସିଲେ।
ଅଦ୍ଯାପି ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ସତ୍ଯଵାକ୍ଯେନ ଭୂପତେଃ
ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାଜାଙ୍କର ସତ୍ୟ କଥାକୁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମାନିଛନ୍ତି।
ତଦାରଭ୍ଯ ମହାରାଜ କ୍ରିଯାଯୋଗୋ ଧରାତଲେ
ସେଇ ସମୟରୁ, ମହାରାଜା, ପୃଥିବୀରେ କ୍ରିୟା କରିବା ପ୍ରଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଯସ୍ତଂ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ହୃଷୀକେଶେ ନୃପାର୍ବୁଦେ
ଯେଉଁଠି ନୃପାର୍ବୁଦ ନଗରରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ଜାଗରଂ ଯଃ ସଦା ନୃପ ସ ଯାସ୍ଯତି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ମହାରାଜା, ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ରାତିରେ ସଦା ଜାଗି ରହେ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯିଏଁ ପହଞ୍ଚିପାରିନଥିବା ପରମ ନିବାସକୁ ପାଇଁଯିବ।
ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କପିଲାଦାନେ କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୁଷ୍କରେ 7.3.13.
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଷ୍କରରେ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଶୁକ୍ଲେ ଵା ଯଦି ଵା କୃଷ୍ଣେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହରିଵାସରେ
ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷ, ଯେତେବେଳେ ହରିବାସର ଆସେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପୂଜଯେତ୍ତୁ ଵିଧାନତଃ ଅଭ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଧୃଷୀକେଶଂ ନ ସ ଭୂଯୋଽଭିଜାଯତେ
ସେଠିଏଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ନିୟମ ମାନି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଯିଏ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ।
ଏକଃ ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି କରୋତି ନୃପସତ୍ତମ
ଏକ ଲୋକ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରିଥାଏ, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଏକୋ ଦାନାନି ସର୍ଵାଣି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଏକ ଲୋକ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ।
ଏକଃ କନ୍ଯାସହସ୍ରଂ ତୁ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଯଥାଵିଧି
ଏକ ଲୋକ ନିୟମ ମାନି ହଜାର କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ ଦେଇଥାଏ।
ସୂର୍ଯଗ୍ରହେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନମନୁତ୍ତମମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ସମୟରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦିଆଯାଏ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିଭିର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯଜତ୍ଯେକଃ ସଦକ୍ଷିଣୈଃ
ଏକ ଲୋକ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରେ।
ଏକୋ ହିମାଲଯଂ ଗତ୍ଵା ତ୍ଯଜତି ସ୍ଵ କଲେଵରମ୍
ଏକ ଲୋକ ହିମାଲୟକୁ ଯାଇ ସେଠି ନିଜ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରେ।
ଏକସ୍ତୁ ଭୃଗୁପାତେନ ତ୍ଯଜେଦ୍ଦେହଂ ସୁତୀର୍ଥକେ
ଏକ ଲୋକ ଭୃଗୁପାତ ତୀର୍ଥରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରେ।
ଏକଃ ପ୍ରାଯୋପଵେଶେନ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜତି ମାନଵଃ 7.3.13.
ଏକ ମଣିଷ ପ୍ରାୟୋପବେଶ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଂ ଵଦତ୍ଯେକଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜ୍ଞାନଵି ଶାରଦଃ
ଏକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି, ଶୁଣି ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ମୁଖର, ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି।
ଗଯାଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କରୋତ୍ଯେକଃ ପିତୃପକ୍ଷେ ନୃପୋତ୍ତମ
ଏକ ଜଣେ ମଣିଷ, ପିତୃପକ୍ଷରେ ଗୟାରେ ପିତୃ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଚାଂଦ୍ରାଯଣସହସ୍ରଂ ଚ କରୋତ୍ଯେକଃ ସମାହିତଃ
ଏକ ଜଣେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ହଜାର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ଵ୍ରତଂ ତପଃ ସହସ୍ରାବ୍ଦମେକଃ ସମ୍ଯକ୍ଚରେନ୍ନରଃ
ଏକ ଜଣେ ମଣିଷ ସଠିକ୍ ଭାବେ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି।
ଏକସ୍ତୁ ଚତୁରୋ ଵେଦାନ୍ସମ୍ଯକ୍ପଠତି ବ୍ରାହ୍ମଣଃ
ଏକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଚାରି ଟି ବେଦ ପାଠ କରନ୍ତି।
ବହୁନା କିମିହୋକ୍ତେନ ଶୃଣୁ ସଂକ୍ଷେପତୋ ନୃପ
ଏଠାରେ ବହୁ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ରାଜା, ସଂକ୍ଷେପରେ ଶୁଣ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ହରିସଂନିଧୌ
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ହରିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ଏକତସ୍ତୁ ହୃଷୀକେଶ ଏକତଃ କର୍ଣିକେଶ୍ଵରଃ
ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହୃଷୀକେଶ, ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କର୍ଣ୍ଣିକେଶ୍ୱର।
ଅପି କୃତ୍ଵା ମହତ୍ପାପଂ ଗଚ୍ଛଂତି ହରିସନ୍ନିଧୌ
ବଡ଼ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ହରିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପମେକଂ ହୃଷୀକେଶେ ଯଶ୍ଚାରୋପଯତେ ନୃପ 7.3.13.
ଯିଏ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଏକ ଫୁଲ ମଧ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରେ, ରାଜନ—