ତତ୍ର ଦିଵ୍ଯାଂଗନା କାଚିଦ୍ଦିଵ୍ଯପର୍ଯଂକ ସଂସ୍ଥିତା
ସେଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନା ଦିବ୍ୟ ଶୟନରେ ବସିଥିଲେ।
ଯତ୍କର୍ମଵିହିତଂ ଯେନ ଶୁଭଂ ଵାଥ ଶୁଭେତରମ୍
ଯେଉଁ କାମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ସେ କାମ ଭଲ କି ଭଲ ନୁହେଁ—
ଗାଥାମିମାଂ ସା ସଂଗୀଯ ସରଥା ସ ମହୀରୁହା
ସେ ଏହି ଗାଥା ଗାଇଲେ, ରଥ ଓ ବୃକ୍ଷ ସହିତ।
ଭଵାନପ୍ଯଵିଶଂକଂ ଚ ତତଃ ପୋତାନ୍ମହାର୍ଣଵେ
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଭୟ ଛାଡି, ମହାସମୁଦ୍ରରେ ଜାହାଜରେ ଚଢ଼ିବା।
ତତୋ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ପାତାଲେ ନଗରୀଂ ଚଂପକାଵତୀମ୍
ତାପରେ ତୁମେ ପାତାଳରେ ଚମ୍ପକାବତୀ ନଗରକୁ ଦେଖିବା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଂତର୍ହିତୋ ଦେଵି ସ ଚତୁର୍ମୁଖନଂଦନଃ
ଏହି କଥା କହି, ଦେବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଚତୁର୍ମୁଖଙ୍କର ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ।
ଵିଵେଶାଂତଃସମୁଦ୍ରଂ ଚ ନଗରୀମାସସାଦ ତାମ୍
ସେ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀର ଭାଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତେନ ରାଜ୍ଞା ତ୍ରିଜଗତୀ ସୌଂଦର୍ଯଶ୍ରୀରିଵୈକିକା
ସେ ରାଜା ତିନି ଜଗତର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ।
ନିରଣାଯି ମଧୁଦ୍ଵେଷ୍ଟ୍ରା ସ୍ରଷ୍ଟୁଃ ସୃଷ୍ଟିଵିଲକ୍ଷଣା 4.2.82.
ମଧୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିରୁ ଅଲଗା।
ଯୋଷିଦ୍ରୂପଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତେଽତ୍ରାକୁତୋଽଭଯା
ସେ ନାରୀର ରୂପ ନେଇ, ଏଠାରେ ନିର୍ଭୟ ଓ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି।
ସା ଵିଲୋକ୍ଯାଥ ତଂ ବାଲା ନିତରାଂ ମଧୁରାକୃତିମ୍
ତାପରେ ସେ ଜିଅଟିଏ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ରୂପ ବହୁତ ମଧୁର ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ଶଂଖଚକ୍ରାଂକସୁଭଗ ଭୁଜଦ୍ଵଯଵିରାଜିତମ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ହାତ ଶଙ୍ଖ ଓ ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ସହିତ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଭଵାନୀଭକ୍ତିବୀଜୋତ୍ଥଂ ଭୂରୁହଂ ପୁରୁଷାକୃତିମ୍
ଭବାନୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିର ମାଞ୍ଜିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା, ମଣିଷ ଆକୃତିର ଏକ ଗଛ।
ଦୋଲାପର୍ଯଂକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ହ୍ରୀଭରା ନମ୍ରକଂଧରା
ସେ ଜିଅଟିଏ ଦୋଲାରୁ ଉଠି, ଲଜ୍ଜାର ଭାରରେ ଗଲା ହେଉଥିବା ଗଳା ସହିତ ନମ୍ର ଭାବରେ ଆସିଲା।
କସ୍ତ୍ଵମତ୍ର କୃତାଂତସ୍ଯ ଭଵନଂ ମଧୁରାକୃତେ
"ମଧୁର ରୂପ ଥିବା ତୁମେ କିଏ, ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁର ଘରରେ?"
ଯାଵନ୍ନାଯାତି ସୁଭଗ ସ କଠୋରତରାକୃତିଃ
"ଏହି ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିର ବ୍ୟକ୍ତି ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ—"
କଂକାଲକେତୁର୍ଦୁର୍ଵୃତ୍ତସ୍ତ୍ଵଵଧ୍ଯଃ ପରହେତିଭିଃ
"ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କଂକାଳକେତୁ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅପରାଜିତ—"
ନ ମେ କନ୍ଯାଵ୍ରତଂ ଭଂକ୍ତୁଂ ସ ସମର୍ଥ ଉମା ଵରାତ୍
"ଉମାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ସେ ମୋର କନ୍ୟାବ୍ରତକୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରିବେନି—"
ସଂଚିକୀର୍ଷତି ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଗତାଯୁର୍ମମ ଶାପତଃ 4.2.82.
"ମୋ ଶାପରେ ତାଙ୍କର ଆୟୁ ଶେଷ, ତଥାପି ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ଏହା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି—"
ଵିଦ୍ଯାଧର୍ଯେତି ଚୋକ୍ତଃ ସ ଶସ୍ତ୍ରାଗାରେ ନିଗୂଢଵତ୍
"ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ୟାଧର ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ, ଓ ସେ ଅସ୍ତ୍ରାଗାରରେ ଲୁଚି ରହିଛି—"
ଅଥ ସାଯଂ ସମାଯାତୋ ଦାନଵୋ ଭୀଷଣାକୃତିଃ
ତାପରେ ସାଂଜରେ, ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିର ଦାନବ ଆସିଲା—
ଆଗତ୍ଯ ଦାନଵୋ ରୌଦ୍ରଃ ପ୍ରଲଯାଂବୁଦନିସ୍ଵନଃ
ସେ ଦାନବ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆସି, ବିପର୍ୟୟ ମେଘର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଚିତ୍କାର କରିଲା—
ଗୃହାଣେମାନି ରତ୍ନାନି ଦିଵ୍ଯାନି ଵରଵର୍ଣିନି
"ଓ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରି, ଏହି ଦିବ୍ୟ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର—"
ଦାସୀନାମଯୁତଂ ପ୍ରାତର୍ଦାସ୍ଯାମି ତଵ ସୁଂଦରି
"ମୁଁ କାଲି ତୁମକୁ ଦଶ ହଜାର ଦାସୀ ଦେଇବି, ଓ ସୁନ୍ଦରି—"
ଗଂଧର୍ଵୀଣାଂ ନରୀଣାଂ ଚ କିନ୍ନରୀଣାଂ ଶତଂଶତମ୍
"ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ମଣିଷ ଓ କିନ୍ନରୀ ଜିଅମାନେ ଶତେ ଶତେ ଦେଇବି—"
ରାକ୍ଷସୀନାଂ ଶତାନ୍ଯଷ୍ଟୌ ଶତମପ୍ସରସାଂ ଵରମ୍
"ଆଠ ଶତ ରାକ୍ଷସୀ ଓ ଏକ ଶତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅପ୍ସରା ଦେଇବି—"
ଯାଵତ୍ସଂପତ୍ତିସଂଭାରୋ ଦିକ୍ପାଲାନାଂ ଗୃହେଷୁ ଵୈ
"ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କର ଘରରେ ଯେଉଁ ସମ୍ପଦ ଓ ଧନ ଅଛି, ସେ ସବୁ ଦେଇବି—"
ଦିଵ୍ଯାନ୍ଭୋଗାନ୍ମଯା ସାର୍ଧଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ମତ୍ପରିଗ୍ରହାତ୍
"ତୁମେ ମୋ ସହିତ, ମୋର ସଙ୍ଗିନୀ ଭାବରେ, ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ—"
ତ୍ଵଦଂଗସଂଗସଂସ୍ପର୍ଶ ସୁଖସଂଦୋହ ମେଦୁରଃ 4.2.82.
ତୁମ ଦେହର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦର ଭଣ୍ଡାର ରହିଛି।
ମନୋରଥାଶ୍ଚିରଂ ଯାଵଦ୍ଯଂ ମେ ହୃଦି ସମେଧିତାଃ
ମୋର ଏହି ଇଚ୍ଛାଗୁଡ଼ିକ ବହୁଦିନ ଧରି ହୃଦୟରେ ଉଠି ଆସୁଥିଲା।