ତଥାପି ଶାଂଭଵୀ ଶକ୍ତିର୍ଵେଦେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରପଠ୍ଯତେ 4.2.87.
ତଥାପି, ବେଦରେ ଶାଂଭବୀ ଶକ୍ତିର କଥା ହୋଇଛି, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି।
ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯୋଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଶତସ୍ଯ କୁଲିଶାଯୁଧଃ
ଯିଏ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ, ବଜ୍ରାୟୁଧ ଧାରଣ କରିଥାଏ।
ପୁନରାରାଧ୍ଯ ଭୂତେଶଂ ପ୍ରାପୈକାମମରାଵତୀମ୍
ପୁନି ଭୂତେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେ ଏକମାତ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ବଲଂ ତସ୍ଯାଖିଲୈର୍ଜ୍ଞାତଂ ଶ୍ଵେତଂ ପାଶଯତଃ ପୁରା
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣା ଥିଲା, ପୂର୍ବେ ଶ୍ୱେତକୁ ପାଶ ଦେଇ ବାନ୍ଧିଥିଲେ।
ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରାହ୍ଯଭଵଦ୍ରୁଦ୍ରୋ ଦେଵାଚାର୍ଯସ୍ଯ ଵୈ ତଦା
ସେ ସମୟରେ ପାଦରେ ଧରାଯିବା ରୂପେ ରୁଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ହେଲେ।
ତଂ ଵିଦଂତି ଵସିଷ୍ଠାଦ୍ଯାସ୍ତଵାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯଂ ଭଜଂତି ଯେ
ବସିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ପୂଜାର କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି।
ପ୍ରାଵର୍ତଂତର୍ଷଯୋନ୍ଯେପି ଗୌରଵାତ୍ତଵ ତେ କ୍ରତୌ
ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନରୁ ତୁମ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ତଦା କ୍ରତୁଫଲାଧୀଶଂ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ତ୍ଵଂ ସମାହ୍ଵଯ
ଏହିପରି, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଯଜ୍ଞଫଳ ଦେବାଳୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର।
ସତି ତସ୍ମ୍ନିମହାଦେଵେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମୈକସାକ୍ଷିଣି
ଯେତେବେଳେ ସେ ମହାଦେବ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ସାକ୍ଷୀ, ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି,
ଯଥା ଜଡାନି ବୀଜାନି ନ ଫଲଂତି ସ୍ଵଯଂ ତଥା
ଯେପରି ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ବୀଜ ନିଜେ ଫଳ ଦିଏନାହିଁ,
ଅର୍ଥହୀନା ଯଥା ଵାଣୀ ଧର୍ମହୀନା ଯଥା ତନୁଃ ।। 4.2.87.
ସେପରି ଅର୍ଥବିହୀନ କଥା କିମ୍ବା ଧର୍ମବିହୀନ ଦେହ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ।
ଗଂଗାହୀନା ଯଥା ଦେଶାଃ ପୁତ୍ରହୀନା ଯଥା ଗୃହାଃ
ଯେପରି ଗଙ୍ଗା ନଥିବା ଦେଶ କିମ୍ବା ପୁଅ ନଥିବା ଘର,
ମଂତ୍ରିହୀନଂ ଯଥା ରାଜ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତିହୀନା ଯଥା ଦ୍ଵିଜାଃ
ମନ୍ତ୍ରୀ ନଥିବା ରାଜ୍ୟ କିମ୍ବା ବେଦ ନଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ,
ଦର୍ଭହୀନା ଯଥା ସଂଧ୍ଯା ତିଲହୀନଂ ଚ ତର୍ପଣମ୍
ଦର୍ଭା ନଥିବା ସନ୍ଧ୍ୟା କିମ୍ବା ତିଳ ନଥିବା ତର୍ପଣ ଯେପରି,
ଇତ୍ଥଂ ଦଧୀଚିନାଖ୍ଯାତଂ ଜଗ୍ରାହ ଵଚନଂ ନ ତତ୍
ଏପରି ଭାବେ ଦଧୀଚି କହିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ସେଇ କଥା ମାନିଲେ ନାହିଁ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଚ ଭୃଶଂ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ କା ଚିଂତା ତଵ ମେ କ୍ରତୋଃ
ସେ ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ: 'ମୋର ଯଜ୍ଞ ସହିତ ତୁମର କଣ ସମ୍ପର୍କ?'
ତାନି ସିଦ୍ଧ୍ଯଂତି ନିଯତଂ ଯଥାର୍ଥକରଣାଦିହ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ କାମ ଠିକ୍ ଭାବେ କରାଯାଏ, ସେଗୁଡିକ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ସ୍ଵକର୍ମସିଦ୍ଧଯେ ଚାଥ ସର୍ଵ ଏଵ ହି ଚେଶ୍ଵରଃ
ଏବଂ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଗବାନ୍ ଅଛନ୍ତି।
ତତ୍ତଥାସ୍ତୁ ପରଂ ସାକ୍ଷୀ ନାର୍ଥଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ କୁତ୍ରଚିତ୍
ଏହିପରି ହେଉ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାକ୍ଷୀ କେବେ କୌଣସିଠି ଫଳ ଦେଉନାହାନ୍ତୁ।
ଜଡାନି ସର୍ଵକର୍ମାଣି ନ ଫଲଂତୀଶ୍ଵରଂ ଵିନା
ଭଗବାନ୍ ବିନା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ଓ ଫଳହୀନ।
ଜଡାନ୍ଯପି ଚ ବୀଜାନି କାଲଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯଵାତ୍ମନଃ 4.2.87.
ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ବୀଜ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ସମୟ ଆସିଲେ ନିଜ ଗୁଣ ଦେଖାଏ।
ଆଦିଦେଶ ସମୀପସ୍ଥାନାଲୋକ୍ଯ ପରିତସ୍ତ୍ଵିତି 4.2.87.
ସେ ଚାରିପାଖ ଦେଖି, ନିକଟରେ ଥିବାମାନେ ଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ତାରେଣ ଵ୍ଯୋମଶବ୍ଦଗୁଣଂ ସ୍ଫୁଟମ୍ 4.2.87.
ବ୍ରହ୍ମନାଦର ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶର ଶବ୍ଦର ଗୁଣ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଇଗଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ନନଂଦେ ଚ ଵସୁଧା ଵଵୃଧେ ଭୃଶମ୍ ଇତ୍ଥଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତେଽଥ ମୁନିଃ କୈଲାସଂ ନାରଦୋ ଯଯୌ
ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଦେଇ ଭୂମି ଖୁସିରେ ବହୁତ ଫଳିଲା। ଏପରି ଘଟିବା ପରେ, ମୁନି ନାରଦ କୈଳାସକୁ ଗଲେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଶିଵଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ମୁନିନା ବ୍ରହ୍ମସୂନୁନା
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ମୁନି ଶିବଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ ଶୃଣୁ କୁଂଭଜ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: କୁମ୍ଭଜ, ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମହାତ୍ମା ନାରଦ କହିଥିବା କଥା କହିବି।
ମୁନିର୍ଗଗନମାର୍ଗେଣ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦ୍ଧାମ ଶାଂଭଵମ୍
ମୁନି ଆକାଶର ରାସ୍ତାରେ ଯାଇ, ଶାମ୍ଭୁଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତଦୁଦ୍ଦିଷ୍ଟାସନଂ ଭେଜେ ପଶ୍ଯଂସ୍ତତ୍କ୍ରୀଡନଂ ପରମ୍
ସେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆସନରେ ବସି, ଉଚ୍ଚତମ ଖେଳ ଦେଖିଲେ।
ତଦୌତ୍ସୁକ୍ଯେନ ସ ମୁନିଃ ପ୍ରେର୍ଯମାଣ ଉଵାଚ ହ ନାରଦ ଉଵାଚ ଦେଵଦେଵ ତଵ କ୍ରୀଡାଖିଲଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡଗୋଲକମ୍
ତାପରି ଉତ୍ସୁକତାରେ ମୁନି ଚେଷ୍ଟା କରି କହିଲେ—ନାରଦ କହିଲେ: ଦେବଦେବ, ତୁମର ସମସ୍ତ ଖେଳ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଗୋଲକ।
କୃଷ୍ଣାଃ କୃଷ୍ଣେତରା ଯା ଵୈ ତିଥଯସ୍ତାଶ୍ଚ ସାରିକାଃ
କଳା ଓ ଅକଳା ତିଥିମାନେ ଏହି ଖେଳର ପକ୍ଷୀ।