ଜଡାନ୍ଯପି ଚ ବୀଜାନି କାଲଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯଵାତ୍ମନଃ 4.2.87.
ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ବୀଜ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ସମୟ ଆସିଲେ ନିଜ ଗୁଣ ଦେଖାଏ।
ଆଦିଦେଶ ସମୀପସ୍ଥାନାଲୋକ୍ଯ ପରିତସ୍ତ୍ଵିତି 4.2.87.
ସେ ଚାରିପାଖ ଦେଖି, ନିକଟରେ ଥିବାମାନେ ଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ତାରେଣ ଵ୍ଯୋମଶବ୍ଦଗୁଣଂ ସ୍ଫୁଟମ୍ 4.2.87.
ବ୍ରହ୍ମନାଦର ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶର ଶବ୍ଦର ଗୁଣ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଇଗଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ନନଂଦେ ଚ ଵସୁଧା ଵଵୃଧେ ଭୃଶମ୍ ଇତ୍ଥଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତେଽଥ ମୁନିଃ କୈଲାସଂ ନାରଦୋ ଯଯୌ
ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଦେଇ ଭୂମି ଖୁସିରେ ବହୁତ ଫଳିଲା। ଏପରି ଘଟିବା ପରେ, ମୁନି ନାରଦ କୈଳାସକୁ ଗଲେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଶିଵଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ମୁନିନା ବ୍ରହ୍ମସୂନୁନା
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ମୁନି ଶିବଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ ଶୃଣୁ କୁଂଭଜ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: କୁମ୍ଭଜ, ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମହାତ୍ମା ନାରଦ କହିଥିବା କଥା କହିବି।
ମୁନିର୍ଗଗନମାର୍ଗେଣ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦ୍ଧାମ ଶାଂଭଵମ୍
ମୁନି ଆକାଶର ରାସ୍ତାରେ ଯାଇ, ଶାମ୍ଭୁଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତଦୁଦ୍ଦିଷ୍ଟାସନଂ ଭେଜେ ପଶ୍ଯଂସ୍ତତ୍କ୍ରୀଡନଂ ପରମ୍
ସେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆସନରେ ବସି, ଉଚ୍ଚତମ ଖେଳ ଦେଖିଲେ।
ତଦୌତ୍ସୁକ୍ଯେନ ସ ମୁନିଃ ପ୍ରେର୍ଯମାଣ ଉଵାଚ ହ ନାରଦ ଉଵାଚ ଦେଵଦେଵ ତଵ କ୍ରୀଡାଖିଲଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡଗୋଲକମ୍
ତାପରି ଉତ୍ସୁକତାରେ ମୁନି ଚେଷ୍ଟା କରି କହିଲେ—ନାରଦ କହିଲେ: ଦେବଦେବ, ତୁମର ସମସ୍ତ ଖେଳ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଗୋଲକ।
କୃଷ୍ଣାଃ କୃଷ୍ଣେତରା ଯା ଵୈ ତିଥଯସ୍ତାଶ୍ଚ ସାରିକାଃ
କଳା ଓ ଅକଳା ତିଥିମାନେ ଏହି ଖେଳର ପକ୍ଷୀ।
ସୃଷ୍ଟିପ୍ରଲଯ ସଂଜ୍ଞୌ ଦ୍ଵୌ ଗ୍ଲହୌ ଜଯପରାଜଯୌ
ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟ ଦୁଇଟି ଚଳ, ଜୟ ଓ ପରାଜୟ।
ଭଵତୋଃ ଖେଲସମଯୋ ଯଃ ସା ସ୍ଥିତିରୁଦାହୃତା
ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖେଳର ସମୟକୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନ ଦେଵୀ ଜେଷ୍ଯତି ପତିଂ ନେଶଃ ଶକ୍ତିଂ ଵିଜେଷ୍ଯତି
ଦେବୀ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେନାହିଁ, ନା ଈଶ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଜିତିପାରିବେ।
ଦେଵଃ ସର୍ଵଜ୍ଞନାଥୋପି ନ କିଂଚିଦଵବୁଧ୍ଯତି 4.2.88.
ଦେବ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ନାଥ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, କିଛି ବୁଝିପାରିନାହିଁ।
ଲୀଲାତ୍ମା ଗୁଣଵାନେଷ ଵିଚାରାଦତିନିର୍ଗୁଣଃ
ଏହି ଲୀଳାମୟ ଓ ଗୁଣମୟ, ବିଚାରରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଗୁଣ।
ମଧ୍ଯସ୍ଥୋପି ହି ସର୍ଵସ୍ଯ ମାଧ୍ଯସ୍ଥ୍ଯମଵଲଂବତୈ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ସମତାକୁ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଶକ୍ତିରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵେଷାଂ ମାନ୍ଯଭୂଃ ପରା
ତୁମେ ଏହି ଦେବଙ୍କ ଶକ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାନ୍ୟ।
ପରଂ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଜଗତାଂ ଜନଯିତ୍ର୍ଯେକିକା ଧ୍ରୁଵମ୍
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନନୀ।
ତ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ନ ଜାନାସି ତ୍ର୍ଯକ୍ଷମାଯାଵିମୋହିତା
ତୁମେ ନିଜକୁ ଜାଣିନାହିଁ, ତ୍ରିନୟନଙ୍କ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ।
ଅନ୍ଯା ଅପି ହି ଯାଃ ସତ୍ଯଃ ପାତିଵ୍ରତ୍ଯପରାଯଣାଃ
ଅନ୍ୟା ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ, ପତିବ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା—
ଅଥଵାସ୍ତାମିଯଂ ଵାର୍ତା ପ୍ରସ୍ତୁତଂ ପ୍ରବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ନହେଲେ, ଏହି ଉପସ୍ଥିତ ବିଷୟ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଏବେ କିଛି କହିବି।
ଅପୂର୍ଵମିଵ ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପରିପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଵାଂତିକମ୍
ଅପୂର୍ବ କିଛି ଦେଖିବା ପରି, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ଆଶ୍ଚର୍ଯହେତୁରେଵାଯଂ ଯତ୍ପୁଂଜାତଂ ତ୍ରଯୀତଲେ
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କାରଣ ଏହି, ଯେ ଏହି ତିନି ପଥରେ ମନୁଷ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସାଲଂକାରଂ ସମାନଂ ଚ ସାନଂଦମୁଖପଂକଜମ୍ 4.2.88.
ସମାନ ଭୂଷା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ମୁସୁକୁଥିବା ପଦ୍ମପ୍ରଭ ମୁହଁ।
ଵିଷାଦେ କାରଣଂ ଚୈତଦ୍ଯତୋ ଜାତମିଦଂ ଜଗତ୍
ଏହି ହେଉଛି ଦୁଃଖର କାରଣ, କାରଣ ଏହାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।
ତଦେଵ ତତ୍ର ନୋ ଦୃଷ୍ଟଂ ଭଵଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ଭଵାପହମ୍
ସେଠାରେ, ଆମେ ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲୁ, ହେ ଭବସଂସାର ନାଶକ।
ତଦେଵ ନାଭଵତ୍ତତ୍ର ସମଭୂଦନ୍ଯଦେଵ ହି
ସେଠାରେ, ସେଠି ଏହା ଥିଲାନି; ଏକ ନୂତନ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତାନି ଵାକ୍ଯାନି ଚାକର୍ଣ୍ଯ ଦ୍ରୁହିଣେନ ଯଯେତତଃ
ସେଇ କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଶପ୍ତଶ୍ଚ ଵୀକ୍ଷମାଣାନାଂ ଦେଵର୍ଷୀଣାଂ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଦେବୃଷିମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜାପତି ଶାପିତ ହେଲେ।
ଦଧୀଚିନା ସମଂ କେଚିଦ୍ଦୁର୍ଵାସଃ ପ୍ରମୁଖା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଦଧୀଚିଙ୍କ ସହିତ କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ମଧ୍ୟ ଯୋଗ ଦେଲେ।