ରାଜ୍ଞ୍ଯା ପତ୍ଯୁଃ ପ୍ରିଯେଷିଣ୍ଯା ମଂତ୍ରିଵିଜ୍ଞପ୍ତିନୁନ୍ନଯା
ପତିପ୍ରେମିକା ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ରାଣୀ ଏହି କାମ କଲେ।
ଵିକଟାଯାଃ ପୁରଃ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଗୃହଂ ଧାତ୍ରେଯିକା ଗତା
ଧାତ୍ରୀ, ଶିଶୁଟିକୁ ବିକଟାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଉଵାଚ ନଯତ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଶିଶୁଂ ମାତୃଗଣାଗ୍ରତଃ 4.2.83.
ସେ କହିଲେ, 'ତୁରନ୍ତ ଏହି ଶିଶୁଟିକୁ ମାଆମାନେଂ ସମ୍ମିଳନୀ ସାମ୍ନାରେ ନେଇଯାଅ।'
ଯୋଗିନ୍ଯୋ ଵିକଟାଵାକ୍ଯାତ୍ଖେଚର୍ଯସ୍ତାଃ କ୍ଷଣେନ ତମ୍
ବିକଟାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ଯୋଗିନୀମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଯୋଗିନୀଵୃଂଦଂ ତଂ ଶିଶୁଂ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସମ୍
ଯୋଗିନୀମାନେଂ ସମ୍ମିଳନୀକୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ଶିଶୁ—
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ରୌଦ୍ରୀ ଵାରାହୀ ନାରସିଂହିକା ।। କୌମାରୀ ଚାପି ମାହେଂଦ୍ରୀ ଚାମୁଂଡା ଚୈଵ ଚଂଡିକା
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ରୌଦ୍ରୀ, ବାରାହୀ, ନାରସିଂହିକା, କୌମାରୀ, ମାହେନ୍ଦ୍ରୀ, ଚାମୁଣ୍ଡା ଏବଂ ଚଣ୍ଡିକା—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ବାଲକଂ ରମ୍ଯଂ ଵିକଟାପ୍ରେଷିତଂ ତତଃ
ବିକଟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ସେ ସୁନ୍ଦର ଶିଶୁକୁ ଦେଖି—
ମାତୃଭିଶ୍ଚେତି ପୁଷ୍ଟଃ ସ ଯଦା କିଂଚିନ୍ନ ଵକ୍ତି ଚ
ମାଆମାନେଂ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ ହୋଇ, ଯେତେବେଳେ ସେ କିଛି କହିଲା ନାହିଁ—
ରାଜ୍ଯଯୋଗ୍ଯୋ ଭଵତ୍ଯେଷ ମହାଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତଃ
ସେ ବଡ଼ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା, ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ପଂଚମୁଦ୍ରା ମହାଦେଵୀ ତିଷ୍ଠତେ ଯତ୍ର କାମ୍ଯଦା । ଯସ୍ଯାଃ ସଂସେଵନାନ୍ନୃଣାଂ ନିର୍ଵାଣଶ୍ରୀରଦୂରତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପଞ୍ଚମୁଦ୍ରା ମହାଦେବୀ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠି ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ତାଙ୍କ ସେବା କଲେ ମୋକ୍ଷ ସମୃଦ୍ଧି ଦୂର ନୁହେଁ।
ସର୍ଵତ୍ରଶୁଭଜନ୍ମିନ୍ଯାଂ କାଶ୍ଯାଂ ମୁକ୍ତିଃ ପଦେପଦେ
କାଶୀରେ ଯେଉଁଠି ଶୁଭ ଜନ୍ମ ମିଳେ, ସେଠି ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ତତ୍ପୀଠସେଵନାଦସ୍ଯ ଷୋଡଶାବ୍ଦାକୃତେଃ ଶିଶୋଃ
ସେ ପୀଠର ସେବା ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଶିଶୁ ଷୋଳଅ ବର୍ଷର ଆକୃତି ପାଇଲା।
ଏଵଂ ମାତୃଗଣାଶୀର୍ଭିର୍ଯୋଗିନୀଭିଃ କ୍ଷଣେନ ହି 4.2.83.
ଏପରିଭାବେ ଯୋଗିନୀ ମାଆନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତନ୍ମହାପୀଠଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକାଦିହାଗତଃ
ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରୁ ଏଠାକୁ ଆସି, ସେଇ ମହାପୀଠକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତପସାତୀଵ ତୀଵ୍ରେଣ ନିଶ୍ଚଲେଂଦ୍ରିଯଚେତସଃ ।। ତସ୍ଯ ରାଜକୁମାରସ୍ଯ ପ୍ରସନ୍ନୋଭୂଦୁମାଧଵଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ତପସ୍ୟା ଓ ଅଚଳ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମନସହିତ, ସେ ରାଜକୁମାରଙ୍କୁ ମାଧବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ପୁରତୋ ଲିଂଗରୂପେଣ ଶଂକରଃ
ଶଂକର ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ସେଠାରେ ସାମ୍ନାକୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସପ୍ତପାତାଲମୁଦ୍ଭିଦ୍ଯ ସ୍ଥିତଂ ବୃହଦନୁଗ୍ରହାତ
ସପ୍ତ ପାତାଳକୁ ଭେଦି, ବଡ଼ ଦୟାରୁ ସେଠାରେ ବିଶାଳ ଆକାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପରିତୁଷ୍ଟାଵ ଧୂର୍ଜଟିମ୍
ଭୂମିରେ ସାରା ଦେହ ଛାଡ଼ି ଶିର ନମାଇ, ସେ ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ଭଗବାନ ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ତ୍ଵଯେଦଂ ବାଲଵପୁଷା ଵଶୀକୃତଂ ମନୋ ମମ
ତୁମେ ଏହି ବାଳ ଦେହରେ ମୋ ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଛ।
ଶିଵୋକ୍ତଂ ଚ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଵରଦାନଂ ପୁନଃପୁନଃ
ଶିବଙ୍କର ନିର୍ମଳ ବରଦାନ ଶବ୍ଦ ପୁନିପୁନି ଶୁଣି—
ତଦତ୍ର ଭଵତା ସ୍ଥେଯଂ ଭଵତାପହୃତା ସଦା
ଏଠାରେ ତୁମେ ରୁହିବା, ସବୁ ସତ୍ତ୍ୱଙ୍କ ଦୁଃଖ ସଦା ଦୂର କରିବା।
ଅସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ସ୍ଥିତଃ ଶଂଭୋ କୁରୁ ଭକ୍ତସମୀହିତମ୍ 4.2.83.
ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ, ହେ ଶମ୍ଭୁ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର।
ଦିଶ ସିଦ୍ଧିଂ ପରାମତ୍ର ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାନ୍ନତେଃ
ଦର୍ଶନ, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ଦିଅ।
ସଦୈଵାନୁଗ୍ରହସ୍ତେଷୁ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଵର ଏଷ ମେ
ସେମାନଙ୍କୁ ସଦା ଦୟା କରିବା ଦରକାର; ଏହି ମୋ ବର।
ଏଵମସ୍ତୁ ଯଦୁକ୍ତଂ ତେ ଵୀରଵୈଷ୍ଣଵ ସୂନୁନା
ଯେପରି ତୁମେ କହିଛ, ହେ ବୀର ବୈଷ୍ଣବ ପୁତ୍ର, ସେହିପରି ହେଉ।
ଵିଷ୍ଣ୍ଵଂଶ ଏଵମୁତ୍ପନ୍ନୋ ମମ ଭକ୍ତିପରାଂଗଜ
ବିଷ୍ଣୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ସେ ମୋ ପ୍ରତି ସର୍ବୋପରି ଭକ୍ତିଶୀଳ।
କାଶ୍ଯାଂ ଦାସ୍ଯତ୍ଯଭୀଷ୍ଟାନି ଭକ୍ତାନାଂ ଚିଂତିତାନ୍ଯହୋ
କାଶୀରେ ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ କରିବ।
ଦାସ୍ଯାମି ଚ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମାଶ୍ରିତେଭ୍ଯୋ ନ ସଂଶଯଃ
ଏବଂ ଯେମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ଦେବି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯସ୍ତୁ ଵେତ୍ସ୍ଯତି ଭାଗ୍ଯେନ ସ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ସ୍ଯତି
ଯିଏ ଏହି ଗୁପ୍ତତାକୁ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜାଣିବେ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ।