ଅଥଵାସ୍ତାମିଯଂ ଵାର୍ତା ପ୍ରସ୍ତୁତଂ ପ୍ରବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ନହେଲେ, ଏହି ଉପସ୍ଥିତ ବିଷୟ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଏବେ କିଛି କହିବି।
ଅପୂର୍ଵମିଵ ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପରିପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଵାଂତିକମ୍
ଅପୂର୍ବ କିଛି ଦେଖିବା ପରି, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ଆଶ୍ଚର୍ଯହେତୁରେଵାଯଂ ଯତ୍ପୁଂଜାତଂ ତ୍ରଯୀତଲେ
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କାରଣ ଏହି, ଯେ ଏହି ତିନି ପଥରେ ମନୁଷ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସାଲଂକାରଂ ସମାନଂ ଚ ସାନଂଦମୁଖପଂକଜମ୍ 4.2.88.
ସମାନ ଭୂଷା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ମୁସୁକୁଥିବା ପଦ୍ମପ୍ରଭ ମୁହଁ।
ଵିଷାଦେ କାରଣଂ ଚୈତଦ୍ଯତୋ ଜାତମିଦଂ ଜଗତ୍
ଏହି ହେଉଛି ଦୁଃଖର କାରଣ, କାରଣ ଏହାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।
ତଦେଵ ତତ୍ର ନୋ ଦୃଷ୍ଟଂ ଭଵଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ଭଵାପହମ୍
ସେଠାରେ, ଆମେ ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲୁ, ହେ ଭବସଂସାର ନାଶକ।
ତଦେଵ ନାଭଵତ୍ତତ୍ର ସମଭୂଦନ୍ଯଦେଵ ହି
ସେଠାରେ, ସେଠି ଏହା ଥିଲାନି; ଏକ ନୂତନ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତାନି ଵାକ୍ଯାନି ଚାକର୍ଣ୍ଯ ଦ୍ରୁହିଣେନ ଯଯେତତଃ
ସେଇ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଶପ୍ତଶ୍ଚ ଵୀକ୍ଷମାଣାନାଂ ଦେଵର୍ଷୀଣାଂ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଦେବୃଷିମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜାପତି ଶାପିତ ହେଲେ।
ଦଧୀଚିନା ସମଂ କେଚିଦ୍ଦୁର୍ଵାସଃ ପ୍ରମୁଖା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଦଧୀଚିଙ୍କ ସହିତ କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ମଧ୍ୟ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ପ୍ରାଵର୍ତତ ମହାଯାଗୋ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟମହାଜନଃ
ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଥିଲେ।
ଭଗିନ୍ଯୋପି ଚ ଯା ଦେଵି ତଵ ତତ୍ର ସଭର୍ତୃକାଃ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ଭଉଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ଇତି ଦେଵୀ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ସତୀ ଦକ୍ଷକୁମାରିକା
ଏପରି ଶୁଣି, ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ସତୀ ଦେବୀ।
ଉଵାଚ ଚ ଭଵତ୍ଵେଵଂ ଶରଣଂ ଭଵ ଏଵ ମେ 4.2.88.
କହିଲେ: 'ଏହିପରି ହେଉ, ତୁମେ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ହେଉ।'
ଦ୍ରୁତମେଵ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ପ୍ରଣନାମ ଚ ଶଂକରମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଉଠି ଶଂକରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଚରଣୌ ଶରଣଂ ତେ ମେ ଦେହ୍ଯନୁଜ୍ଞା ସଦାଶିଵ
ହେ ସଦାଶିବ, ତୁମ ପାଦକୁ ମୋ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ମା ନିଷେଧୀଃ ପ୍ରାର୍ଥଯାମି ଯାସ୍ଯମି ପିତୁରଂତିକମ୍
ମୋତେ ନିଷେଧ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମୁଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି; ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଯିବି।
ଅଥୋକ୍ତା ଶଂଭୁନା ଦେଵୀ ମୃଡାନ୍ଯୁତ୍ତିଷ୍ଠ ଭାମିନି
ତାପରେ ଶଂଭୁ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଉଠ, ହେ କୃପାମୟୀ।'
ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଅପି ଚ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯୈ କାଂତିରୁତ୍ତମା
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ ଅଛି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଣୀଙ୍କ ପାଖରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅଛି।
ତ୍ଵଯା ଚ ଶକ୍ତିମାନସ୍ମି ମହଦୈଶ୍ଵର୍ଯରକ୍ଷଣେ
ତୁମ ଦୟାରେ ମୁଁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ଶାସନକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସମର୍ଥ ହେଉଛି।
ଏତତ୍ସୃଜାମି ପାମ୍ଯଦ୍ମି ତ୍ଵଲ୍ଲୀଲାପ୍ରେରିତୋଂଗନେ
ମହିଳା, ତୁମ ଲୀଳାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଏହି ସବୁକିଛି ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏବଂ ପାଳନ କରେ।
ଶିଵା ଶିଵୋଦିତଂ ଚେତି ଶ୍ରୁତ୍ଵାପ୍ଯାହ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଶିବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମନୋ ମେ ଚରଣଦ୍ଵଂଦ୍ଵେ ତଵ ସ୍ଥାସ୍ଯତି ନିଶ୍ଚଲମ୍
ମୋ ମନ ତୁମର ଦୁଇଟି ପାଦରେ ଅଚଳ ରହିବ।
ଶଂଭୁଃ କାତ୍ଯାଯନୀଵାକ୍ଯାମିତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଦାବ୍ରଵୀତ୍ 4.2.88.
କାଟ୍ୟାୟନୀଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶମ୍ଭୁ ପୁଣି କହିଲେ।
ମଚ୍ଛକ୍ତି ଧାରିଣୀ ତ୍ଵଂ ଵା ସୃଜୈଵାନ୍ଯାଂ କ୍ରତୁକ୍ରିଯାମ୍
ତୁମେ ମୋ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରୁଛ, ଅନ୍ୟ ଏକ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଅନ୍ଯାନାଶୁ ଵିଧେହି ତ୍ଵମୃଷୀନାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯକର୍ମଣି
ଋଷିମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ସେମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ୟମାନେକୁ ନିଯୁକ୍ତ କର।
ପିତୁର୍ଯଜ୍ଞୋତ୍ସଵୋ ନାଥ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୋଽତ୍ର ମଯା ଧ୍ରୁଵମ୍
ନାଥ, ଏଠାରେ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ସବ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ।
କଃ ପ୍ରତୀପଯିତୁଂ ଶକ୍ତଶ୍ଚେତୋ ଵା ଜଲମେଵ ଵା
କିଏ ବିପକ୍ଷ କରିପାରିବ—ମନ ହେଉ କି ପାଣି ହେଉ?
ନିଶମ୍ଯେତି ପୁନଃ ପ୍ରାହ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ଭୂତନାଯକଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ଭୂତମାନଙ୍କ ନାୟକ ପୁଣି କହିଲେ।
ଅଦ୍ଯ ପ୍ରାଚୀଂ ଯିଯାସୁଂ ତ୍ଵାଂ ଵାରଯେତ୍ପଂଗୁଵାସରଃ
ଆଜି ଦିନଟି ଅଶୁଭ, ଯଦି କିଏ ଅପାଙ୍ଗ ଥାଏ, ସେ ତୁମର ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ବାଧା ଦେବ।