ସ୍ଵଯମେଵ ହି କୁର୍ଵୀତ ଧର୍ମକାର୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ 4.2.87.
ନିଜେ ଉଦ୍ୟମ କରି ଧର୍ମ କାମ କରିବା ଉଚିତ ।
ସପ୍ତଵିଂଶତିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପତ୍ନୀଭିସ୍ତଵ କାର୍ଯକୃତ୍
ତୁମେ ସତେଇଜଣୀ ପତ୍ନୀ ସହିତ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ ।
ଦୀକ୍ଷିତୋ ରାଜସୂଯସ୍ଯ ଦତ୍ତତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦକ୍ଷିଣଃ ତ୍ରଯୋଦଶମିତାଭିଶ୍ଚ ଭାର୍ଯାଭିସ୍ତଵ କାର୍ଯକୃତ୍
ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇଛ, ଏବଂ ତେରଜଣୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ ।
ହଵିଃ କାମଦୁଘା ସୂତେ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଃ ସମିତ୍କୁଶାନ୍
କାମଧେନୁ ହବି ଦେଉଛି, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଦରୁ ଓ କୁଶ ଦେଉଛି ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମାପ୍ଯଲଂକାରାନ୍କୁରୁତେଭ୍ଯାଗତର୍ତ୍ଵିଜାମ୍
ବିଶ୍ୱକର୍ମା ମଧ୍ୟ ଆସିଥିବା ଋତ୍ବିଜ୍ମାନେ ପାଇଁ ଅଳଙ୍କାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି ।
ସ୍ଵଯଂଲକ୍ଷ୍ମୀରଲଂକୁର୍ଯାଦ୍ଯାଵୈ ଚାତ୍ର ସୁଵାସିନୀଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ ଏଠାରେ ଥିବା ସୁମହିଳାମାନେକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତୁ ।
ସର୍ଵେ ସୁଖାଯ ମେ ଦକ୍ଷ ଵୀକ୍ଷମାଣସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ
ଦକ୍ଷ, ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଦେଖୁଛି, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଜୀଵହୀନୋ ଯଥା ଦେହୋ ଭୂଷିତୋପି ନ ଶୋଭତେ
ଯେପରି ଜୀବନ ନଥିବା ଦେହ ମଣିଷ ଭଲଭାବେ ସଜିଲେ ମଧ୍ୟ ଆକର୍ଷଣୀୟ ହୁଏନାହିଁ।
ଇତ୍ଥଂ ଦଧୀଚିଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଦଧିଚିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ
ପୂର୍ଵସ୍ତୁତ୍ଯାତି ସଂହୃଷ୍ଟୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୋସୌ ଦଧୀଚିନା
ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଗୁଣଗାନ ଦେଖି, ଦକ୍ଷ ଦଧିଚିଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାଥ ତଂ ଵିପ୍ରଂ ଵେପମାନାଂଗଯଷ୍ଟିକଃ 4.2.87.
ତାପରେ, ଶରୀର କମ୍ପିଥିବା ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷ କଥା କହିଲେ।
ଦୀକ୍ଷାମହମହୋ ପ୍ରାପ୍ତଃ କର୍ତୁଂ ନାଯାତି କିଂଚନ
ଆହା, ମୁଁ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଛି; ଏବେ କିଛି କରିବା ଅବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ଭଵାନ୍କେନ ସମାହୂତୋ ଯଦତ୍ରାଗାନ୍ମହାଜଡଃ
ଆପଣ କିଏ ଡାକିଥିଲେ, ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛନ୍ତି, ବଡ଼ ଅବୁଜା?
ସର୍ଵମଂଗଲମାଂଗଲ୍ଯୋ ଯତ୍ର ଶ୍ରୀମାନଯଂ ହରିଃ
ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀମାନ୍ ହରି ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟରେ ସେଠି ମଙ୍ଗଳ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯତ୍ର ଵଜ୍ରଧରଃ ଶକ୍ରଃ ଶତଯଜ୍ଞୈକଦୀକ୍ଷିତଃ
ଯେଉଁଠି ବଜ୍ରଧାରୀ ଶକ୍ର, ଶତ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ଅଛନ୍ତି।
ତଂ ତ୍ଵଂଚୋପମିମୀଷେମୁଂ ଶ୍ମଶାନେନ ମହାମଖମ୍
ତୁମେ ସେ ମହାଯଜ୍ଞକୁ ଶ୍ମଶାନ ସହିତ ତୁଳନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଶ୍ରୀଦୋସ୍ତି ଯତ୍ର ଶ୍ରୀଦାତା ସାକ୍ଷାଦ୍ଯତ୍ରାଶୁଶୁକ୍ଷଣିଃ
ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀ ଦେବାଳୁ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଶୀଘ୍ର ଶୁଧିକାରୀ ଅଛନ୍ତି।
ଦେଵାଚାର୍ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ଯତ୍ର କ୍ରତୋରାଚାର୍ଯତାଗତଃ
ଯେଉଁଠି ଦେବ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ଯଜ୍ଞରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଆସିଛନ୍ତି।
ଯତ୍ରାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯଂ ଭଜଂତେଽମୀ ଵସିଷ୍ଠପ୍ରମୁଖର୍ଷଯଃ
ଯେଉଁଠି ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଋଷିମାନେ ଆର୍ତ୍ୱିଜ୍ୟ ଭୂମିକା ନେଇଛନ୍ତି।
ନିଶମ୍ଯେତି ମୁନିଃ ପ୍ରାହ ଦଧୀଚିର୍ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ଏହା ଶୁଣି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଦଧିଚି ମୁନି କହିଲେ।
ତଥାପି ଶାଂଭଵୀ ଶକ୍ତିର୍ଵେଦେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରପଠ୍ଯତେ 4.2.87.
ତଥାପି, ବେଦରେ ଶାଂଭବୀ ଶକ୍ତିର କଥା ହୋଇଛି, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି।
ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯୋଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଶତସ୍ଯ କୁଲିଶାଯୁଧଃ
ଯିଏ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ, ବଜ୍ରାୟୁଧ ଧାରଣ କରିଥାଏ।
ପୁନରାରାଧ୍ଯ ଭୂତେଶଂ ପ୍ରାପୈକାମମରାଵତୀମ୍
ପୁନି ଭୂତେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେ ଏକମାତ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ବଲଂ ତସ୍ଯାଖିଲୈର୍ଜ୍ଞାତଂ ଶ୍ଵେତଂ ପାଶଯତଃ ପୁରା
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣା ଥିଲା, ପୂର୍ବେ ଶ୍ୱେତକୁ ପାଶ ଦେଇ ବାନ୍ଧିଥିଲେ।
ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରାହ୍ଯଭଵଦ୍ରୁଦ୍ରୋ ଦେଵାଚାର୍ଯସ୍ଯ ଵୈ ତଦା
ସେ ସମୟରେ ପାଦରେ ଧରାଯିବା ରୂପେ ରୁଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ହେଲେ।
ତଂ ଵିଦଂତି ଵସିଷ୍ଠାଦ୍ଯାସ୍ତଵାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯଂ ଭଜଂତି ଯେ
ବସିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ପୂଜାର କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି।
ପ୍ରାଵର୍ତଂତର୍ଷଯୋନ୍ଯେପି ଗୌରଵାତ୍ତଵ ତେ କ୍ରତୌ
ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନରୁ ତୁମ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ତଦା କ୍ରତୁଫଲାଧୀଶଂ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ତ୍ଵଂ ସମାହ୍ଵଯ
ଏହିପରି, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଯଜ୍ଞଫଳ ଦେବାଳୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କର।
ସତି ତସ୍ମ୍ନିମହାଦେଵେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମୈକସାକ୍ଷିଣି
ଯେତେବେଳେ ସେ ମହାଦେବ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ସାକ୍ଷୀ, ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି,
ଯଥା ଜଡାନି ବୀଜାନି ନ ଫଲଂତି ସ୍ଵଯଂ ତଥା
ଯେପରି ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ବୀଜ ନିଜେ ଫଳ ଦିଏନାହିଁ,