ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ମନୋଵୃତ୍ତିଂ ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାସ୍ଯସି ଵରାନ୍ମମ
ମୋର ବିଶେଷ କୃପାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମନର ଭାବ ତୁମେ ଜାଣିପାରିବ।
ଅତିଲୋକୋତ୍ତରଂ କର୍ମ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵେତ୍ସ୍ଯସି ସ୍ଵଯମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଯେଉଁ କାମଗୁଡ଼ିକ, ସେସବୁ ତୁମେ ନିଜେ ଜାଣିପାରିବ।
ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣି ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଭୁଵନେଷୁ ଚ
ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂବନର ତୁମେ ନିର୍ମାତା।
ଅପରଃ କୋ ଵରୋ ଦେଯସ୍ତଵ ତଂ ପ୍ରାର୍ଥଯାଶ୍ଵହୋ
ତୁମ ପାଇଁ ଆଉ କଣ ଦାନ ଦେବାକୁ ବାକି ରହିଛି? ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ତାହା ମାଗ।
ଅନ୍ଯତ୍ରାପି ହି ଯୋ ଲିଂଗଂ ସମର୍ଚଯତି ସନ୍ମତିଃ
ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ—
ଯେନ କାଶ୍ଯାଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚି ଯେନ କାଶ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଯିଏ କାଶୀରେ ପୂଜା କଲେ, ଯିଏ କାଶୀରେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନା କଲେ—
ତତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଚ୍ଛୋସି ମୁକୁରୋ ମମ ନେତ୍ରତ୍ରଯସ୍ଯ ହି
ତୁମେ ସତ୍ୟର ସ୍ୱଚ୍ଛ ରୂପ, ମୋ ତିନି ଚକ୍ଷୁର ଦର୍ପଣ।
କାଶ୍ଯାଂ ଯୋ ରାଜଧାନ୍ଯାଂ ମେ ହିତ୍ଵା ମାମନ୍ଯମର୍ଚଯେତ୍
ମୋ ରାଜଧାନୀ କାଶୀରେ, ଯିଏ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟକୁ ପୂଜା କରେ—
ତଦାନଂଦଵନେହ୍ଯତ୍ର ସମର୍ଚ୍ଯୋହଂ ମୁମୁକ୍ଷୁଭିଃ 4.2.86.
ସେ ଏଠା, ଆନନ୍ଦବନକୁ ଆସୁ, ଏଠି ମୁଁ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ଯଥାନଂଦଵନଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତ୍ଵଂ ମାମର୍ଚିତଵାନସି
ଯେପରି ତୁମେ ଆନନ୍ଦବନକୁ ପହଞ୍ଚି ମୋତେ ପୂଜା କରିଛ, ସେପରି—
ଅନୁଗ୍ରାହ୍ଯୋଽସି ନିତରାଂ ତତୋ ଵରଯ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ତୁମେ ମୋର କୃପା ପାଇବାକୁ ସବୁଠାରୁ ଯୋଗ୍ୟ; ତେଣୁ ଦୁର୍ଲଭ ଦାନ ମାଗ।
ତଲ୍ଲିଂଗମନ୍ଯେପ୍ଯାରାଧ୍ଯ ସଂତୁ ସମୃଦ୍ଧିଭାଜନମ୍
ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜି, ସମୃଦ୍ଧିର ପାତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ନାଥ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯୋସି ତଚ୍ଚ ଵିଶ୍ରାଣଯିଷ୍ଯସି
ଏହା ଛଡ଼ା, ନାଥ, ତୁମେ ଯାହା ଆଉ ଚାହଁ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ପୂରଣ କରାଯିବ।
ଦେଵଦେଵ ଉଵାଚ ଏଵମସ୍ତୁ ଯଦୁକ୍ତଂ ତେ ତଵ ଲିଂଗସମର୍ଚକାଃ
ଦେବଦେବ କହିଲେ: ଯେପରି ତୁମେ କହିଛ, ତୁମ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ— ଏହିପରି ହେଉ।
ଯଦା ଚ ରାଜା ଭଵିତା ଦିଵୋଦାସୋ ଵିଧେର୍ଵରାତ୍
ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଦିବୋଦାସ ଭାଗ୍ୟର ଦୟାରେ ଜନ୍ମ ନେବେ,
ନଵୀକୃତ୍ଯ ପୁନଃ କାଶୀ ନିର୍ଵିଷ୍ଟା ତେନ ଭୂଭୁଜା
ସେ ରାଜା କାଶୀକୁ ପୁନଃ ନୂତନ କରିବେ ଏବଂ ସେ ଦେଶକୁ ନିଜେ ଅଧିକାର କରି ଅବସ୍ଥିତ କରିବେ।
ଵିଷ୍ଣୋଃ ସଦୁପଦେଶାଚ୍ଚ ମାମେଵ ଶରଣଂ ଗତଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଠିକ୍ ଉପଦେଶରେ, ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମନ୍ଵ୍ରଜ ଗୁରୋଃ ଶାସନାଯ ଯତସ୍ଵ ଚ
ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ତୁମେ ଯାଅ, ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର।
ଯେ ଗୁରୁଂ ଚାଵମନ୍ଯଂତେ ତେଵମାନ୍ଯା ମଯାପ୍ଯହୋ 4.2.86.
ଯେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ପାଇବେ ନାହିଁ, ହାୟ।
ମମାର୍ଚ୍ଯମଵିମୁକ୍ତାଖ୍ଯଂ ତତୋ ଦେଵି ମମା ଖ୍ଯକମ୍ 4.2.86.
ମୋର ପୂଜ୍ୟ ରୂପ ଅବିମୁକ୍ତ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହେ ଦେବୀ, ଏହି ନାମ ମୋର ଭାବରେ ପ୍ରଚଳିତ।
କାଶ୍ଯାଂ ସ୍ଵଲୀଲଯା ଦେଵି ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଜୁଷାମପି 4.2.86.
କାଶୀରେ, ମୋ ନିଜ ଖେଳରେ, ହେ ଦେବୀ, ନିମ୍ନ ଜନ୍ମର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ,
ଚତୁର୍ଦଶାନାଂ ଲିଂଗାନାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵାଖ୍ଯାନାନି ସତ୍ତମଃ
ଚଉଦ ଟି ଲିଙ୍ଗର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ—
ପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵଂ ନିଶମ୍ଯୈଷାଂ ଲିଂଗାନାଂ ମୁକ୍ତିଦାଯିନାମ୍
ଏହି ମୁକ୍ତିଦାୟକ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କର ପ୍ରକଟ ଘଟଣା ଶୁଣି,
ନିତରାଂ ପରିତୃପ୍ତୋସ୍ମି ସୁଧାଂ ପୀତ୍ଵେଵ ନିର୍ଜରଃ
ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଯେପରି ଅମର ଜଣେ ଅମୃତ ପିଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଆନଂଦମେଵଜନଯେଦପି ପାପଜୁଷାମିହ
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା କେବଳ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତଇଵାସଂ ହି କ୍ଷେତ୍ରତତ୍ତ୍ଵଶ୍ରୁତେରହମ୍ ଯାନ୍ଯୁକ୍ତାନି ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ପ୍ରଭାଵମଶେଷତଃ
ମୁଁ ଜୀବନେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି, କ୍ଷେତ୍ରର ସତ୍ୟ ଶୁଣି; ଯାହା କହିଛ, ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହ।
ଯୋ ଦକ୍ଷୋ ଗର୍ହଯାମାସ ମଧ୍ଯେ ଦେଵସଭଂ ଵିଭୁମ୍
ସେ ଦକ୍ଷ, ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ—
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶିଖିରଥଃ କୁଂଭଯୋନେରୁଦୀରିତମ୍
ଏହିପରି ଶୁଣି, କୁମ୍ଭର ପୁଅ ଶିଖିରଥ କହିଥିବା କଥା,
ଆକର୍ଣଯ ମୁନେ ଵଚ୍ମି କଥାଂ କଲ୍ମଷହାରିଣୀମ୍
ଶୁଣ, ମୁନି, ମୁଁ ଏବେ ଏକ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା କଥା କହିବି।
ଛାଗଵକ୍ତ୍ରୋ ଵିରୂପାସ୍ଯୋ ଦଧୀଚି ପରିଧିକ୍କୃତଃ
ଛାଗ ମୁହଁ ଓ ବିକୃତ ଚେହେରା ବିଶିଷ୍ଟ ଦଧୀଚି ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ।