ସର୍ଵଥା ଦାସ୍ଯତେ ମହ୍ଯଂ ଵରଂ ତୁଷ୍ଟଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ତଥାପି, ଚାରିହାତିଅଁକ ବିଶ୍ନୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋତେ ବର ଦେବେ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁତ୍ରିନେତ୍ରାଣାମହମୀଶୋ ନୃପୋତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ପ୍ରଭୁ।
ଅନ୍ଯେଷାଂ ଚୈଵ ଦେଵାନାଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାପ୍ଯହଂ ଵିଭୁଃ
ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସ୍ୱାମୀ।
ପ୍ରସନ୍ନେ ମଯି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସନ୍ନାଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ
ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପଵତୀ ରାଜା ଅହଂ ଵୃତ୍ରନିଷୂଦନ
ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ମୁଁ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଥିବା ପୃଥିବୀର ରାଜା।
ହଷୀକେଶସ୍ଯ ସଦ୍ଭକ୍ତଂ ଵିଦ୍ଧି ମାଂ ତାତ ନିଶ୍ଚଯମ୍
ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ମୋତେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ସତ୍ୟ ଭକ୍ତ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଜାଣ।
ଵଜ୍ରଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରେରଯିଷ୍ଯାମି ଵଧାଯ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ
ମୁଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ତୁମ ନାଶ ପାଇଁ ବଜ୍ର ଛାଡ଼ିବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସୃକ୍କିଣୀ ପରିଲେଲିହନ୍
ଏପରି କହି, ସହସ୍ରାକ୍ଷ ତାଙ୍କ ଜିଭାରେ ଓଠ ଚାଟିଲେ।
ତସ୍ଯେଵଂ ଭ୍ରାମ୍ଯମାଣସ୍ଯ ମହୋତ୍ପାତା ବଭୂଵିରେ
ସେ ଏଭଳି ଘୂରିବା ସମୟରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଅପଶକୁନ ଦେଖାଦେଲା।
ଆଵୃତଂ ଗଗନ ମେଘୈର୍ଵିଧୁନ୍ଵାନୈର୍ମହୀଂ ତଦା 7.3.13.
ସେ ସମୟରେ ଆକାଶ ମେଘରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ମେଘ ଭୂମିକୁ କମ୍ପାଇ ଦେଉଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସ ରାଜା ହରିଵତ୍ସଲଃ
ଏହି ସମୟରେ, ସେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ରାଜା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଜଗନ୍ନାଥ ସାକ୍ଷାତ୍ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷତାଂ ଗତଃ
ତାପରେ, ଜଗନ୍ନାଥ ଖୁସି ହୋଇ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ।
ତମୁଵାଚ ହୃଷୀକେଶୋ ମେଘଗଂଭୀରଯା ଗିରା
ହୃଷୀକେଶ ମେଘ ଭଳି ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯଦ୍ଯପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ଚାହଁ, ମୋତେ ବାଛ।
ଅଂବରୀଷ ଉଵାଚ ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵନ୍ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ମମ
ଅମ୍ବରୀଷ କହିଲେ: ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ଖୁସି, ଯଦି ମୋ ପାଇଁ ଦାନ ଦେବେ—
ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ସଂସାରକ୍ଷଯକାରଣମ୍
ମୋତେ ବିଶାଳ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗ ଦିଅ, ଯାହା ସଂସାର ନାଶ କରିବାର ଉପାୟ।
ଯସ୍ମିଞ୍ଜାତେ ନରଃ ସଦ୍ଯଃ ସଂସାରାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ଯାହା ପାଇଲେ ମଣିଷ ସଂସାରରୁ ସତ୍ୱରେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଦୁର୍ଜ୍ଞେଯଃ ସ ନୃଣାଂ ଦେଵ ଵିଶେଷାଚ୍ଚ କଲୌ ଯୁଗେ
ହେ ଦେବ, ଏହା ଲୋକମାନେ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ବିଶେଷକରି କଳିଯୁଗରେ।
ଅପି ଚେତ୍ସୁପ୍ରସନ୍ନୋଽସି କ୍ରିଯାଯୋଗଂ ବ୍ରଵୀହି ମେ
ଯଦି ଆପଣ ସତ୍ୟରେ ଖୁସି, ତେବେ ମୋତେ କ୍ରିୟାଯୋଗ କହନ୍ତୁ।
ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥଯାମାସ କେଶଵଃ ॥ 7.3.13.
ତାପରେ କେଶବ ରାଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ବୁଝାଇ କହିଲେ।
ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟହୃଦଯୋଂଽବରୀଷୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ କଥା ଶୁଣି, ଅମ୍ବରୀଷ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ କହିଲେ।
ମମାଶ୍ରମେ ତ୍ଵଂ ଦେଵେଶ ସଦା ସନ୍ନିହିତୋ ଭଵ
ମୋ ଆଶ୍ରମରେ, ହେ ଦେବେଶ, ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ଯତସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତିମାମେକାମର୍ଚଯାମି ଵିଧାନତଃ
ଏହିଠାରେ, ମୁଁ ନିୟମ ମାନି, ତୁମର ଏକଟି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜା କରେ।
ପ୍ରତିମାଂ ପୂଜଯାମାସ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାନୁଲେପନୈଃ
ସେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସୁଗନ୍ଧି, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁମଂଦିରେ
ବହୁ ସମୟ ପରେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ବସିଲେ।
ଅଦ୍ଯାପି ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ସତ୍ଯଵାକ୍ଯେନ ଭୂପତେଃ
ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାଜାଙ୍କର ସତ୍ୟ କଥାକୁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମାନିଛନ୍ତି।
ତଦାରଭ୍ଯ ମହାରାଜ କ୍ରିଯାଯୋଗୋ ଧରାତଲେ
ସେଇ ସମୟରୁ, ମହାରାଜା, ପୃଥିବୀରେ କ୍ରିୟା କରିବା ପ୍ରଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଯସ୍ତଂ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ହୃଷୀକେଶେ ନୃପାର୍ବୁଦେ
ଯେଉଁଠି ନୃପାର୍ବୁଦ ନଗରରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ଜାଗରଂ ଯଃ ସଦା ନୃପ ସ ଯାସ୍ଯତି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ମହାରାଜା, ଯିଏ ଏକାଦଶୀ ରାତିରେ ସଦା ଜାଗି ରହେ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯିଏଁ ପହଞ୍ଚିପାରିନଥିବା ପରମ ନିବାସକୁ ପାଇଁଯିବ।
ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କପିଲାଦାନେ କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୁଷ୍କରେ 7.3.13.
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଷ୍କରରେ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—