ତଲ୍ଲିଂଗଂ ପୂଜଯାମାସୁଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ନୃପ
ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ରାଜା।
ସର୍ଵପାପହରଂ ନୄଣାଂ ରୂପସୌଭଣ୍ଯଦାଯକମ୍
ଏହା ଲୋକଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ଶରୀରର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଵପୁର୍ନାମ୍ନା ଲୋକେ ଖ୍ଯାତା ଵରାପ୍ସରାଃ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବକାଳରେ ଭଲ ନାମ ଥିବା ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅପ୍ସରା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଭପୁ।
ପୁରାଽଽସୀତ୍କାଚିଦାଭୀରୀ ଵିରୂପା ଵିକୃତାନନା
ପୂର୍ବେ ଏକ ଆଭୀରୀ ଜଣେ ମହିଳା ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବିକୃତ ଏବଂ ଅସୁନ୍ଦର ଥିଲା।
ଏକଦା ଫଲମାଦାତୁଂ ଭ୍ରମମାଣାଽର୍ବୁଦାଚଲେ
ଏକଦିନ ସେ ଫଳ ତୋଳିବାକୁ ଅର୍ବୁଦ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାଂବରଧରା ଦିଵ୍ଯୈରଂଗୈଃ ସମନ୍ଵିତା
ସେ ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଅଙ୍ଗ ମିଳିଗଲା।
ସା ସଂଜାତା ମହାରାଜ ତୀର୍ଥସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତିରେ, ମହାରାଜା, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଇଗଲେ।
କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠେ ତାଂ ଦଦର୍ଶ ଶୁଭେକ୍ଷଣାମ୍
ପାହାଡ଼ର ଶିରୋପରି ଖେଳ କରିବାକୁ ଯାଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ଥିଲା।
ଦେଵୀ ଵା ନାଗକନ୍ଯା ଵା ସିଦ୍ଧା ଵିଦ୍ଯାଧରୀ ତୁ ଵା
ସେ ଦେବୀ, କିମ୍ବା ନାଗକନ୍ୟା, କିମ୍ବା ସିଦ୍ଧା, କିମ୍ବା ବିଦ୍ୟାଧରୀ କି — ଏହି ଭାବନା ହେଲା।
ମନୋ ମେଽପହୃତଂ ସୁଭ୍ରୂସ୍ତ୍ଵଯା ଚ ପଦ୍ମନେତ୍ରଯା
ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି ଓ ପଦ୍ମନୟନୀ, ତୁମେ ମୋ ମନକୁ ଚୋରି ନେଇଛ।
ଫଲାର୍ଥଂ ତୁ ସମାଯାତା ପତିତା ଗିରିନିର୍ଝରେ ॥ 7.3.12.
ସେ ଫଳ ନେବାକୁ ଆସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପାହାଡ଼ର ଝରାରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ରୂପମିଦଂ ପ୍ରାପ୍ତା ସୁରୂପଂ ଚ ଶୁଭଂ ମଯା
ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଶରୀର ପାଇଲି।
ଵଶଗାସ୍ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମଯି କିଂ କ୍ରିଯତେ ସ୍ପୃହା
ମୋ ଅଧୀନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି; ଏହିପରେ ମୋ ପାଖରେ ଆଉ କଣ ଇଚ୍ଛା ରହିଛି?
ନିଵୃତ୍ତମଦନୋ ଭୂତ୍ଵା ତାମୁଵାଚ ସୁମଧ୍ଯମାମ୍
ମନରେ କାମନା ଶାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସୁସୂମ୍ନା କଟି ଥିବା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵିନଯାତ୍ତଵ ତୁଷ୍ଟୋଽହଂ ଦାସ୍ଯାମି ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ତୁମର ନମ୍ରତା ଦେଖି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି; ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦେବି।
ସ୍ନାନଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରୀତାଃ ସ୍ଯୁଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଯଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।
ସୁରୂପଂ ଜାଯତାଂ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ସେମାନେ ଏମିତି ସୁନ୍ଦର ଶରୀରରେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଵିମାନେ ଚ ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଜଗାମ ତ୍ରିଦିଵଂ ପ୍ରତି
ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଵପୁଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତଯା ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାତ୍ପା ର୍ଥିଵସତ୍ତମ
ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଯେହେତୁ ସେହି ରୂପ ପାଇଥିଲେ,
ମାଘଶୁକ୍ଲତୃତୀଯାଯାଂ ଦେଵାସ୍ତସ୍ମିଞ୍ଜଲାଶଯେ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ, ସେହି ଜଳାଶୟରେ ଦେବତାମାନେ,
ତତ୍ରାନ୍ଯା ଦେଵକନ୍ଯାଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଯକ୍ଷାଂଗନାସ୍ତଥା 7.3.12.
ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଯକ୍ଷଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ,
ରୂପଂ ଚ ଲଭତେ ତାଦୃଗ୍ଯାଦୃଗ୍ଲବ୍ଧଂ ତଯା ପୁରା
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ, ପୂର୍ବରୁ ସେ ଯେଉଁପରି ରୂପ ପାଇଥିଲେ, ସେହିପରି ରୂପ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ତସ୍ଯୈଵ ପୂର୍ଵଦିଗ୍ଭାଗେ ବିଲମସ୍ତି ସୁଶୋଭନମ୍ ॥ ଯତ୍ରାଗତ୍ଯ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ସ୍ନାନଂ ପାତାଲକନ୍ଯକାଃ
ସେଠାରୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗୁହା ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପାତାଳର କନ୍ୟାମାନେ ଆସି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୃହୀତ୍ଵାପୋ ବିଲେ ତସ୍ମିନ୍ଵ୍ରଜଂତି ତାଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଜଳ ନେଇ, ସେମାନେ ସେହି ଗୁହାକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ତେନୋଦକେନ ସଂଯୁକ୍ତଃ ସିଦ୍ଧୋ ଭଵତି ମାନଵଃ
ସେହି ଜଳ ଲଗିଲେ ମଣିଷ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ସ୍ଵର୍ଗେ ଵା ଭୂତଲେ ଵାପି ନ କେନାପି ପ୍ରଧୃଷ୍ଯତେ
ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ, କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯ ପୁଷ୍ପୈଃ ଫଲୈଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଂ କାର୍ଯଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ୍ଯତି
ସେଠାର ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ।
ତସ୍ମିନ୍ବିଲେ ତୁ ପାଷାଣାଃ ସମନ୍ତାଚ୍ଛଂଖସନ୍ନିଭାଃ
ସେହି ଗୁହାରେ, ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ପଥରମାନେ ଶଂଖ ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ଵନ୍ଧ୍ଯା ନାରୀ ଜଲଂ ତତ୍ର ଯା ପିବେତ୍ତିଲକାନ୍ଵିତମ୍
ଯେଉଁ ବନ୍ଧ୍ୟା ଜଣେ ନାରୀ ସେଠାରେ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଜଳ ପିଏ,
ଵ୍ଯାଧିଗ୍ରସ୍ତୋଽପି ଯୋ ମର୍ତ୍ତ୍ଯଃ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁ ମଣିଷ ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ,