ଆଜ୍ଞାତଂ ଗୁରୁଭକ୍ତିର୍ମେ ହେତୁଃ ଶଂଭୁପ୍ରସାଦନେ
ମୋର ଗୁରୁପ୍ରତି ଭକ୍ତି ହେଉଛି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦୟା ପାଇବାର କାରଣ ବୋଲି ଜଣାପଡ଼େ।
ଅଥଵା କାରଣାପେକ୍ଷସ୍ତ୍ର୍ଯକ୍ଷସ୍ତ୍ଵିତରଦେଵଵତ୍
କିମ୍ବା, ତିନି ଆଖିଓଁ ଥିବା ସେ ଭଳି ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଭଳି କାରଣ ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରନ୍ତି।
ଯଦି ନୋ ମଯ୍ଯନୁକ୍ରୋଶଃ କଥଂ ତାପସସଂଗତିଃ
ମୋ ପ୍ରତି ଦୟା ନଥାଏ, ତେବେ ମୁଁ କିପରି ତାପସମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ପାଇଲି?
ନ ଦାନାନି ନ ଵୈ ଯଜ୍ଞା ନ ତପାଂସି ଵ୍ରତାନି ଚ
ଦାନ, ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ବ୍ରତ—
ଦଯାମପି ତଦା କୁର୍ଯାଦସୌ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ପରାମ୍
ସେହି ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦୟା ଦେଇପାରନ୍ତି।
ଅନୁକ୍ରୋଶଂ ସମର୍ଥ୍ଯେତି ସ ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରଃ ର୍ଶାଭଵଂ ଶୁଚିଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ପବିତ୍ର ଏହି ମଣିଷ, ଦୟା ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ମନାଯାଏ।
ଆନୀଯ ପୁଷ୍ପସଂଭାରମାର୍ତଵଂ କାନନାଦ୍ବହୁ
ସେ ଅରଣ୍ୟରୁ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଋତୁଫୁଲ ଆଣିଥିଲେ।
ଇତ୍ଥଂ ତ୍ଵଷ୍ଟୃତନୂଜସ୍ଯ ଲିଂଗାରାଧନଚେତସଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ମନ ଲଗାଇଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦେଵ ହି ଲିଂଗାଚ୍ଚ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂଯ ଭଵୋଽବ୍ରଵୀତ୍ ।। 4.2.86.
ସେଇ ଲିଙ୍ଗରୁ ଭବ ଦେବ ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନୋସ୍ମି ଭୃଶଂ ବାଲ ଗୁର୍ଵର୍ଥକୃତଚେତସଃ
ହେ ଶିଶୁ, ତୁମର ଗୁରୁପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦେଖି ମୁଁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି।
ଯଥାର୍ଥିତଂ ତଥା କର୍ତୁଂ ତେ ସାମର୍ଥ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମେ ଯାହା ଚାହିଁବ, ତାହା କରିବାର ସମର୍ଥ୍ୟ ତୁମେ ପାଇବ।
ଅନ୍ଯାନ୍ଵରାଂଶ୍ଚ ତେ ଦଦ୍ଯାଂ ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ର ତୁଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଦର୍ଚଯା
ହେ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ତୁମର ପୂଜାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ମଧ୍ୟ ଦେବି।
ତ୍ଵଂ ସୁଵର୍ଣାଦିଧାତୂନାଂ ଦାରୂଣାଂ ଦୃଷଦାମପି
ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟ ଧାତୁ, କାଠ, ପଥର—ସବୁ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ କାମ କରିପାରିବ।
କର୍ପୂରାଦିସୁଗଂଧୀନାଂ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣାମପ୍ଯପାମପି
କର୍ପୂର ଭଳି ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଜଳ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିପାରିବ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଵସ୍ତୁଜାତାନାଂ କର୍ତୁଂ କର୍ମ ପ୍ରଵେତ୍ସ୍ଯସି
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ କାମ କରିବାର କ୍ଷମତା ତୁମେ ପାଇବ।
ତସ୍ଯ ତସ୍ଯେହ ତୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ତ୍ଵଂ ତଥା କର୍ତୁଂ ପ୍ରଵେତ୍ସ୍ଯସି
ଏଠାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ତୁମେ ତାହା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରିବ।
ସର୍ଵାଣି ଶିଲ୍ପକାର୍ଯାଣି ତୌର୍ଯତ୍ରିକମଥାପି ଚ
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶିଳ୍ପ କାମ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ନୃତ୍ୟ କଳା ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଜାଣିଥିଲା।
ନାନାଵିଧାନି ଯଂତ୍ରାଣି ନାନାଯୁଧଵିଧାନକମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଯନ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରିବା କଳା ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅଧିକାରୀ।
ତାଦୃକ୍କର୍ତୁଂ ପୁରା ଵେତ୍ସି ଯାଦୃଙ୍ନାନ୍ଯୋଽଧିଯାସ୍ଯତି 4.2.86.
ପୁରୁଣା କାଳରେ ଏମିତି କାମ କିପରି କରିବା ତୁମେ ଏକା ଜାଣିଥିଲା, ଯାହା ଅନ୍ୟ କେହି କେବେ ଶିଖିପାରିବେ ନାହିଁ।
ସର୍ଵେଂଦ୍ରଜାଲିକୀ ଵିଦ୍ଯା ତ୍ଵଦଧୀନା ଭଵିଷ୍ଯତି
ସମସ୍ତ ମାୟାଜାଳ ଓ ମାୟାବିଦ୍ୟା ତୁମର ଅଧୀନ ରହିବ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ମନୋଵୃତ୍ତିଂ ତ୍ଵଂ ଜ୍ଞାସ୍ଯସି ଵରାନ୍ମମ
ମୋର ବିଶେଷ କୃପାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମନର ଭାବ ତୁମେ ଜାଣିପାରିବ।
ଅତିଲୋକୋତ୍ତରଂ କର୍ମ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵେତ୍ସ୍ଯସି ସ୍ଵଯମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଯେଉଁ କାମଗୁଡ଼ିକ, ସେସବୁ ତୁମେ ନିଜେ ଜାଣିପାରିବ।
ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣି ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଭୁଵନେଷୁ ଚ
ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ସମସ୍ତ ଭୂବନର ତୁମେ ନିର୍ମାତା।
ଅପରଃ କୋ ଵରୋ ଦେଯସ୍ତଵ ତଂ ପ୍ରାର୍ଥଯାଶ୍ଵହୋ
ତୁମ ପାଇଁ ଆଉ କଣ ଦାନ ଦେବାକୁ ବାକି ରହିଛି? ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ତାହା ମାଗ।
ଅନ୍ଯତ୍ରାପି ହି ଯୋ ଲିଂଗଂ ସମର୍ଚଯତି ସନ୍ମତିଃ
ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ—
ଯେନ କାଶ୍ଯାଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚି ଯେନ କାଶ୍ଯାଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଯିଏ କାଶୀରେ ପୂଜା କଲେ, ଯିଏ କାଶୀରେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନା କଲେ—
ତତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଚ୍ଛୋସି ମୁକୁରୋ ମମ ନେତ୍ରତ୍ରଯସ୍ଯ ହି
ତୁମେ ସତ୍ୟର ସ୍ୱଚ୍ଛ ରୂପ, ମୋ ତିନି ଚକ୍ଷୁର ଦର୍ପଣ।
କାଶ୍ଯାଂ ଯୋ ରାଜଧାନ୍ଯାଂ ମେ ହିତ୍ଵା ମାମନ୍ଯମର୍ଚଯେତ୍
ମୋ ରାଜଧାନୀ କାଶୀରେ, ଯିଏ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟକୁ ପୂଜା କରେ—
ତଦାନଂଦଵନେହ୍ଯତ୍ର ସମର୍ଚ୍ଯୋହଂ ମୁମୁକ୍ଷୁଭିଃ 4.2.86.
ସେ ଏଠା, ଆନନ୍ଦବନକୁ ଆସୁ, ଏଠି ମୁଁ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ଯଥାନଂଦଵନଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତ୍ଵଂ ମାମର୍ଚିତଵାନସି
ଯେପରି ତୁମେ ଆନନ୍ଦବନକୁ ପହଞ୍ଚି ମୋତେ ପୂଜା କରିଛ, ସେପରି—