ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସ ରାଜା ହରିଵତ୍ସଲଃ
ଏହି ସମୟରେ, ସେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ରାଜା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଜଗନ୍ନାଥ ସାକ୍ଷାତ୍ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷତାଂ ଗତଃ
ତାପରେ, ଜଗନ୍ନାଥ ଖୁସି ହୋଇ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ।
ତମୁଵାଚ ହୃଷୀକେଶୋ ମେଘଗଂଭୀରଯା ଗିରା
ହୃଷୀକେଶ ମେଘ ଭଳି ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ଚାହଁ, ମୋତେ ବାଛ।
ଅଂବରୀଷ ଉଵାଚ ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵନ୍ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ମମ
ଅମ୍ବରୀଷ କହିଲେ: ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ଖୁସି, ଯଦି ମୋ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବେ—
ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ସଂସାରକ୍ଷଯକାରଣମ୍
ମୋତେ ବିଶାଳ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗ ଦିଅ, ଯାହା ସଂସାର ନାଶ କରିବାର ଉପାୟ।
ଯସ୍ମିଞ୍ଜାତେ ନରଃ ସଦ୍ଯଃ ସଂସାରାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଯାହା ପାଇଲେ ମଣିଷ ସଂସାରରୁ ସତ୍ୱରେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଦୁର୍ଜ୍ଞେଯଃ ସ ନୃଣାଂ ଦେଵ ଵିଶେଷାଚ୍ଚ କଲୌ ଯୁଗେ
ହେ ଦେବ, ଏହା ଲୋକମାନେ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ବିଶେଷକରି କଳିଯୁଗରେ।
ଅପି ଚେତ୍ସୁପ୍ରସନ୍ନୋଽସି କ୍ରିଯାଯୋଗଂ ବ୍ରଵୀହି ମେ
ଯଦି ଆପଣ ସତ୍ୟରେ ଖୁସି, ତେବେ ମୋତେ କ୍ରିୟାଯୋଗ କହନ୍ତୁ।
ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥଯାମାସ କେଶଵଃ ॥ 7.3.13.
ତାପରେ କେଶବ ରାଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ବୁଝାଇ କହିଲେ।
ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟହୃଦଯୋଂଽବରୀଷୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ କଥା ଶୁଣି, ଅମ୍ବରୀଷ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ କହିଲେ।
ମମାଶ୍ରମେ ତ୍ଵଂ ଦେଵେଶ ସଦା ସନ୍ନିହିତୋ ଭଵ
ମୋ ଆଶ୍ରମରେ, ହେ ଦେବେଶ, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ଯତସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତିମାମେକାମର୍ଚଯାମି ଵିଧାନତଃ
ଏହିଠାରେ, ମୁଁ ନିୟମ ମାନି, ତୁମର ଏକଟି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜା କରେ।
ପ୍ରତିମାଂ ପୂଜଯାମାସ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାନୁଲେପନୈଃ
ସେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସୁଗନ୍ଧି, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁମଂଦିରେ
ବହୁ ସମୟ ପରେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ବସିଲେ।
ଅଦ୍ଯାପି ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ସତ୍ଯଵାକ୍ଯେନ ଭୂପତେଃ
ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାଜାଙ୍କର ସତ୍ୟ କଥାକୁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମାନିଛନ୍ତି।
ତଦାରଭ୍ଯ ମହାରାଜ କ୍ରିଯାଯୋଗୋ ଧରାତଲେ
ସେଇ ସମୟରୁ, ମହାରାଜା, ପୃଥିବୀରେ କ୍ରିୟା କରିବା ପ୍ରଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଯସ୍ତଂ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ହୃଷୀକେଶେ ନୃପାର୍ବୁଦେ
ଯେଉଁଠି ନୃପାର୍ବୁଦ ନଗରରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ଜାଗରଂ ଯଃ ସଦା ନୃପ ସ ଯାସ୍ଯତି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ମହାରାଜା, ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ରାତିରେ ସଦା ଜାଗି ରହେ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯିଏଁ ପହଞ୍ଚିପାରିନଥିବା ପରମ ନିବାସକୁ ପାଇଁଯିବ।
ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କପିଲାଦାନେ କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୁଷ୍କରେ 7.3.13.
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଷ୍କରରେ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଶୁକ୍ଲେ ଵା ଯଦି ଵା କୃଷ୍ଣେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହରିଵାସରେ
ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷ, ଯେତେବେଳେ ହରିବାସର ଆସେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପୂଜଯେତ୍ତୁ ଵିଧାନତଃ ଅଭ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଧୃଷୀକେଶଂ ନ ସ ଭୂଯୋଽଭିଜାଯତେ
ସେଠିଏଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ନିୟମ ମାନି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଯିଏ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ।
ଏକଃ ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି କରୋତି ନୃପସତ୍ତମ
ଏକ ଲୋକ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରିଥାଏ, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଏକୋ ଦାନାନି ସର୍ଵାଣି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଏକ ଲୋକ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ।
ଏକଃ କନ୍ଯାସହସ୍ରଂ ତୁ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଯଥାଵିଧି
ଏକ ଲୋକ ନିୟମ ମାନି ହଜାର କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ ଦେଇଥାଏ।
ସୂର୍ଯଗ୍ରହେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନମନୁତ୍ତମମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ସମୟରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦିଆଯାଏ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିଭିର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯଜତ୍ଯେକଃ ସଦକ୍ଷିଣୈଃ
ଏକ ଲୋକ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରେ।
ଏକୋ ହିମାଲଯଂ ଗତ୍ଵା ତ୍ଯଜତି ସ୍ଵ କଲେଵରମ୍
ଏକ ଲୋକ ହିମାଲୟକୁ ଯାଇ ସେଠି ନିଜ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରେ।
ଏକସ୍ତୁ ଭୃଗୁପାତେନ ତ୍ଯଜେଦ୍ଦେହଂ ସୁତୀର୍ଥକେ
ଏକ ଲୋକ ଭୃଗୁପାତ ତୀର୍ଥରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରେ।
ଏକଃ ପ୍ରାଯୋପଵେଶେନ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜତି ମାନଵଃ 7.3.13.
ଏକ ମଣିଷ ପ୍ରାୟୋପବେଶ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ।